Niedrożność jelit

Autorem artykułu jest Chuklina Olga Pietrowna, lekarz rodzinny, terapeuta. Doświadczenie zawodowe od 2003 roku.

Niedrożność jelitowa jest zwykle nazywana stanem, w którym upośledzone jest przechodzenie masy pokarmowej przez jelito. W takim przypadku może dojść do całkowitego lub częściowego naruszenia promocji treści jelitowych.

Następujące grupy są najbardziej narażone na rozwój niedrożności jelit:

  • ludzie starsi;
  • osoby, które przeszły operację na jelitach i żołądku.

Rodzaje i przyczyny

Niedrożność jelit podzielona jest na następujące typy:

Gatunek jest określony przez przyczynę, która spowodowała ten stan patologiczny.

Przyczyny niedrożności dynamicznej:

  • stały skurcz mięśni jelita, który może wystąpić przy bolesnej stymulacji jelita przez robaki, z ostrym zapaleniem trzustki, z urazami spowodowanymi przez ciała obce;
  • paraliż mięśniówki jelita, który rozwija się podczas zabiegów chirurgicznych, zatrucie lekami zawierającymi morfinę, sole metali ciężkich, w wyniku infekcji przenoszonych przez żywność.

W przypadku mechanicznej przeszkody musi istnieć jakaś przeszkoda:

  • kału kamienie z kamieni żółciowych, ciał obcych, świetle jelita ściskanie poza formacji nowotworowych i innych narządach torbielowate, nowotwory jelita rosnących światła;
  • skrzywienie pętli jelitowych w wyniku naruszenia jelita w bramach przepuklin brzusznych, procesów adhezyjnych i bliznowacenia, węzeł z pętli jelitowych.

Niedrożność naczyń jest zawsze ułatwiona przez zaburzenia przepływu krwi (zakrzepica, zatorowość) naczyń krwionośnych krezki.

Objawy niedrożności jelit

Niedrożność jelit jest stanem ostrym, tzn. Wszystkie objawy choroby rozwijają się szybko, w ciągu kilku godzin.

Istnieje kilka charakterystycznych objawów choroby:

  • ból w jamie brzusznej;
  • zatrzymanie stolca;
  • wymioty;
  • naruszenie gazów.

Niedrożność jelit zawsze rozpoczyna się od pojawienia się bólu brzucha. Skurczowy charakter bólów tłumaczy się obecnością perystaltycznych skurczów jelit, które promują masy pokarmowe.

W obecności krzywizny bólu jelita natychmiast intensywny, nie do zniesienia, uporczywy. Jeśli występuje inny typ niedrożności jelit, odczucia bólu mogą powodować skurcze i stopniowo zwiększać intensywność. Pacjent ma przymusową pozycję - przyciska nogi do brzucha.

Ból może być tak silny, że pacjent ma bolesny szok.

Wymioty rozwijają się wcześnie, jeśli pacjent ma niedrożność w górnym jelicie (jelicie cienkim), podczas gdy pacjent ma wiele, ale nie przynosi ulgi.

Z niedrożnością w dolnej części jelita pojawia się dopiero po 12-24 godzinach od ogólnego zatrucia organizmu.

Naruszenie odchylenia stolca i gazów jest szczególnie charakterystyczne dla niedrożności jelita cienkiego. Pacjent ma wzdęcie, dudnienie.

Jeśli pacjent nie pomaga, około jeden dzień później, rozwija ogólne upojenie organizmu, które charakteryzuje się:

  • podwyższona temperatura ciała;
  • zwiększone ruchy oddechowe;
  • zapalenie otrzewnej (uszkodzenie otrzewnej);
  • proces septyczny (rozprzestrzenianie się infekcji w organizmie);
  • naruszenie oddawania moczu;
  • ciężkie odwodnienie.

W wyniku ogólnego zatrucia, w przypadku braku leczenia, pacjent może umrzeć.

Diagnostyka

Do diagnostyki niedrożności jelit konieczne są liczne badania laboratoryjne i instrumentalne:

  • wspólny test krwi - może wystąpić wzrost liczby leukocytów w procesach zapalnych;
  • biochemiczne badanie krwi może wskazywać na zaburzenie metaboliczne (naruszenie składu pierwiastków śladowych, zmniejszenie ilości białka);
  • Podczas formułowania tej diagnozy konieczne jest badanie jelita w świetle jelita. Po wprowadzeniu substancji do radiopłaską do światła jelita można określić stopień rozwoju niedrożności jelit;
  • Kolonoskopia (badanie jelita grubego za pomocą czujnika z kamerą wideo na końcu) pomaga w niedrożności jelita grubego, do badania jelita cienkiego - irygoskopii;
  • Badanie ultrasonograficzne nie zawsze jest pouczające, ponieważ w przypadku niedrożności jelit występuje nagromadzenie powietrza w jamie brzusznej, co zakłóca normalną ocenę danych;

W skomplikowanych przypadkach wykonywane jest badanie laparoskopowe jamy brzusznej, w którym czujnik z kamerą wideo jest wprowadzany do jamy brzusznej przez małe nakłucie. Procedura ta pozwala zbadać narządy jamy brzusznej i dokonać dokładnej diagnozy, aw niektórych przypadkach natychmiast wstrzymać i leczenie (wymioty, proces adhezji).

Zróżnicuj niedrożność jelit za pomocą:

  • ostre zapalenie wyrostka robaczkowego (ultrasonografia, lokalizacja w prawym regionie jelita krętego);
  • perforowane wrzody żołądka i dwunastnicy (przewodzenie FGDS, dyfrakcja rentgenowska z kontrastem);
  • kolka nerkowa (USG, urografia).

Aby wyjaśnić diagnozę, zawsze należy przeprowadzić dodatkowe metody badań, ponieważ niemożliwe jest odróżnienie niedrożności jelit od objawów.

Leczenie niedrożności jelit

W razie podejrzenia niedrożności jelit pacjenta należy niezwłocznie hospitalizować w oddziale chirurgicznym.

Ważne! Nie należy stosować leków znieczulających ani przeciwskurczowych.

We wczesnych godzinach po wystąpieniu choroby, przy braku ciężkich powikłań, prowadzi się leczenie zachowawcze.

W leczeniu zachowawczym stosuje się:

  • ewakuacja treści żołądkowej i jelitowej poprzez sondowanie;
  • ze spazmami - terapia spasololityczna (drotaverin, platifillin); w paraliżu - pobudzanie zdolności motorycznych (proserin);
  • dożylne podawanie roztworów soli w celu normalizacji procesów metabolicznych;
  • lewatywy lewarowe;
  • kolonoskopia lecznicza, w której możliwe jest wyeliminowanie rotacji jelitowych, kamieni żółciowych.

Najczęściej pacjent poddawany jest operacyjnej interwencji, której celem jest usunięcie niedrożności, usunięcie nieżywych tkanek jelit.

Przeprowadzane są następujące interwencje:

  • odkręcanie pętli jelitowych;
  • rozbiór zrostów;
  • wycięcie (usunięcie) części jelita, a następnie zszycie kończyn jelita;
  • jeśli niemożliwe jest wyeliminowanie przyczyny niedrożności, stosuje się kolostomię (wydalanie mas kałowych na zewnątrz);
  • z przepuklinami, wykonuje się ich plastik.

Czas trwania i wynik leczenia zależy bezpośrednio od przyczyny, która spowodowała niedrożność jelit, okresu rozpoczęcia leczenia.

Komplikacje

W przypadku przedwczesnej hospitalizacji mogą rozwinąć się następujące niebezpieczne warunki:

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze obejmują:

  • terminowe diagnozowanie i leczenie procesów nowotworowych w jelicie i sąsiadujących narządach;
  • leczenie inwazji robaków;
  • zapobieganie zrostom po zabiegach chirurgicznych;
  • racjonalne żywienie;
  • utrzymanie zdrowego stylu życia.

Diagnoza na podstawie objawów

Sprawdź swoje prawdopodobieństwo choroba i do którego lekarz powinien iść.

Jak leczyć niedrożność jelita?

Zdrowie ludzkie i dobre samopoczucie pod wieloma względami zależą od prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego i szybkiego usuwania produktów życiowych z organizmu. Nieprawidłowe funkcjonowanie jelita prowadzi do dyskomfortu, a poważniejsze zakłócenia mogą powodować stan zagrożenia życia. Jednym z takich poważnych powikłań jest niedrożność jelit.

Niedrożność jelitowa jest zespołem spowodowanym przez naruszenie ruchliwości jelit lub mechanicznej niedrożności i prowadzącej do niemożności przeniesienia jej treści przez przewód pokarmowy.

Niedrożność jelit może być spowodowana szeregiem czynników prowokujących. Aby zrozumieć przyczynę choroby, w dużej mierze pomaga ogólnie przyjęta klasyfikacja niedrożności jelit.

Klasyfikacja choroby

Wszystkie formy niedrożności jelit podzielono na następujące typy:

Wrodzona niedrożność jest diagnozowana z takimi wrodzonymi patologiami, jak brak grubego, jelita cienkiego lub odbytu. Wszystkie inne przypadki przeszkody odnoszą się do nabytych.

Na temat mechanizmu występowania niedrożności jelitowej

Zgodnie z przebiegiem klinicznym

W przypadku wariantów ucisku naczyń zasilających jelito:

  • Uduszenie (z kompresją naczyń rozpryskowych)
  • Obturacja (w przypadku mechanicznej przeszkody)
  • Połączone (w którym wyrażane są oba objawy)

Przyczyny niedrożności jelit

Rozważmy bardziej szczegółowo, jakie czynniki powodują ten lub inny rodzaj niedrożności jelitowej. Do przyczyn mechanicznego niedrożności jelit należą:

  • Zaburzenia w budowie narządów wewnętrznych, ruchomy kątnica
  • Wrodzone sznury jamy brzusznej, nienormalnie długa esicy
  • Skoki rozwijające się po operacji
  • Uraz przepukliny
  • Złe tworzenie się jelit (załamanie pętli jelitowych, tworzenie węzłów)
  • Zamknięcie światła jelita nowotworami i guzami nowotworowymi pochodzącymi z innych narządów jamy brzusznej
  • Zablokowanie jelita przez ciała obce (przypadkowo połknięte przedmioty, żółć lub zwapnione kamienie, nagromadzenie robaków).
  • Uvorot jednej z części jelita
  • Akumulacja smółki
  • Zwężenie światła jelita z powodu choroby naczyniowej, endometriozy
  • Inwazja ścian jelitowych, która występuje, gdy jedna z jej części jest wciągnięta w drugą i blokuje światło

Z kolei dynamiczna niedrożność jelita dzieli się na spastyczną i paralityczną. Forma spastyczna jest niezwykle rzadka i pod wieloma względami poprzedza stan spoczynkowy jelit. Przyczynami porażenia jelit w przebiegu porażenia są:

  • Chirurgia urazowa na narządach jamy brzusznej
  • Zapalenie otrzewnej i chorób zapalnych narządów wewnętrznych
  • Zamknięte i otwarte urazy jamy brzusznej
  • Choroba jelita grubego

Czasami dodatkowym czynnikiem prowokującym, który powoduje zmiany w zdolnościach ruchowych i rozwój niedrożności jelitowej, może być zmiana reżimu żywnościowego. W takich przypadkach możliwe jest stosowanie dużej ilości wysokokalorycznej żywności na tle długiego postu, co może wywołać zwrot w jelitach. Powikłanie może spowodować gwałtowny wzrost spożycia warzyw i owoców w sezonie lub przeniesienie dziecka pierwszego roku życia z karmienia piersią do karmienia sztucznego.

Objawy niedrożności jelit

Główne objawy niedrożności jelit obejmują:

  • Nagłe bóle skurczowe zlokalizowane "pod łyżką" lub w okolicy pępka. Czas trwania bólu może osiągnąć 10 minut, w innych przypadkach ból może być trwały.
  • Wzdęcia, napięcie i asymetria mięśni brzucha
  • Zmienność biegunki i zaparć,
  • wzdęcia,
  • Niechęć do przyjmowania pokarmu,
  • Nudności, powtarzające się wymioty,
  • Jeśli jelito grube jest zatkane, nie można usunąć stolca i gazów

Oprócz tych podstawowych znaków istnieje wiele innych specyficznych symptomów, które może zrozumieć tylko specjalista. Lekarz podczas badania może zwrócić uwagę na charakterystyczne bulgotanie w jamie brzusznej lub ich całkowitą nieobecność, co może wskazywać na całkowite wyłączenie ruchliwości jelit.

Wraz z postępem choroby i brakiem opieki medycznej ból przez 2-3 dni może ustąpić. Jest to zły sygnał prognostyczny, ponieważ wskazuje na całkowite ustanie ruchliwości jelit. Kolejny groźny znak - wymioty, które mogą nabrać wyraźnego charakteru. Może stać się wielokrotny i nieposkromiony.

Początkowo zawartość żołądka zaczyna odchodzić, a następnie masy wymiotowe mieszają się z żółcią i stopniowo stają się zielonkawo-brązowe. Napięcie jamy brzusznej może być silnie zaznaczone, a żołądek spuchnięty jak bęben. Jako późniejszy symptom, o dzień później, może być syndrom braku taboretu i niemożność wycofania kału.

W przypadku braku leczenia lub opóźnionego leczenia w celu uzyskania pomocy medycznej, występuje spadek ciśnienia krwi, szybszy puls i wstrząs. Ten stan powoduje dużą utratę płynów i elektrolitów z powtarzającymi się wymiotami, zatruciem ciała ze stagnacyjną zawartością jelita. Rozwija się życie zagrażające życiu pacjenta, co wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Diagnostyka

Kiedy pojawiają się groźne objawy, należy pilnie zwrócić się o pomoc lekarską i przejść test w celu ustalenia rozpoznania. Po badaniu pacjent otrzymuje testy laboratoryjne krwi i moczu, dodatkowo konieczne będzie wykonanie fluoroskopii i USG.

  1. Gdy badanie rentgenowskie jamy brzusznej ujawniło specyficzne objawy niedrożności jelit. Na zdjęciach widać będzie nadęty, przepełniony zawartością i pętle jelitowe gazu (tak zwane łuki jelitowe i miseczki Claubera).
  2. W badaniu ultrasonograficznym potwierdzeniem rozpoznania jest obecność płynu w jamie brzusznej i obrzęk pętli jelit.

Potwierdzając diagnozę, pacjent powinien być niezwłocznie hospitalizowany na oddziale chirurgicznym. W szpitalu możliwe jest wykonywanie powtarzanych badań przy pomocy irygacji i kolonoskopii.

  • Przeprowadzono irygometrię awaryjną w celu wykrycia patologii z okrężnicy. W tym przypadku jelita napełnia się zawiesiną baru za pomocą lewatywy i wykonuje się zdjęcia rentgenowskie. Pozwoli nam to ocenić dynamikę przebiegu choroby i określić poziom niedrożności.
  • Podczas wykonywania kolonoskopii okrężnica jest usuwana za pomocą lewatywy, a elastyczny odbyt jest wprowadzany przez odbyt w celu wizualnego badania jelita. Ta metoda umożliwia wykrycie guza, pobranie fragmentu tkanki podczas biopsji lub intubację zwężonego obszaru jelita, eliminując w ten sposób objawy ostrej niedrożności jelit.

Ważne jest przeprowadzenie badania pochwowego lub doodbytniczego. W ten sposób można wykryć guzy małej miednicy i obturację (zablokowanie) odbytnicy.

W skomplikowanych przypadkach w szpitalu możliwa jest laparoskopia, gdy endoskop jest wprowadzany przez nakłucie w przedniej ścianie jamy brzusznej, a stan narządów wewnętrznych jest oceniany wzrokowo.

Możliwe powikłania

W przypadku braku opieki medycznej niedrożność jelit może powodować niebezpieczne, zagrażające życiu powikłania.

  • Martwica (śmierć) dotkniętego obszaru jelita. Niedrożność jelit może prowadzić do zatrzymania przepływu krwi do określonego obszaru jelita, powoduje to obumarcie tkanki i może powodować perforację ścian jelit i uwolnienie jej zawartości do jamy brzusznej.
  • Zapalenie otrzewnej. Rozwija się, gdy ściana jelita jest perforowana i dołączany jest proces zakaźny. Zapalenie otrzewnej prowadzi do zakażenia krwi (posocznicy). Ten stan zagraża życiu i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Niedrożność jelit u noworodków i dzieci

Niedrożność jelitowa u dzieci jest wrodzona i nabyta. U noworodków niedrożność jelit jest najczęściej wrodzona i występuje z powodu wad rozwojowych jelita. Może to być nieprawidłowe zwężenie jelit, pęknięcia jelit, wydłużona esicy okrężnica, naruszenie rotacji i utrwalenie środkowej części jelita, anomalie prowadzące do zamknięcia ścian jelit.

Przyczyną ostrej niedrożności u noworodków może być niedrożność jelitowa zwężenia (kał o zwiększonej lepkości). W tym przypadku niemowlę zauważono z powodu braku stolca, dużego nagromadzenia gazów, z powodu którego górna część brzucha i wymioty zaczynają się od domieszki żółci.

Niemowlęta często mają taki specyficzny rodzaj niedrożności jelitowej, takiej jak inwazja, gdy część jelita cienkiego zostaje wszczepiona do jelita grubego. Inwokacja przejawia się częstymi bolesnymi atakami, wymiotami, zamiast kału śluz z krwi uwalniany jest z odbytu. Rozwój anomalii jest wspierany przez ruchliwość okrężnicy i niedojrzałość mechanizmu perystaltyki. Ten stan obserwuje się głównie u chłopców w wieku od 5 do 10 miesięcy.

Niedrożność jelit u dzieci jest często spowodowana nagromadzeniem robaków. Kula ascaridów lub innych robaków pasożytuje na światło jelita i powoduje jego skurcz. Skurcze jelitowe mogą być bardzo stabilne i powodować częściową lub całkowitą niedrożność. Ponadto nieprawidłowości w perystaltykach u dzieci mogą prowadzić do gwałtownych zmian w diecie lub przed karmieniem.

Dzieci do jednego roku mogą być diagnozowane z niedrożnością jelitową, która pojawia się po operacji lub z powodu niedojrzałości układu pokarmowego na tle urazów porodowych, infekcji jelitowych. Proces klejenia w jamie brzusznej może powodować skrzywienie jelit. Dzieci są bardzo ruchliwe, podczas biegania lub skakania, pętla jelit może owijać się wokół szelek kolca.

Ostra obturacja kleju we wczesnym wieku jest bardzo niebezpiecznym powikłaniem, powodującym wysoką śmiertelność. Operacje usunięcia uszkodzonej części jelita są technicznie trudne, u dzieci bardzo trudno jest szyć ściany jelita cienkiego, ponieważ ryzyko perforacji jelita jest wysokie.

Objawy ostrej niedrożności u dzieci objawiają się ostrymi bólami skurczowymi, wzdęciami, bolesnymi wymiotami. Niestrawne wymioty są częściej zauważane podczas obracania jelita cienkiego. Po pierwsze, masy wymiocin zawierają pozostałości żywności, a następnie żółć rozpoczyna się od domieszki smółki.

Jeśli okrężnica jest uszkodzona, nieobecność wymiotów, zatrzymanie gazu, obrzęk i napięcie brzucha są zauważalne. Kurczący ból jest tak silny, że dziecko nie może płakać. Kiedy przemija ból, dziecko staje się niespokojne, płacze i nie znajduje dla siebie miejsca.

Wszelkie rodzaje niedrożności jelitowej u dzieci wymagają natychmiastowej hospitalizacji. Wrodzona niedrożność jelitowa u noworodków jest leczona chirurgicznie. Pilna interwencja chirurgiczna jest konieczna przy odwracaniu wnętrzności i innych sytuacjach awaryjnych. Leczenie zachowawcze prowadzi się w przypadkach, w których przyczyną niedrożności są zaburzenia czynnościowe.

Leczenie niedrożności jelit

Gdy diagnoza zostanie potwierdzona, pacjent jest hospitalizowany w szpitalu chirurgicznym. Pacjent powinien zostać zbadany przez lekarza, zabrania się podawania środków przeciwbólowych lub przeczyszczających, lewatywy lub płukania żołądka przed badaniem. Operacja w nagłym przypadku odbywa się tylko przy zapaleniu otrzewnej.

W innych przypadkach leczenie rozpoczyna się od metod leczenia zachowawczego. Środki terapeutyczne powinny mieć na celu usunięcie zespołu bólowego, walkę z odurzaniem organizmu, przywrócenie metabolizmu wody i soli, usunięcie stagnacyjnych treści jelita.

Pacjentowi przepisano głód i odpoczynek i zaczyna się pilnie działania terapeutyczne:

  • Stosując elastyczną sondę wprowadzoną do żołądka przez nos, górne części przewodu pokarmowego są uwalniane od stagnacji. Pomaga to powstrzymać wymioty.
  • Rozpocznij dożylną iniekcję roztworów, aby przywrócić równowagę wodno-solną ciała.
  • Przypisywanie środków znieczulających, przeciwwymiotnych.
  • W przypadku wyraźnej perystaltyki stosuje się leki przeciwskurczowe (atropina, bez shpu)
  • Aby stymulować ruchliwość jelit w wyraźnym niedowładzie, podskórne podanie proserinu

Leczenie czynnościowej (porażennej) niedrożności jelit jest przeprowadzane za pomocą preparatów medycznych, które stymulują skurcz mięśni i promują ruch zawartości wzdłuż przewodu pokarmowego. Ta przeszkoda jest najczęściej stanem przejściowym i przez kilka dni przy odpowiednim leczeniu jej objawy mogą zniknąć.

W przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego wykonywana jest interwencja chirurgiczna. Jeżeli jelita są zatkane, operacje mają na celu wyeliminowanie blokady mechanicznej, usunięcie dotkniętej części jelita i zapobieganie powtarzającemu się występowaniu upośledzonego przejścia.

W okresie pooperacyjnym nadal wdrażają środki dożylnego wprowadzania substytutów krwi, roztworów soli fizjologicznej w celu przywrócenia równowagi elektrolitowej. Przeprowadzić terapię przeciwzakrzepową i przeciwzapalną, pobudzić funkcje ewakuacyjne jelit.

W ciągu pierwszych kilku dni po operacji pacjent musi przestrzegać leżenia w łóżku. Pić i jeść tylko po uzyskaniu pozwolenia i zaleceń lekarza prowadzącego. W ciągu pierwszych 12 godzin nic do jedzenia i picia nie może. W tym momencie odżywianie pacjenta odbywa się dożylnie lub za pomocą sondy, przez którą dostarczane są ciekłe mieszaniny odżywcze. Aby zmniejszyć obciążenie pooperacyjnych szwów, można wstać i chodzić po interwencji tylko specjalnym bandażem ortopedycznym.

Rokowanie i zapobieganie niedrożności

Korzystne rokowanie w leczeniu niedrożności jelit zależy od terminowości opieki medycznej. Niemożliwe jest narysowanie z odniesieniem do lekarza, inaczej w przypadku wystąpienia poważnych powikłań ryzyko śmiertelnego wyniku jest duże. Niekorzystny wynik można zaobserwować w przypadku późnego rozpoznania, u pacjentów z osłabieniem i w podeszłym wieku, w obecności nieoperacyjnych nowotworów złośliwych. W przypadku procesów adhezyjnych w jamie brzusznej możliwe są nawroty niedrożności jelit.

Środki zapobiegawcze w zapobieganiu niedrożności dotyczy szybkiego wykrywania i usuwania nowotworów jelita, leczenie pasożytami, procesów zapobiegania klejących i urazami jamy brzusznej, prawidłowego odżywiania.

Leczenie niedrożności jelit środkami ludowymi

W przypadku niedrożności jelit, samoleczenie jest wyjątkowo niebezpieczne, ponieważ może prowadzić do śmierci. Dlatego recepty tradycyjnej medycyny mogą być używane tylko po konsultacji z lekarzem i pod jego bezpośrednim nadzorem.

Metody stosowane przez ludzi są leczone tylko z częściową niedrożnością jelitową, jeśli choroba ma postać przewlekłą i nie wymaga interwencji chirurgicznej. Pacjent powinien wybrać optymalną metodę leczenia razem z lekarzem. Takie podejście pozwoli uniknąć pogorszenia się choroby i rozwoju niebezpiecznych komplikacji.

Leczenie rokitnika

Sok z owoców rokitnika ma wyraźny efekt przeciwzapalny, a olej z rokitnika działa jako łagodny środek przeczyszczający. Aby przygotować sok na kilogram jagód umytych, umieszczonych w pojemniku i wbity. Jagody Rastolchennye wymieszaj i wyciśnij sok z nich. Weź raz dziennie na 100 g soku pół godziny przed posiłkiem.

W przypadku oleju jadalnego 1 kg owoców rokitnika jest rozdrabniany drewnianą łyżką i pozostawiony w naczyniach emaliowanych na jeden dzień. Pod koniec tego okresu na powierzchni wytartej masy zbiera się do 90 g oleju. Jest on zbierany i wypijany 1 łyżeczkę trzy razy dziennie przed posiłkami.

  • Leczenie suszonymi owocami. Aby przygotować lekarstwo, weź 10 łyżek suszonych śliwek, suszonych moreli, fig i rodzynek. Mieszaninę suszonych owoców dobrze przemywa się i wylewa przez noc do wrzącej wody. Rano wszyscy przechodzą przez maszynę do mięsa, dodają 50 g miodu i dobrze się mieszają. Gotową mieszankę podaje się jedną łyżkę stołową dziennie przed śniadaniem.
  • Leczenie bulionu śliwkowego. Taki wywar działa jak łagodny środek przeczyszczający. Aby go przygotować, 500 gram osuszonych nasion jest myte, nalewa się zimną wodę i gotuje na małym ogniu przez około godzinę. Gotowy bulion jest dodawany z wodą do poprzedniego poziomu i ponownie daje wrzenia. Pić schłodzony, 1/2 szklanki trzy razy dziennie.
Dieta i prawidłowe odżywianie z niedrożnością jelit

Główne zalecenia dotyczące niedrożności jelit mają na celu ograniczenie ilości spożywanych pokarmów. Pod żadnym pozorem nie wolno tolerować przejadania się, co może prowadzić do zaostrzenia objawów z przewlekłą niedrożnością. Jedzenie powinno być ułamkowe, potrzeba co 2 godziny, w bardzo małych porcjach. Objętość kaloryczna diety wynosi tylko 1020 Kcal. Codziennie w diecie powinny być obecne węglowodany (200 g), białka (80 g), tłuszcze (50 g). Maksymalna objętość płynu nie powinna przekraczać 2 litrów na dzień.

Produkty powodujące wytwarzanie gazu, pełne mleko i produkty mleczne, potrawy o gęstej konsystencji, napoje gazowane są całkowicie wykluczone. Zadaniem takiej diety jest eliminacja procesów fermentacji i gnilnych procesów w przewodzie pokarmowym. Wszystkie draŜniące czynniki mechaniczne, termiczne lub chemiczne są wykluczone. Jedzenie powinno być tak delikatne, jak to tylko możliwe, oczyszczone lub galaretowate, temperatura komfortowa (nie gorąca i nie zimna).

Podstawą diety powinien być słaby, niskotłuszczowy bulion mięsny, buliony śluzowe, dania w postaci puree lub puree. Możesz gotować tłuczone owsianki na suficie wody, sera i jaj, lekkie omlety. Mięso lepiej jeść w postaci kotletów parowych, klopsików, pierogów. Przydatna galaretka, galaretka owocowa, napoje z kwaśnego mleka. Napoje, zielona herbata, buliony z dogrose, jagody lub pigwy są lepsze.

Wykluczone z diety chleba, słodyczy, smażonych i gotowanych jaj, tłustych mięs i ryb, marynaty, wędliny, konserwy mięsne i rybne, kawior. Nie zaleca się do surowych warzyw, makaronów, jęczmień, proso lub kaszy jęczmiennej. Zastosowanie mas są ograniczone, dzień może być dodawany do żywności, nie więcej niż 5 g oleju.

Nie można pić napojów gazowanych i zimnych, kakao, kawy i herbaty z mlekiem. Z menu wyłącza się słone i pikantne potrawy, przyprawy, bogate ryby, buliony mięsne i grzybowe. Nie można jeść roślin strączkowych, zielonych i warzyw zawierających gruboziarniste włókna (kapusta, rzodkiew, rzodkiew, rzepa). Wszystkie inne warzywa są zabronione do jedzenia na surowo, muszą być gotowane, duszone lub pieczone.

W przypadku niedrożności jelit, głównym celem diety jest rozładowanie jelit, wyeliminowanie trudnego do strawienia pokarmu i ograniczenie jego objętości. Taka dieta poprawi stan pacjenta i pomoże uniknąć zaostrzenia choroby.

Niedrożność jelit - przyczyny, objawy, rozpoznanie i leczenie

Co to jest niedrożność jelit?

Zwykle ruch pokarmu przez jelita zapewnia skurcz ściany jelita (perystaltyka jelita). Naruszenie perystaltyki jelit może wiązać się zarówno z całkowitym rozluźnieniem warstwy mięśniowej, jak i odwrotnie - z długotrwałym skurczem. Obie te formy odnoszą się do tak zwanej dynamicznej niedrożności jelit.

Przyczyny niedrożności jelit

Z reguły rozwija się dynamiczna niedrożność jelit:

  • po operacjach na narządach jamy brzusznej;
  • komplikuje przebieg zapalenia wyrostka robaczkowego, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie trzustki, itp.;
  • przy przyjęciu niektórych leków (środków na narkozę, opiaty itp.).

Inny rodzaj niedrożności jelit - mechaniczna niedrożność jelitowa - występuje, gdy występuje niedrożność w jednym lub innym miejscu jelita.

Może to być związane z volvulus, uzlooobrazovaniem, szczypanie jelita, na przykład, w trakcie długotrwałego głodu i wlot liczne żywności (tak zwane jelita na uduszenie), jak również mechaniczne zablokowanie świetle jelita (obturatsionnnaya jelita na) gdzie:

  • kolce;
  • nowotwory jelita i sąsiadujących narządów;
  • ciała obce;
  • przepuklina;
  • kamienie żółciowe;
  • tworzenie bryły jedzenia bogatej w błonnik pokarmowy.

Objawy niedrożności jelit

Ból w jamie brzusznej - najczęstszy objaw niedrożności jelit. Kiedy uduszenie z reguły pojawia się ostro, jest niezwykle intensywne i zwykle jest ciasne. Dzięki rozległemu obróceniu jelita cienkiego i tworzeniu węzłów może szybko dojść do szoku.

W przypadku obturacyjnej obturacji, typowy powolny wzrost bólu, który prawie nigdy nie jest intensywny. W przypadku niedrożności jelit ból początkowo zlokalizowany jest w obszarze ogniska patologicznego, później staje się rozproszony.

Zaprzestanie bólu pojawia się przy całkowitej martwicy jelita, co objawia się ciężkim stanem ogólnym.

Wymioty (początkowo pokarm, potem żółć, a na późniejszych etapach - treść jelitowa z odorem kału) jest stałym objawem niedrożności jelitowej. Im mniejsza (dystalna) przeszkoda, tym mniej wymiotów jest mniej intensywnych. Przy niedrożności jelitowej może brakować wymiotów.

Zatrzymanie stolca i gazu - jeden z najważniejszych objawów niedrożności jelit. Próby pacjentów (często doświadczających rozdzierającego pręcia) do opróżnienia jelita są nieskuteczne.

Należy jednak pamiętać, że przy wysokiej niedrożności po oczyszczeniu lewatywę z następujących jelita może przeznaczyć znaczne ilości kału i gazów, ale ulga nie występuje lub jest krótki.

Częściowa niedrożność jelitowa jest najczęściej spowodowana przez zrosty lub obrzęk. Objawy choroby w tym samym czasie mniej jasne i są albo przewlekłe lub występują w postaci powtarzających się ostrych ataków ustępują na własną rękę lub pod wpływem konserwatywnych środków terapeutycznych.

Ale w jednym z takich zaostrzeń może rozwinąć się obraz ostrej niecierpliwości. Częściowa niedrożność jelit często powoduje guzy okrężnicy, więc wszyscy tacy pacjenci wymagają dokładnego badania jelita grubego.

Opis objawów niedrożności jelit

Rozpoznanie niedrożności jelit

Aby potwierdzić diagnozę, pilnie przeprowadza się badanie radiologiczne narządów jamy brzusznej, badanie krwi. Jako dodatkową metodę stosuje się badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej.

Podczas obiektywnej kontroli w przypadku niedrożności jelit język jest suchy, pokryty białą powłoką, żołądek jest nierównomiernie napompowany. Widoczna jest perystaltyka pętli jelitowych.

Opuchnięta część jelita znajduje się nad przeszkodą. Po uderzeniu w to miejsce ustala się dźwięk bębenkowy, w gęstych miejscach można wykryć matowienie z powodu gromadzenia się płynu.

W palpacji ustalić rozlaną bolesność. Podczas osłuchiwania jamy brzusznej we wczesnym okresie choroby wykryto zwiększoną perystaltykę, dudnienie i hałas spadającej kropli, a wzrost perystaltyki pokrywa się z napadami bólu.

W późniejszych stadiach, z powodu rozwoju niedrożności paralitycznej, odgłosy jelitowe całkowicie znikają.

Podczas uruchamiania niedrożność powikłaną rozlanego zapalenia otrzewnej, wzdęcia, ustalona rozproszone tkliwość otrzewnowej znak podrażnienie, zakończyć „ciszy” w jamie brzusznej.

U pacjentów z niedrożnością okrężnicy badanie odbytnicy ujawnia powiększoną pustą ampułkę odbytu, rozwieracz zwieracza.

Leczenie niedrożności jelit

Pacjenci z bardzo ostrą postacią choroby działają w trybie nagłym po krótkotrwałym treningu przedoperacyjnym.

Leczenie zachowawcze

W podostrym lub ostrym niedrożności jelit leczenie powinno rozpocząć się od kompleksowego leczenia zachowawczego, w tym:

Środki te są wykonywane na tle korekcji zaburzeń homeostazy, stabilizacji hemodynamiki, przywrócenia mikrokrążenia.

Leczenie chirurgiczne

Chirurgiczne leczenie niedrożności jelit z nieudanymi środkami konserwatywnymi polega na usunięciu przeszkody (usunięcie zrostów). Uwzględnia się takie czynniki, jak występowanie zrostów, ciężkość niedowładu jelitowego i częstość nawrotów.

Dzięki całkowitemu procesowi adhezji, nawet w ostrym okresie, można wykonać całkowitą viscerolizę i poziomą intestinoplikację (operacja Noble'a) za pomocą medycznego kleju bez szwów.

Dzieci nie mają szwów podczas intestinoplykatsii, ponieważ ich ściana jelit jest cienka i możliwa jest jej perforacja. Niedopuszczalne jest również wykonywanie częściowego intestinoplykatsiyu, ponieważ nie wyklucza to możliwości nawrotu.

Laparoskopia

W ostatnich latach badanie laparoskopowe zostało z powodzeniem zastosowane w diagnostyce i leczeniu ostrej adhezyjnej niedrożności jelit w wielu klinikach.

Opracowana technika punkcji laparoskopowej pozwala potwierdzić lub wykluczyć, w możliwie najkrótszym czasie, z wysoką dokładnością, rozpoznanie ostrej niedrożności kleju.

Wykonywanie zabiegów laparoskopowych z wykorzystaniem systemu endovideo umożliwia zatrzymanie niedrożności jelit i uniknięcie laparotomii u ponad 90% pacjentów z ostrym niedrożnością jelitową, co wskazuje na wysokie możliwości terapeutyczne tej metody.

Pytania i odpowiedzi na temat "Niedrożności jelit"

Pytanie: Jeśli gazy pozostawiają trudność dla opuchniętego brzucha, czy możemy mówić o częściowej niecierpliwości jelita?

Pytanie: Cześć, Mam pytanie dotyczące rozpoznania "niedrożności jelitowej". Mama mojego męża postawiła tę diagnozę, przepisała leczenie, ale powiedziała, że ​​jeśli nie pomoże wysłać do operacji. Przez długi czas cierpiała na napadowe bóle w jamie brzusznej, zaparcia, dudnienie i wzdęcia. W Internecie czytałem, że wynik operacji jest najczęściej zabójczy, proszę mi powiedzieć, czy to naprawdę jest tak straszna diagnoza i jakie istnieją metody leczenia?

Pytanie: Witam, mam 40 lat, w leczeniu endometriozy przepisano mi leki hormonalne, w rezultacie poradziłem sobie z chorobą ginekologiczną, ale jelito całkowicie przestało działać niezależnie. Aby przywrócić jelito zaczęło brać "Dufalac". Brzuch jest spuchnięty przez drugi tydzień stosowania do oka aż do ósmego miesiąca ciąży. Czy to oznacza niedrożność jelit? Z jakim specjalistą mam się skontaktować? Co mogę zrobić sam? Dziękuję.

Pytanie: Mój mąż, 65 lat, został zabrany do karetki z niedrożnością jelitową. W grudniu przeszedł operację naczyń krwionośnych i serca i zaczął mieć problemy z przewodem pokarmowym. Przez 3 miesiące był na diecie zapalenia trzustki. Silne odlewanie żółci, bardzo silne zapalenie hemoroidów. Brałem omez, choleretic, leki do naprawy wątroby, enzymy itp. W rezultacie przeszkoda. Udało się bez operacji. Jak długo należy przestrzegać tabeli diet 1a? kiedy możesz wejść do warzyw, soków, czy to może się powtórzyć? Do jakiego specjalisty należy się zwrócić po wypisaniu i jakie testy należy podjąć, aby wykluczyć raka? Jakie zalecenia możesz podać?

Pytanie: Powiedziano mi, że kolce powodują niedrożność jelit. Co to jest i jak niebezpieczne może być?

Pytanie: Czy wymioty są wymiotami iw jakich przypadkach?

Jak rozpoznać i leczyć niedrożność jelit

Problemy z jelitami są dziś bardzo powszechne. Jeden z nich - niedrożność jelitowa - jest poważnym stanem, w ostrym stadium którego konieczna jest interwencja chirurgiczna. Najwcześniejszym zwiastunem dolegliwości jest ból: zaczyna się nagle, w każdej chwili, bez wyraźnego powodu. Rzadziej ból wzrasta, ale po pewnym czasie nabiera intensywnego charakteru.

Co to jest niedrożność jelit?

Niedrożność jelit odnosi się do niemożliwości fizjologicznego charakteru przejścia do tylnego przejścia mas kałowych. Proces naturalnego opróżniania odbytnicy staje się trudny, gaz ucieka, powstają plamy. Objawy stają się bardziej wyraźne, gdy stan się pogarsza. Źródłem problemu jest nieregularny stolec: prawidłowe jest opróżnianie danej osoby raz dziennie. W przypadku zaparć należy skonsultować się z oznakami wskazującymi na niedrożność.

Przyczyny niedrożności

Przeszkoda w jelitach rozwija się pod wpływem różnych przyczyn, które dzielą się na dwie kategorie: funkcjonalną i mechaniczną. Rozwój dolegliwości typu mechanicznego jest wspierany przez takie czynniki, jak wzrost długości esicy, obecność kieszonek otrzewnej, ruchomy kątnicę, zrosty. Niedrożność funkcjonalna rozwija się na tle przejadania się po poście, gwałtownego wzrostu świeżych owoców, przenoszenia noworodków do przystosowanych mieszanin przez okres do roku.

Mechaniczny

Mechaniczne przyczyny choroby, które znacząco zatruwają istnienie pacjenta:

  • zatłoczenie robaków;
  • krwiak;
  • niepowodzenia w tworzeniu jelit;
  • nieprawidłowości w budowie otrzewnej;
  • kamienie żółciowe i stolce;
  • dolegliwości sercowo-naczyniowe;
  • zapalenie;
  • nowotwór (rak lub łagodny);
  • onkologia;
  • niedrożność jelit;
  • kolce;
  • przepuklina;
  • odwrócenie jelita;
  • szczepy otrzewnej typu wrodzonego;
  • wejście obcych elementów do jelita;
  • zmniejszony klirens światła.

Funkcjonalny

Znane są również funkcjonalne przyczyny rozwoju niedrożności. Ich lista zwykle zależy od towarzyszących problemów, ale jej krótka wersja wygląda następująco:

  • Choroba Hirschsprunga;
  • zjawiska paralityczne;
  • skurcze;
  • nieprawidłowości w ruchliwości jelit.

Objawy i oznaki niedrożności jelit

Według lekarzy, jeśli podejrzewa się niedrożność jelit, pacjenta należy jak najszybciej zabrać do szpitala. Prognoza będzie więc korzystna. Naruszenie może zostać naprawione bez szybkiej interwencji w wielu przypadkach. Wyraźne oznaki pojawienia się choroby uważa się za niepraktyczność ucieczki stolca i gazów. W przypadku częściowej niedrożności lub niedrożności górnych partii jelita występuje chude krzesło i niewielki wyciek gazów. Występują objawy, takie jak wielokrotne wymioty, nieregularny kształt i wzdęcia.

Istnieją również specyficzne objawy, które może wykryć tylko specjalista, dlatego tak ważna jest szybka hospitalizacja pacjenta. Jeśli pacjent nie zacznie leczyć pacjenta na czas, zwiększa się ryzyko wystąpienia niebezpiecznych konsekwencji, między innymi zaburzenia serca, niewydolność wątroby i nerek, śmiertelne następstwa. W przypadku ucisku naczyń rozwija się martwica jelit. Nawet operacja (jeśli sprawa jest uruchomiona) może nie uratować pacjenta.

Najniebezpieczniejsze są niedrożności jelit u niemowląt. Dlatego ważne jest, aby mama i tata znali objawy, które powinny wywoływać strach:

  • znaczna utrata masy spowodowana utratą płynów,
  • wymioty z domieszką żółci, która pojawia się po jedzeniu,
  • szarawy odcień skóry dziecka,
  • temperatura,
  • wzdęcia z górnej części brzucha.

Spokojne dziecko może odmówić jedzenia, stać się niespokojne i kapryśne. Następnie należy natychmiast wezwać lekarza.

Rodzaje niedrożności jelit i sposób ich manifestacji

Niedrożność jelit podzielona jest na dwa rodzaje w zależności od charakteru przebiegu: jest przewlekła i ostra. Ponadto choroba może być częściowa lub całkowita. Pochodzenie dzieli się na chorobę nabytą i wrodzoną, która jest spowodowana niedrożnością jelitową przez gęstą smółkę, anomalie w jej rozwoju. W zależności od przyczyn choroba może być mechaniczna i dynamiczna.

Niedrożność klejów

Niedrożność klejona jest naruszeniem przejścia przez jelita, co jest spowodowane przez proces adhezyjny otrzewnej. Niebiosa i zrosty rozwijają się po ograniczonym, ostrym rozlanym zapaleniu otrzewnej, krwotokach, urazach brzucha. Ten rodzaj niedrożności jelitowej może wystąpić na dowolnym poziomie jelita. W większości przypadków gruczoł jest uszczelniony pooperacyjną blizną otrzewnej lub przez narządy, które zostały uszkodzone podczas operacji.

Sercem tej choroby jest naruszenie perystaltyki, które jest spowodowane tworzeniem się zrostów. Niedrożność kleju występuje w kilku rodzajach:

  • Rodzaj obrzęku - choroba zaczyna się gwałtownie i szybko płynie. Czasami pacjenci mogą cierpieć na przewlekłą przerywaną niedrożność, która później wpływa do ostrej fazy.
  • Typ uduszenia - występuje, gdy przewód jelitowy zostaje naruszony przy udziale krezki. Choroba to ostre i gwałtowne, wczesne zaburzenia hemodynamiczne, prowadzące do rozwoju zapalenia otrzewnej i martwicy jelita.
  • Forma mieszana to połączenie dynamicznej i mechanicznej postaci choroby.

Częściowe

Częściowa postać tej choroby może zachodzić przewlekle: pacjent okresowo doświadcza bólu, cierpi z powodu wymiotów, zatrzymania gazów i stolca. W większości przypadków takie objawy nie są ostre, należy prowadzić konserwatywne czynności w szpitalu lub samodzielnie. Choroba może trwać długo, dziesiątki lat. W przypadku niedrożności spowodowanej guzem, który rośnie wewnątrz światła jelita lub z zewnątrz, objawy stopniowo narastają. Czasami występują zaparcia, bóle brzucha, wymioty, wzdęcia. Wraz ze wzrostem guza objawy stają się częstsze.

Etapy częściowej blokady zostają zastąpione okresami rozdzielczości, dla których charakterystyczna jest biegunka. Kał wychodzi płynnie, obficie, z gaszącym zapachem. Cechą częściowej niedrożności jest to, że może ona w dowolnym momencie wpłynąć na całkowitą przeszkodę typu ostrego.

Niedrożność jelita cienkiego

Niedrożność jelita cienkiego występuje w dowolnej części jelita cienkiego. Część jelita, która znajduje się nad lokalizacją niedrożności, nadal działa i napełnia się, gdy napełnia się jedzeniem. Najczęstszymi przyczynami choroby są niedrożność jelita cienkiego. Objawami niedrożności są wzdęcia, awersja do jedzenia, wymioty, odwodnienie, silny ból w okolicy nadbrzusza.

Jelita grubego

Naruszenie przekazując treść jelita grubego (niedrożność) jest pokazany na opóźnienia lub braku krześle, obrzęk, trudności w oddawaniu gazów jelitowych, skurcze bóle naturę, żołądka rozciąganie, wymioty, nudności, zaburzenia jedzenia. Ta przeszkoda może być całkowita lub częściowa, częściej obserwowana w przypadku zmian okrężnicy o charakterze organicznym.

Pod warunkiem postępujących zaburzeń w jelitach nasilają się objawy zatrucia, zaburzenia metabolizmu, wzdęcia, objawy zapalenia otrzewnej. Częściowe okluzji charakteryzuje okresowego częściowego odprowadzania gazu i stolce, biegunka, zaparcie, zmiany krótki remisji, tymczasowe zaprzestanie ból i obrzęk.

Dowiedz się, jaka jest dyskineza jelita grubego, jak leczyć tę chorobę. The

Leczenie choroby u dorosłych i dzieci

Na początku leczenia choroby, uszkadzając jelita u dzieci, dorosłych, osoby starsze zastosowania środków nadzwyczajnych w celu złagodzenia bólu szoku uzupełnienia strat cieczy prowadzone RTG, USG jamy brzusznej. Za pomocą sondy wypuszczane są górne części przewodu pokarmowego, a za pomocą lewatywy - dolne odcinki.

Wprowadza się leki przeciwskurczowe, które rozluźniają mięśnie ściany jelita, zatrzymując nasiloną perystaltykę. W niektórych przypadkach takie środki i leki wystarczą, aby przywrócić funkcjonowanie. Jeśli nie, skorzystaj z interwencji chirurgicznej w klinice.

Interwencja chirurgiczna

Wielkość operacji w chirurgii z niedrożnością jelitową będzie dostosowywana indywidualnie, biorąc pod uwagę charakterystykę ciała, cechy anatomiczne ogniska i historię choroby. Konieczne jest również określenie przyczyn patologii. W następujących przypadkach przebiegu choroby operacja jest jedynym sposobem leczenia:

  • podczas obracania jelita cienkiego;
  • z zablokowaniem kamieni żółciowych;
  • w węzłowym tworzeniu jelit, gdy jedno jelito jest nawinięte na osi drugiego;
  • kiedy zanurzysz jedno jelito w drugie.

Dieta

W zależności od przebiegu choroby jelit i stanu pacjenta zalecana jest dieta. Po operacji z niedrożnością jelit nie można jeść ani pić przez dwanaście godzin. Pokarm jest pozajelitowy: pacjentowi wstrzyknięto dożylnie roztwory odżywcze do odbytu. Po pięciu dniach mieszanki substancji odżywczych są wprowadzane przez parasol w jamie ustnej. Sonda zostanie usunięta, jeśli pacjent sam się zje. Dozwolone produkty mleczne, mieszaniny odżywcze (żywność dla niemowląt) często w małych porcjach.

Kilka dni po operacji na jelitach, przejście do diety zerowej, zaprojektowane w celu zmaksymalizowania trawienia przewodu pokarmowego. Wprowadź łatwostrawne produkty płynne, a spożycie soli jest ograniczone.

Stopniowo w kierunku diety blisko diety №4, którego celem jest maksymalizacja chemiczną i mechaniczną schazheniya jelita, zmniejszenie procesy fermentacyjne w nim. Ilość tłuszczów, węglowodanów, produktów wędzonych, przypraw, marynat, błonnika, mleka jest ograniczona. Dania są gotowane, gotowane dla pary, przetarte.

Stopniowo wzrasta menu diety nie jest pełna przemiana w diecie №4, który jest przeznaczony dla pacjentów z chorobą jelit w etapie odzyskiwania i rehabilitacji, w tym przeszkód. Dietetyczna dieta dla chorób przewodu pokarmowego zapewnia pełnowartościową dietę, oszczędzającą jelita. Dieta jest bardziej zróżnicowana, jedzenie nie jest wcierane.

Dania gotować lub gotować dla pary, co jest przydatne w jelitach pacjenta. Dieta dietetyczna w przypadku przewlekłej i ostrej przeszkody utrudnia rozwój gnijących procesów fermentacji. Zwykłe węglowodany i tłuszcze są ograniczone, a substancje drażniące mechaniczne, chemiczne i termiczne są wykluczone.

Środki ludowe

Przy częściowej formie niedrożności leczenie metodami z arsenału tradycyjnej medycyny pomaga:

  • 0,5 kg wylać bez pestek, aby wylać litr wody, gotować godzinę, ochłodzić i pić trzy razy dziennie po pół szklanki.
  • 1 kg kruszyny zwyczajnej do zmiażdżenia, zalać przegotowaną wodą lodową w ilości 0,7 l, wymieszać. Wyciśnij sok i weź raz dziennie na pół szklanki.
  • Wymieszaj 20 kawałków suszonych moreli, 10 łyżek. rodzynki, 10 sztuk fig i suszonych śliwek. Wlać wrzącą wodę, spłukać, przekręcić. Zjedz łyżkę na pusty żołądek.
  • Rozgrzej pół szklanki mleka, dodaj 20 g masła. Połóż się na lewym boku i wstrzyknij roztwór jak zwykłą lewatywę. Wykonuj zabieg przez trzy dni z rzędu przez kilka godzin przed snem.
  • Takie zioła, jak senna i kruszyna, które mają działanie przeczyszczające, mogą złagodzić, ale nie wyleczyć choroby.

Wideo: Jak pozbyć się niedrożności jelit w domu?

Temat wideo poniżej to symptom taki jak zaparcie i to, co może mu zagrozić. Zaparcia mogą wskazywać na wiele poważnych chorób, w tym przeszkodę lub chorobę Hirschsprunga.

Zdjęcie niedrożności jelitowej

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Leczenie niedrożności jelit środkami ludowymi

Niedrożność jelit nazywają niemożność przeniesienia zawartości jelita do odbytu.

Objawy: początek choroby charakteryzuje się ciężkim napadowym lub uporczywym bólem w jamie brzusznej z zatrzymaniem kału i ucieczką gazów. Wymioty nie przynoszą ulgi, z powtarzaniem dostaje się zapach stołka. Występuje wzdęcie, czasami ciężka perystaltyka i dudnienie. Stan szybko i ostro się pogarsza, puls przyspiesza, ciśnienie tętnicze spada, ból nasila się.

Co się dzieje? W w zależności od przyczyny niedrożności jelita dzieli się na mechaniczne i dynamiczne. Przyczyny mechanicznej niedrożności mogą służyć jako nowotwory lub ciała obce, które wnikają do jelita (najczęściej kamienie żółciowe, czasami kula robaków), jak również te powstałe po zapaleniu lub przenoszonej operacji przylegania do jamy brzusznej. Dynamiczna niedrożność jelita występuje, gdy zaburzona jest jego funkcja motoryczna.

Zarówno mechaniczna, jak i dynamiczna niedrożność jelita powodują poważne zatrucia.

Co robić? Jeśli podejrzewasz niedrożność jelit, należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie niedrożności jelit jest pilną operacją chirurgiczną.

Uwaga, proszę! Przy nagłym silnym bólu w jamie brzusznej, któremu towarzyszy wzdęcie, brak stolca i gazu, nie można przyjmować środków przeczyszczających i przeciwbólowych!

W ciąży

Niedrożność jelit może wystąpić podczas ciąży, podczas porodu iw okresie poporodowym. Ta choroba występuje częściej u kobiet, nawet przed ciążą, cierpiących na przewlekłe zapalne procesy jelitowe, zaparcia, z kolcami i fuzją w jamie brzusznej.

Choroba zaczyna się nagle. W początkowym okresie choroby występują bóle w jamie brzusznej, obrzęk związany z opóźnieniem gazów i stolca, wymioty.

Ból w jamie brzusznej może być:

.3) okresowe wzmacnianie.

W tym samym czasie z każdą godziną kobieta staje się gorsza, wzmaga wymioty i odurzenie.

Niedrożność jelit podczas ciąży jest niezwykle groźną chorobą. Podczas pierwszych manifestacji konieczne jest pilne ubieganie się o kwalifikowaną opiekę medyczną. Jeśli nie rozpocznie się na czas leczenia, może rozwinąć się ciężki stan - zapalenie otrzewnej, które zagraża życiu kobiety i płodu.

W późnej ciąży może być bardzo trudne określenie niedrożności jelitowej, trudno jest przeprowadzić medyczne manipulacje diagnostyczne. Ponadto ból brzucha może być mylony z początkiem porodu lub z inną patologią.

Leczenie rozpoczyna się od lewatywy syfonu, powołania przeciwskurczowego. W przypadku braku efektu podjętych działań w ciągu 1,5-2 h należy wykonać operację pilną, która jest przeprowadzana wyłącznie na jelicie, bez wpływu na macicę.

Jeśli leczenie rozpocznie się późno i rozwinie się zapalenie otrzewnej, lekarz jest zmuszony wykonać cięcie cesarskie.

Niedrożność jelit u dzieci

Kiedy wymioty wzywają pogotowie? W bardzo rzadkich przypadkach jelita w pewnym momencie mogą się wygiąć, tworząc pętlę, lub jelito cienkie może wnikać w szerokie (zwane inwazją), a następnie jelito staje się nieprzejezdne. Jest to sytuacja nadzwyczajna, wymagająca pilnej opieki medycznej i chirurgicznej. Oto główne objawy niedrożności jelit:

• nagłe pojawienie się bólu napadowego w jamie brzusznej;

• Nieregularne wymioty o zielonkawym zabarwieniu, czasem tryskające;

• oczywisty dyskomfort i czasami bolesny ból, ale raczej przerywany niż stały;

Blada, spocona skóra;

• Sytuacja pogarsza się, ale nie zostaje naprawiona.

Termin "zaparcie" odnosi się do małej objętości materii kałowej i trudności związanych z ich wydalaniem, a nie do częstości defekacji. Konsystencja stolca i liczba stolców zależą od wieku i różnych dzieci. Ogólnie rzecz biorąc, u noworodków wypróżnianie odbywa się kilka razy dziennie, a stolec jest miękki, ma konsystencję granulowanej musztardy, zwłaszcza podczas karmienia piersią. U niemowląt karmionych stolec jest zwykle trudniejszy i rzadziej. Po włączeniu stałej diety do stolca staje się on coraz rzadszy, a u niektórych dzieci defekacja nie występuje łatwo raz na trzy dni, ale najlepiej codziennie.

Zwykle podczas przechodzenia strawnego pokarmu przez jelita, woda i składniki odżywcze są wchłaniane, a niepotrzebne substancje lub żużel stają się stolcem. Aby utworzyć miękki stolec, w żużlach powinna być wystarczająca ilość wody, a mięśnie dolnej części jelita i odbytnicy muszą się skurczyć i zrelaksować, aby pchnąć krzesło do wyjścia i wydobyć je. Złe funkcjonowanie któregokolwiek z tych mechanizmów - za mało wody lub mięśni nie porusza się dobrze - może prowadzić do zaparć. Chodzenie z zatkanym twardym stołkiem przez trzy dni - może to być bardzo niewygodne. W rzeczywistości nie rozumieliśmy tego, dopóki nie byliśmy w stanie popchnąć jednego z naszych dzieci, które cierpiały przez pierwsze dwa lata życia z zaparciami. Kiedy Marta pomagała mu w pracy z jelitami, krzyczała: "Czuję się jak położna".

Zaparcia zwykle stają się problemem, który sam się pogarsza. Twardy stolec powoduje ból podczas ruchu jelit; w rezultacie dziecko cierpi i nie idzie do puli. Im dłużej stolec pozostaje w jelitach, tym trudniejsze staje się - i tym trudniejsze staje się usunięcie go. Im dłużej duża objętość kału rozciąga jelito, tym słabsze stają się jego mięśnie. To komplikuje sytuację jeszcze bardziej: przejście twardego stolca przez wąski odbyt często powoduje pęknięcia ściany odbytnicy (pęknięcie w odbycie), co wyjaśnia włókniste wtrącenia krwi. Ta bolesna przerwa powoduje, że dziecko traktuje defekację jeszcze bardziej negatywnie.

Aby ustalić, czy dziecko ma zaparcia, należy zwrócić uwagę na następujące objawy:

• u noworodków: twarde stolce rzadziej niż raz dziennie z próbami i napięciami, gdy są wycofane;

• suche, twarde stolce i ból podczas usuwania;

• Twardego kamienia przypominającego kamyk (jak koza); dziecko w

kał defekacji, pociągając nogi do brzucha, wydając z siebie warczenie i rumieniec;

• Paski krwi na powierzchni kału;

• niewygodne odczucia w jamie brzusznej na tle twardego, rzadkiego stolca.

Zaparcia mogą wystąpić w wyniku wprowadzenia nowych produktów lub mleka. Czy zacząłeś dawać dziecku nowe produkty, czy zostały one wzięte z piersi, czy przeniesione ze sztucznych preparatów dla niemowląt do mleka krowiego? Jeśli podejrzewasz, że przyczyną jest zmiana diety, wróć do racji, która dawała bardziej miękki stolec. Jeśli karmisz dziecko z butelki, spróbuj eksperymentować z różnymi mieszaninami, aby znaleźć taki, który miałby łagodniejszy wpływ na jelito. Ponadto, jeśli dziecko korzysta ze sztucznego karmienia, należy podać mu jedną dodatkową butelkę wody dziennie.

Powód może być również emocjonalny. Być może twoje dwuletnie dziecko przechodzi przez fazę negatywności lub przeżywa emocjonalny szok, z powodu tego, co może nie być chodzeniem na nocnik? Kiedy osoba jest zdenerwowana, funkcjonowanie jego jelit może być również zaburzone, co objawia się biegunką lub zaparciem.

Zmniejsz spożycie produktów prowadzących do zaparć. Gotowany biały ryż, kasza ryżowa, banany, jabłka, gotowana marchew, mleko i ser są potencjalnymi winowajcami zaparcia, chociaż wpływ produktu na każde dziecko jest bardzo zróżnicowany.

Wzbogać dietę dziecka o błonnik. Fibra zmiękcza stolec, utrzymując w nim wodę i zwiększając objętość, co ułatwia jej usunięcie. Produkty bogate w błonnik dla starszych dzieci to płatki lub otręby zbożowe, krakersy, chleb i krakersy z otrębami, a także warzywa bogate w błonnik, takie jak groch, brokuły i fasola.

Daj dziecku więcej wody. Jest to najczęściej zapomniany, najtańszy i najbardziej dostępny środek przeczyszczający.

Spróbuj czopków glicerolu (świec). Przechodząc przez fazę, gdy uczą się opróżniać jelita, wiele noworodków w pierwszym miesiącu wydobywa dźwięki podczas stołka i podciąga nogi do brzucha. Ale rozdzierające dziecko może docenić niewielką pomoc zewnętrzną w postaci terminowej i prawidłowo dostarczonej świecy glicerynowej. Wydane bez recepty w żadnej aptece, te świece są jak małe rakiety. Jeśli twoje dziecko pcha, umieść jedną świecę głęboko w odbycie, jak możesz, i ściskaj pośladki dziecka przez kilka minut, aby gliceryna rozpuściła się. Są szczególnie skuteczne, gdy dziecko ma pęknięcie odbytnicy, gdy ją smarują. Nie należy stosować dłużej niż trzy do czterech dni bez zalecenia lekarza.

Użyj środka przeczyszczającego. Stosując środek przeczyszczający, najpierw spróbuj najbardziej naturalnego. Start z rozcieńczonego soku śliwki (rozcieńczonej w połowie z wodą) z jedną albo dwie łyżki stołowe (15-30 ml) do czterech dziecięcej i 240 ml w odniesieniu do jednego roku do dwóch lat. Spróbuj puree śliwki lub puree przygotować się (gulasz śliwki z własnego ogrodu lub zakupione), albo sam, albo maskę (mieszane z ulubionych treat) lub rozprowadzić na krakersy bogatych w błonnik. Morele, śliwki, gruszki, śliwki i brzoskwinie - wszystkie te owoce mają zwykle działanie przeczyszczające. Jeśli te fundusze nie wystarczą, oto co jeszcze możesz spróbować:

• Płatki babki (bardzo małe płatki, takie jak otręby, które można kupić w sklepie spożywczym) są naturalnym środkiem przeczyszczającym, bogatym w błonnik. Ten ostry smak przeczyszczający posypany jest płatkami zbożowymi lub płatkami zbożowymi lub zmieszany z owocami i jogurtem.

• Bez recepty środek przeczyszczający, taki jak "Maltsupex" (z maltozą, ekstraktem z jęczmienia), może zmiękczyć stolec Twojego dziecka. Dzieciom w wieku od roku do dwóch podawać jedną łyżkę stołową dziennie, mieszając z 240 ml wody lub soku. Gdy stolec zmięknie, obniżyć dawkę.

• Wypróbuj olej mineralny (30 ml na rok życia, raz dziennie), który można kupić w aptece. Jeśli dziecko odmawia przyjęcia go w czystej postaci, wymieszaj je z jedzeniem, na przykład owsianką o dużej zawartości błonnika. Chociaż olej mineralny od dawna słynie z możliwości pozbycia się zaparć, rodzice powinni pamiętać, że olej ten jest mieszaniną związków węglowodorowych otrzymywanych podczas destylacji ropy naftowej. Nie byłem w stanie dokładnie ocenić stopnia jego bezpieczeństwa. Z tego powodu sensowne jest stosowanie oleju mineralnego tylko w przypadkach, gdy powyższe środki przeczyszczające nie mają działania, a częstotliwość przyjmowania i dawkowania zmniejsza się natychmiast po usunięciu zaparcia.

• Rozpuszczalne czopki (czopki), które są czopkami glicerolu ze składnikiem przeczyszczającym, mogą być używane sporadycznie, jeśli zaparcie jest ciężkie i nie reaguje na powyższe proste środki.

Spróbuj wprowadzić lewatywę. Jeśli twoje dziecko ma od roku do dwóch bolesnych zaparć i nic więcej nie pomaga, możesz umieścić lewatywę "Baby Fleet". Można go kupić bez recepty; instrukcje znajdziesz na ulotce. Innym sposobem leczenia zaparć z dolnego końca jest płynna gliceryna ("Baby Lax"), która jest delikatnie pipetowana do odbytnicy dziecka.

Pamiętaj, aby kontynuować próbę zmiany diety i stosować naturalne środki przeczyszczające, aby Twoje dziecko nie uzależniało się od czopków i innych środków przeczyszczających. Na szczęście, gdy mądrość organizmu dziecka odbiera produkty, które zachowują się w jelitach w przyjazny sposób, a dziecko uczy się reagować szybciej na sygnały jelitowe, ten nieprzyjemny problem zniknie.

Niedrożność okrężnicy spowodowana rzadkimi przyczynami

Guzy zapalne okrężnicy mają inne pochodzenie i mogą powodować niedrożność jelit.

Obserwowano 14 pacjentów z guzami zapalnymi różnych części okrężnicy, u 6 z nich zlokalizowano w kątnicy, 5 w odbytnicy i 3 w esicy okrężnicy. Kliniczne objawy niedrożności wystąpiły u 5 pacjentów, w tym u jednego ze zmianami w kątnicy, u 3 - z guzem odbytnicy i jednym z guzem esicy.

Przyczyna powstawania guzów zapalnych nie zawsze jest możliwa do ustalenia. Najczęściej infekcja wnika do ściany jelita poprzez uszkodzenie przez obce ciało, twardą błonę śluzową kału lub przez erozyjną błonę śluzową w zapaleniu okrężnicy. Rozwijanie w przyszłości produktywnego zapalenia oraz w bardziej odległych terminach i zmianach blizny w ścianie okrężnicy może prowadzić do zwężenia światła jelita.

G. Champault i in. (1983) donoszą o 497 pacjentach z niedrożnością okrężnicy, która w 37 przypadkach rozwinęła się z powodu chorób zapalnych, głównie sigmoiditis. Obserwowano dwóch pacjentów, u których 3-5 lat temu zastosowano sigmistom do guza odcinka odbytniczo odbytnicy i esicy okrężnicy. Po operacji pacjenci czuli się dobrze i operowaliśmy na nich. Jeden został wycięty przez esicy kolonię wraz z kolostomią, a zespolenie zostało zakończone. Drugi wykonał typową resekcję działu rectosigmoid według Hartmanna z pozostawieniem proksymalnej kolostomii. W odległych preparatach stwierdzono prawie całkowite zanikanie światła jelita u obu pacjentów, tkanka blizna została ujawniona w tym miejscu w badaniu histopatologicznym.

Pozostałych 3 pacjentów operowano z powodu raka, chociaż nie było histologicznego potwierdzenia tej diagnozy. Klinicznie, chronicznie płynęły z okresowymi zaostrzeniami niedrożności okrężnicy. Przed i podczas operacji ustalono guz, którego makroskopowo niemożliwe było odróżnienie od złośliwego. Wykonał resekcję jamy brzusznej odbytnicy (2) i prawostronną hemikolektomię (1). Badanie histologiczne usuniętych preparatów wykazało naciek zapalny ściany jelita, w jednym przypadku już z rozwojem tkanki bliznowatej.

Zmiany zapalne w niespecyficznym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego z tworzeniem dużych nacieków i obrzękowej polipowatej (pseudopolipus) błony śluzowej mogą również prowadzić do rozwoju niedrożności jelit. W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna z powodu rozwoju zwłóknienia podśluzówkowego dość często obserwuje się strukturę jelita grubego z klinicznymi objawami jego obturacji.

Spośród bardziej rzadkich guzów zapalnych należy zauważyć ziarniniak eozynofilowy, który może powodować obtkanie esicy (Ordina OM, 1983 r.).

Większość pacjentów z zapalnym nowotworem jelita grubego i klinicznymi objawami niedrożności jelit powinna być obsługiwana. Wskazania do operacji rozszerzają się z podejrzeniem złośliwego guza. Wybór metody interwencji chirurgicznej zależy od ogólnego stanu pacjenta, nasilenia niedrożności jelitowej i technicznej zdolności do wykonania resekcji uszkodzonego obszaru jelita grubego. W złożonych przypadkach konieczne jest ograniczenie stosowania kolostomii lub zespolenie ominięcia.

Gruźlica jelita zachodzi w postaci blizny zwężającej lub guza. Ze wszystkich podziałów okrężnicy gruźlica najczęściej dotyka rejon krętniczo-kątniczy. Tutaj rozwija się guza gruźlicy, co prowadzi do niedrożności jelit. M. Vaidya i in. (1978) 102 pacjentów z gruźlicą przewodu pokarmowego w wieku 81 lat miało objawy niedrożności jelitowej. Rozpoznanie w tych przypadkach ustalane jest na podstawie zwykłych objawów niedrożności jelit. Przebieg kliniczny jest stopniowy wzrost objawów niedrożności, częściej u tych pacjentów są objawy niskiej niedrożności jelit. Obok symptomów klinicznych, obecność ułatwia prawidłową diagnozę gruźlicy w wywiadzie lub badaniu próbkowania stałego guza w odpowiednim biodrowego regionie charakterystycznej dla danych gruźlica endoskopowych i rentgenowskich, jak również wyniki badania histologicznego próbce biopsji pobranej podczas kolonoskopii.

Według chirurgów indyjskich, 102 pacjentów z gruźlicą przewodu pokarmowego u 28 była jednoczesna porażka gruźlicy płucnej i 47, w jamie brzusznej, zwykle w odpowiednim obszarze biodrowym, wyczuwalny powstawania nowotworu, 62 pacjentów miało radiograficzne oznaki niedrożności jelit. W diagnozie gruźlicy krętniczo-kątniczej lokalizacji Herlinger N. (1978) zauważył wysoką wydajność badania angiograficznego.

W niektórych przypadkach endometrioza zewnątrzkostna może rozprzestrzenić się na ścianę odbytu i powodować niedrożność obturacyjną. Rozpoznanie tej choroby jest trudne. Oprócz klinicznych objawów niedrożności jelit często częściowo podczas sigmoidoskopii identyfikacji światło nowotworowych ściskania o ciemnej purpurową i niezmodyfikowanej lub powlekane, rzadko luźne błony śluzowej.

Według Proctology Research Institute 11 na 16 pacjentów z endometriozą okrężnicy w momencie przyjęcia miało objawy niedrożności jelit [Fedorov VD, Dultsev Yu. V., 1984]. Badanie histologiczne próbki biopsyjnej w większości przypadków nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Taktyki chirurgiczne są określane przez ciężkość niedrożności jelit i zmiany w miednicy małej.

W przypadku dużego endometrium i obecności niedrożności jelitowej na pierwszym etapie zaleca się ograniczenie stosowania kolostomii, a następnie przeprowadzenie radykalnej operacji [Fedorov VD i in., 1984]. Jeśli pacjent jest w zadowalającym stanie, w przypadku częściowej niedrożności jelit i zdolności technicznych, niektórzy autorzy natychmiast wykonują resekcję uszkodzonej części jelita, czasami razem z macicą i przydatkami.

W typowych przypadkach zwłóknienie zaotrzewnowe (choroba Ormonda) powoduje zwężenie moczowodów i naczyń krwionośnych, ale czasami wpływa na jelita. W okolicach dwunastnicy i części odbytniczo odbytnicy możliwe jest kompresję włóknistą. L. Wagenknecht (1975) zaobserwował 4 pacjentów z niedrożnością jelitową 48 ze zwłóknieniem zaotrzewnowym. W piśmiennictwie autor odkrył 17 przypadków niedrożności, aw 14 stwierdzono ucisk jelita grubego, w 3 - dwunastnicy. Rozpoznanie tej choroby wiąże się z poważnymi trudnościami. Zwykle rozpoznawane jest stopniowo rozwijające się zwężenie światła okrężnicy, któremu towarzyszą objawy niedrożności obturacyjnej. Aby określić przyczynę zwężenia okrężnicy, pomaga się w jednoczesnym lub wcześniejszym rozwinięciu zwężenia moczowodu i pozaotrzewnowych naczyń krwionośnych.

We wczesnych etapach diagnozy i umiarkowanej kompresji narządów zaotrzewnowych z tkanką włóknistą wskazane jest leczenie hormonalne. Rozwój niedrożności jelit wymaga interwencji chirurgicznej. W zależności od stanu pacjenta i nasilenia niedrożności jelitowej można ograniczyć się do zastosowania kolostomii lub natychmiast wykonać resekcję uszkodzonego obszaru jelita z pierwotnym lub późniejszym tworzeniem zespolenia.

Ostatnio doniesiono o rozwoju niedrożności okrężnicy w ostrym lub przewlekłym zapaleniu trzustki. Mechanizm powstawania niedrożności w tych przypadkach może być dwojaki. U niektórych pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki dochodzi do fałszywej niedrożności jelita grubego w wyniku naruszenia autonomicznego unerwienia. N. Abcarion i in. (1979) znaleziono w literaturze opis 65 przypadków powikłań z jelita grubego w ostrym zapaleniu trzustki, z których 1/3 stanowiła fałszywą niedrożność. U innych pacjentów prawdziwe, częściej w lewym obszarze zginania, ucisk okrężnicy następuje poprzez zmiany włókniste tkanki zaotrzewnowej, krezki okrężnicy i jej ściany. Takie zmiany obserwuje się w przewlekłym, często nawracającym zapaleniu trzustki. M. Pistoia (1979) znalazł we włoskiej literaturze 2 przypadki zwężenia okrężnicy w przewlekłym zapaleniu trzustki i podaje jedną obserwację. Miesiąc po operacji ostrego zapalenia trzustki u pacjenta szybko pojawiły się objawy niedrożności okrężnicy, w tym prześwietlenie. Dopiero w operacji ustalono przyczynę obturacji lewego zgięcia okrężnicy, a na odległym preparacie znaleziono zwłóknienie błon surowiczych i mięśni ściany jelita.

U. Ginanneschi i in. (1980) znaleziono w literaturze opis 25 przypadków zwężenia okrężnicy w przewlekłym zapaleniu trzustki.

Prawidłowo określić przyczynę niedrożności jelit w tych przypadkach ułatwia obecność ostrego nawrotu lub przewlekłego zapalenia trzustki, umiejscowienie zwężenia po lewej stronie zgięcia okrężnicy, zachowania nienaruszonej błonie śluzowej w obszarze zwężenia w endoskopowej oraz badań radiologicznych. Podejrzenie złośliwego charakteru zwężenia w tych przypadkach jest odrzucane przez badanie histologiczne próbki biopsyjnej.

Taktyka terapeutyczna zależy od nasilenia objawów niedrożności jelit. W początkowych stadiach leczenie zachowawcze pomaga: oczyszczanie lewatywy, leczenie przeciwzapalne i antyspastyczne. W tym samym czasie powinny być leczone i zapalenie trzustki. W przypadku wyraźnych oznak niedrożności jelit wskazana jest interwencja chirurgiczna. W zależności od stanu pacjenta i lokalnych zmian, można wykonać jedno- lub wieloetapową resekcję uszkodzonego odcinka okrężnicy.

Rzadką przyczyną niedrożności okrężnicy może być krwiak powstający w podłożu podśluzówki z leczeniem przeciwzakrzepowym. Szybki wzrost krwiaka powoduje ostry, a często podostry rozwój kliniki przeszkody okrężnicy.

Właściwa diagnoza w tych przypadkach jest określona na podstawie danych rentgenowskich lub badania endoskopowego. Zwężenie ma gładkie gładkie kontury, wada wypełniająca osiąga wymiar 10x12 cm, rzadko okrągły. W fibrokardoskopii definiuje się obniżenie ciemnoczerwonego koloru z nienaruszoną, lecz nieco obrzękniętą błoną śluzową. W świetle jelita może pojawić się niewielka ilość krwi spływającej z krwiaka. Ten charakterystyczny wzorzec, któremu towarzyszy ostry spadek poziomu protrombiny u pacjentów otrzymujących przez dłuższy czas leczenie przeciwzakrzepowe, pozwala wyrazić podejrzenie krwiaka podśluzówkowego. W takich przypadkach należy powstrzymać się od pobrania próbki biopsyjnej do badania histologicznego.

Leczenie rozpoczyna się od zniesienia antykoagulantów, powołania funduszy, które wzmacniają ścianę naczyń (chlorek wapnia), dietę oszczędzającą. Po 2-3 dniach można wyznaczyć lekkie środki przeczyszczające do roślin (korzeń rabarbaru, kora kruszyny, liście senesu). Wraz ze wzrostem objawów niedrożności wskazana jest interwencja chirurgiczna. Jeśli podczas operacji zostanie potwierdzone lub ustalone rozpoznanie krwiaka podśluzówkowego, wówczas taktyki chirurgiczne będą zależeć od wielkości i umiejscowienia krwotoku. Przy małych rozmiarach krwiaka konieczne jest wykonanie poprzecznej kolotomii, cięcia błony śluzowej w celu otwarcia krwiaka, zatrzymania krwawienia, przywrócenia integralności błony śluzowej. Jednak przy dużych krwiakach, które z reguły prowadzą do niedrożności i którym towarzyszą zmiany troficzne w ścianie jelit, wskazane jest wycięcie dotkniętego obszaru okrężnicy.

Opisujące powikłania terapii lekowej, J. Davis i in. (1973) zauważyli, że porażenna niedrożność jelita grubego może powodować chloropromazynę i prowadzi jedną obserwację z podobnym powikłaniem. Pacjent był operowany i zastosowano dekompresję okrężnicy.

Niedrożność od zablokowania przez kamień żółciowy obserwuje się głównie w jelicie krętym. Obkurczanie okrężnicy jest bardzo rzadkie. 3. A. Topchiashvili i in. (1984) zaobserwowano 25 pacjentów z niedrożnością kamieni żółciowych, tylko 2 z nich utknęło w esicy okrężnicy (1) i odbytnicy (1). Brown (1972) znalazł w literaturze opis 6 pacjentów z niedrożnością kamieni żółciowych okrężnicy, głównie w lewej zgięciowej i okrężnicy esicy. B. Rizzi i in. (1985), obserwuje się 15 pacjentów z kamieni żółciowych przeszkody, z których tylko jeden ujawnione przetoki między pęcherzyka żółciowego i niedrożności jelita i kamienia esicy.

Niedrożność kamieni żółciowych jest znacznie częstsza u kobiet. Obraz kliniczny charakteryzuje się nawracającymi atakami niedrożności jelitowej, które przechodzą niezależnie lub pod wpływem leczenia zachowawczego. Objawy niedrożności podczas ataku nie są wyraźnie wyrażone, ale nawroty występują kilka razy w ciągu dnia. Gdy kamień porusza się wzdłuż jelita, przemieszcza się również lokalizacja bólu w jamie brzusznej. Początkowo występują objawy kliniczne charakterystyczne dla niedrożności jelita cienkiego. Kiedy trafisz kamień w dużych objawów jelita przeszkodowe, może w dowolnym czasie i zatrzymuje się tylko wtedy, gdy naruszenie kamienia w wąskim miejscu (rectosigmoid towarowego, esicy) ponownie oznaki niedrożności okrężnicy teraz.

Na podstawie charakterystycznych dla kamieni żółciowych objawów niedrożności można podejrzewać prawidłową diagnozę. Można to potwierdzić za pomocą fibrokardoskopii. Z wiarą w diagnozę trzeba wytrwać w leczeniu zachowawczym. Lewatywy oczyszczające i lewatywy, leki przeciwzapalne i antyspastyczne mogą sprzyjać przechodzeniu kamieni przez odbytnicę.

Jeśli leczenie zachowawcze zakończy się niepowodzeniem lub jeśli pojawią się wątpliwości dotyczące rozpoznania i obecności wyraźnych oznak przeszkody drożnej, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Podczas operacji zwykle ustala się przyczynę niedrożności, a kamień nad jelita grubego należy opuścić do bańki odbytnicy, z której drugi chirurg powinien natychmiast usunąć ją przez odbyt. Tylko przy nieruchomych kamieniach konieczne jest wykonanie kolotomii i wydobycie kamienia. S. Brown (1972), w podobnej sytuacji ze sztywnym nieruchomym kamieniem esicy, wykonał operację Mikulicha-Pawła i usunął kamień żółciowy o wielkości 4,5X3 cm.

Pomimo dużego rozprzestrzeniania się robakowatego niedrożności jelita cienkiego, obturacja z użyciem dużych jelit jest bardzo rzadka. AE Norenberg-Charkviani (1969) stwierdza, że ​​robaki nigdy nie powodują obturacji okrężnicy. S. Bhansali i in. (1970), analizując 68 przypadków przekrwienia okrężnicy, które zaobserwowali w Indiach, prowadzą do jednego przypadku obturacji esicy okrężnicy ascarid. J. Fitterer i in. (1977) pozwala również na możliwość zatykania się jelita grubego przez robaki.

Należy również przytoczyć jeden przypadek. SI Belova (1976), który w szóstym dniu po wycięciu brzuszno-kroczowym odbytnicy zauważył objawy zwiększającej się niewydolności jelitowej u pacjenta. Podczas rewizji kolostomii znaleziono 1,5-metrową wieprzowinę i usunięto ją z okrężnicy, co spowodowało obturację.

Obraz kliniczny okrężnicy z niedrożnością gruczołową charakteryzuje się stopniowym wzrostem objawów niedrożności. Prawidłową diagnozę może pomóc obecność w anamnezie objawów inwazji robaków, wycofanie robaków podczas wymiotów lub z kałem w trakcie defekacji. Wysoce skuteczne jest badanie endoskopowe, w którym można wykryć robaki w świetle jelita grubego.

Ustalając prawidłową diagnozę, należy nieustannie wykonywać leczenie zachowawcze. Lewatywy oczyszczające lub lewatywy, środki przeciwzapalne, przeciwskurczowe zwykle pomagają wyrosnąć z oskrzeli z jelita grubego. Jeśli leczenie zachowawcze zakończy się niepowodzeniem, zostanie pokazana operacja, podczas której konieczne jest przesunięcie wypełniającej rany robaków do bańki odbytnicy, a następnie usunięcie jej przez odbyt. Wskazania do otwierania jelita w przypadku zlokalizowanej niedrożności robaka w jelicie grubym zwykle nie występują. Po operacji konieczne jest leczenie przeciw robakom.

Należy pamiętać o możliwości wystąpienia niedrożności jelita grubego podczas kompresji przez formacje pozajelitowe, przerzuty z guzów złośliwych o innej lokalizacji. W takich przypadkach najczęściej obserwuje się obturację okrężnicy esicy (Krestin G. i wsp., 1983).

Przyczyną niedrożności jelita grubego mogą być różne procesy zapalne, wśród których na szczególną uwagę zasługuje zapalenie korzenia podkorowego. Powszechne stosowanie radioterapii w leczeniu złośliwych guzów narządów miednicy doprowadziło do zwiększenia częstości popromiennego zapalenia odbytnicy. Powikłanie to występuje u 3-5% kobiet po napromieniowaniu. Istnieje kilka rodzajów odbytnicy, z których 6,8% jest wrzodziejące naciekający zwężenie i w 0,9% przypadków rozwija zwężenia światła jelita z zaburzeniami drożności [choliny VV Lubenets E. N., 1987]. Pierwsza forma rozwija się we wczesnych okresach po napromieniowaniu, a blizny zwężają się po 5-6 miesiącach. i później. Klinicznie, te powikłania manifestują się powoli rosnącymi oznakami niedrożności odbytnicy. Leczenie wrzodziejącego naciekowego zapalenia odbytnicy zwężeniem powinno być zachowawcze. Pomagajcie lewatywom naftowym w dawce 50-60 ml na noc, czopkom z metyluracylem, prednizolonem, mikropęcherzykami z hydrokortyzonem. Wraz z rozwojem zwężenia można spróbować go wyeliminować za pomocą różnych rozszerzaczy, fotokoagulacji laserowej, a także przez endoskop. Jeśli leczenie nie powiedzie się, zostanie wyświetlona operacja. W zależności od rozprzestrzenienia się zmian bliznowacenia i stanu pacjenta można przeprowadzić radykalną operację lub ograniczyć kolostomię.

Różnym chorobom obwodowego układu nerwowego może towarzyszyć upośledzona funkcja okrężnicy. Klinicznie objawia się to długotrwałym uporczywym zaparciem, które w niektórych przypadkach prowadzi do obturacyjnej niedrożności jelit. Choroby te obejmują idiopatyczny megakolon, w którym występują wyraźne anomalie splotu nerwu mięśniowo-szkieletowego. TA Nasyrina (1988) scharakteryzowała je jako 58,7% pacjentów jako hypoganglion, w 12% jako hiperplazja, 3,7% jako hipoge- neza.

Głównymi objawami klinicznymi idiopatycznego megacolon są długotrwałe uporczywe zaparcia, ból i wzdęcia. Wszystkie te objawy są charakterystyczne dla niektórych postaci niedrożności jelit. Czasami bóle brzucha są napadowe i są tak intensywne, że pacjenci wchodzą do szpitala z rozpoznaniem niedrożności jelit. W rzeczywistości ci pacjenci rzeczywiście rozwijają niedrożność jelit, która bez środków terapeutycznych może prowadzić do różnych powikłań. Wyjaśnia to fakt, że operowano połowę pacjentów z idiopatyczną megakolumną przed operacją w Instytucie Badań Proktologii Ministerstwa Zdrowia RSFSR, w tym 3 pacjentów z ostrą niedrożnością jelitową. Jednocześnie należy pamiętać, że idiopatyczny megakolon odnosi się do takich chorób z naruszeniem przepuszczalności jelitowej, która jest poddawana leczeniu zachowawczemu. W związku z tym niezwykle ważne jest ustalenie prawdziwej przyczyny niedrożności jelit. Kompletne badanie endoskopowe i rentgenowskie jelita grubego, z reguły, pozwala na ujawnienie ekspansji, a czasem także poszerzenie dystalnych części lub całego jelita grubego oraz zarysowanie właściwej taktyki terapeutycznej.

Choroby przypisywane zaburzeniom aparatu nerwowego ściany jelit obejmują chorobę Hirschsprunga. Według J. Lennard-Jones (1988), istnieje złożone naruszenie unerwienia segmentu okrężnicy, w tym aganglion. Osobliwością przebiegu klinicznego choroby Hirschsprunga u dorosłych jest utajony wariant charakteryzujący się późnym pojawieniem się zaparcia, ale szybki rozwój przewlekłej niedrożności jelit. Ten ostatni fakt powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej różnych form przeszkód i definicji taktyki terapeutycznej. Obecność niedrożności jelit spowodowane lekarzy u 5 z 16 podzielenie operacji choroby Hirschsprunga kilka kroków [Fedorov VD Vorobyev GI, 1988].

Odnerwienie jelita pod wpływem Trypanosoma cruzi prowadzi do rozwoju choroby Chagasa, której główną manifestacją kliniczną są zaparcia z objawami przewlekłej niedrożności okrężnicy.

Wśród chorób ośrodkowego układu nerwowego, którym towarzyszy uporczywej zaparcia, czasami powodując niedrożności jelita zostały opisane rozszczep kręgosłupa błędnego rozwoju urazu rdzenia kręgowego, udaru, rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia.

Objawy niedrożności jelitowej są czasem obserwowane w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, takich jak obrzęk śluzowaty, kretynizm.

W prawie wszystkich przypadkach rzadkich przyczyn niedrożności okrężnicy obraz kliniczny rozwija się stopniowo, co umożliwia przeprowadzenie dokładnego badania i postawienie diagnozy. Taktyka terapeutyczna zależy od nasilenia klinicznych objawów niedrożności jelit. Eliminacja tego, czasami wraz z usunięciem chorego obszaru okrężnicy, jest głównym celem interwencji chirurgicznej.

Naszym zdaniem w każdym przypadku niedrożności jelit, pozwalających na stan pacjenta i technicznie możliwy do realizacji, to należy dążyć do usuwania segmentu chorego jelita grubego, ale bez tworzenia pierwotnego zespolenia, t. E. W celu przeprowadzenia operacji, takich jak Hartmanna. Gdy poważny stan pacjenta, lub rozproszonego otrzewnej i ogólnego braku możliwości technicznych w tym resekcji jelita powinien ograniczać się do nałożenia na proksymalną kolostomii następnie rozwiązania problemu usuwania zmodyfikowanej części okrężnicy.

Fałszywa niedrożność jelit

W ostatnich latach pojawiły się doniesienia w literaturze na temat obserwacji pacjentów z typowym klinicznym obrazem niedrożności okrężnicy, ale przy braku mechanicznej niedrożności w okrężnicy podczas operacji lub podczas sekcji.

Choroba ta została po raz pierwszy opisana przez N. Ogilive (1948). On pracuje na dwóch pacjentów z objawami niedrożności jelita grubego, w operacji nie znaleźliśmy przyczyny obturacji, ale okazało się, „nowotworowy naciek w nogach przepony i splot słoneczny” i to wyjaśnia rozwój niedrożności. Podobny obraz kliniczny zaobserwowano u pacjentów bez złośliwej infiltracji, ale z reguły w obecności innych chorób. J. Schuler i in. (1984) uważają, że fałszywa niedrożność okrężnicy rozwija się w zaburzeniach elektrolitowych, niewydolności nerek, zapaleniu płuc, sepsie, procesie złośliwym. E. Schip pers et al. (1983) zgłosili 11 pacjentów z fałszywą niedrożnością okrężnicy. Jako główny czynnik patogenetyczny wysunęli oni naruszenie autonomicznego unerwienia okrężnicy. W literaturze światowej opisano 355 obserwacji pacjentów z zespołem Ogilvy'ego.

Lokalizacja dotkniętego obszaru w okrężnicy może być bardzo różna. L. Norton i in. (1974) zaobserwowali 4 przypadki zajętości prawej strony okrężnicy. D. Bardsley (1974) uważa, że ​​nieprawidłowa niedrożność rozwija się w miejscach, gdzie ruchliwość staje się stała, tj. W obszarze lewego zgięcia okrężnicy i odcinka odbytnicy odbytnicy.

Obraz kliniczny tej choroby charakteryzuje się wieloma wyrażonymi objawami niedrożności jelitowej okrężnicy: nagłe skurcze w jamie brzusznej, zatrzymanie stolca i gazu, wzdęcia, wymioty. Badanie radiologiczne ujawnia rozciągnięte pętle jelita grubego, poziome poziomy płynów, a czasem miski Kloybera. Mimo że endoskopia mechaniczna nie występuje w okrężnicy podczas endoskopii i irygoskopii, rosnący kliniczny obraz niedrożności powoduje, że chirurdzy przeprowadzają intensywną terapię zachowawczą i jeśli nie udają się do interwencji chirurgicznej.

Terapia zachowawcza to stymulacja jelita, ustawienie lewatywy, wprowadzenie sondy gazowo-gazowej, leczenie farmakologiczne. E. Schinpers i in. (1983), Th. Ritschard i in. (1985) jest uważany za wskazanie do zabiegu chirurgicznego polegającego na zwiększeniu średnicy jelita ślepego do 12 cm. Dalsze rozciąganie kąta ślepego grozi jego pęknięciem. Drugim wskazaniem do pilnej operacji jest nieskuteczne leczenie zachowawcze w ciągu 72 godzin. Chaimoff i wsp. (1974) 5 pacjentów operowanych na 3, N. Addison (1983) z 30 pacjentów.

Charakter interwencji chirurgicznej polega na dekompresji jelita lub resekcji uszkodzonego odcinka jelita grubego. Dekompresję jelita przeprowadza się przez zastosowanie proksymalnej kolostomii. L. Norton i in. (1974) u 3 pacjentów wykonano hemikolektomię prawostronną. J. Schuler i in. (1984) zastosowali subtotalną kolektomię z nałożeniem ileostomii.

Leczenie zachowawcze (zgłębnik nosowo-żołądkowy, głód, oczyszczająca lewatywa, intubacja odbytnicy, stymulacja jelita) zastosowano u 120 pacjentów. Spośród nich 17 zmarło, 125 pacjentów miało kolonoskopową dekompresję jelita grubego. Dobry efekt natychmiastowy uzyskano w 102, jednak 13 z nich później zmarło. 179 działa: w 95 tseko wykonane stomii 34 - ileostomii, 25 - wycięcie okrężnicy, Y 4 - wyciągania jelita, y3 - intubacji jelitowej. Z operowanego 53 zginęło, według N.Addisona (1983), T. Ritschard i in. (1985), śmiertelność pooperacyjna w tej chorobie wynosi 40-50%.

Obturacja niedrożności jelita grubego

Wśród różnych powikłań zapalenia uchyłka okrężnicy, niedrożność obturacyjna wynosi 11-17%. Ta forma niedrożności stanowi 9-12% wszystkich przypadków obturacji okrężnicy.

Przyczyną niedrożności w zapaleniu uchyłka okrężnicy jest naciek okołopoczynkowy, który rozciąga się na wszystkie ściany jelita i ściska jego światło. Ten naciek powstaje, gdy stan zapalny przechodzi od ucha do otaczającej tkanki lub gdy uchyłek jest perforowany wraz z rozwojem mikroabssu i dużym procesem proliferacyjnym. W rozwoju obturacji ważne są nie tylko czynniki mechaniczne, ale także obrzęk błony śluzowej i spastyczna redukcja ściany jelit.

Obraz kliniczny niedrożności jelita grubego na tle uchyłków rozwija się stopniowo i zaczyna z objawami wskazującymi na obecność ogniska zapalnego w jamie brzusznej. Ból w lewym obszarze biodrowym, które mogą być ostre na początku, są trwałe obolałe w przyrodzie towarzyszy łagodne objawy podrażnienia otrzewnej (jeśli tajnej perforacji), gorączka, zmiany zapalne w krwi obwodowej. Stopniowo pojawiają się bóle skurczowe, zatrzymanie stolca i gazu, umiarkowane wzdęcia. Na tym tle, w jamie brzusznej, zwykle w lewym obszarze biodrowym, zaczyna być wyczuwalne bolesne, brak naciekania.

Prawidłowa diagnoza na podstawie historii pacjenta przewagą uchyłkowatość okrężnicy w początkowym stadium choroby zapalnej składowej, która jest później zastąpione okrężnicy objawów przeszkody. Mogą istnieć inne warianty przebiegu klinicznego. Prawidłowa diagnoza pozwala na ustalenie fibrokoloskopii z biopsją i irygoskopią. Za pomocą tych metod ujawnia się jednolite zwężenie światła okrężnicy z nienaruszoną błoną śluzową. Uchyłki określa się powyżej i poniżej miejsca zwężenia. Przy całkowitej obturacji endoskop i zawiesina baru nie są wyższe niż infiltrat. We wszystkich przypadkach z zawężonego miejsca należy pobrać kawałek tkanki do badania histologicznego.

Po ustaleniu rozpoznania leczenie rozpoczyna się od stosowania leków przeciwzapalnych. Leczenie infuzyjne z użyciem detoksykacji (hemodez, polidez), leki antyseptyczne (antybiotyki, dioksygen) zazwyczaj zmniejszają proces zapalny. Spożycie roślinnych środków przeczyszczających, oleistych lewatyw pomaga uwolnić jelito grube z zawartości.

Jeśli leczenie zachowawcze zakończy się niepowodzeniem i pojawią się oznaki niedrożności jelit, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Wybór metody działania w tych przypadkach wiąże się z dużymi trudnościami. W przypadku braku objawów zapalenia otrzewnej i ruchomości nacieku, resekcja chorego obszaru jelita grubego powinna być wykonana zgodnie z Hartmann. Jeśli naciek jest gęsty, nieruchliwy, z pętlami jelita cienkiego przylutowanego do niego i dużą siecią, należy ograniczyć się do zastosowania podwójnie lufowego transwersału. Po usunięciu objawów niedrożności, zmniejszenia lub całkowitej eliminacji nacieku zapalnego, drugi etap obejmuje wycięcie dotkniętego obszaru jelita grubego zakończeniem zespolenia. Transversome jest zamknięty w trzecim etapie operacji. Pierwotna resekcja jelita z zastosowaniem zespolenia nie może być stosowana do niedrożności okrężnicy.

Spośród 47 pacjentów z uchyłkowatością okrężnicy 4 z nich miało kliniczny obraz niedrożności. Leczenie zachowawcze było skuteczne u wszystkich pacjentów.

Wybrzuszenie okrężnicy za pomocą stolca

Zamknięcie jelita grubego z zawartością kalovym nie jest tak rzadkie. Wśród wszystkich pacjentów z ostrym niedrożnością mechaniczną zaobserwowano niedrożność kału w 12-14%. Nieco częściej ten rodzaj niedrożności występuje u osób starszych i starczych.

Według danych SM Buachidze (1973) na 110 chorych z nienowotworową obturacją jelita 49 (44,5%) miało niedrożność kałową.

Warunki tworzenia kamienistej jaskini to atonia jelit, zatory, zaparcia, obecność megasigmy. W tych przypadkach stolec powstaje w jelicie grubym i przejawia objawy niedrożności okrężnicy. Często w kale gromadzą się masy kałowe [Norenberg-Charkviani AE, 1969].

Wydłużone stolce czasami prowadzą do powstawania kamieni stolca, które mogą również powodować obturanie jelit.

Klinika obturatsionnogo niedrożność okrężnicy z blokadą kału rozwija się z reguły powoli. Choroba występuje na tle przedłużonego zaparcia, z niepełnym opróżnieniem odbytnicy ze stolca. W jamie brzusznej występują ciągłe bóle, które stopniowo stają się ciasne, czemu towarzyszą wzdęcia, częste popędy na stołku. Ogólny stan pacjentów pozostaje zadowalający przez długi czas, jednak zaparcie wielomiesięczne, kiedy większość kału utrzymuje się w okrężnicy, prowadzi do chronicznego zatrucia, kacheksji, niedokrwistości.

Bardzo ważną wartością diagnostyczną jest badanie palca odbytnicy. Równocześnie często odnajdujemy relaksację zwieracza i rozwarcie odbytu. W błonie odbytnicy ustala się gęste masy kałowe, przez które niemożliwe jest trzymanie palca; są nieruchome, nacisk na nie powoduje ból. W przypadkach, gdy stolec znajduje się w esicy okrężnicy lub jeszcze proksymalnie, odbyt jest wolny od treści.

Prawidłowe rozpoznanie u tych pacjentów jest możliwe dzięki badaniom endoskopowym i radiologicznym. Po wykryciu fibrokardoskopii, gęste, uformowane masy kałowe zapobiegają dalszemu postępowi instrumentu. Błona śluzowa jelita w pobliżu stolca jest spuchnięta, a nie przekrwiona. Przegląd fluoroskopii pozwala wykryć nagromadzenie gazu w proksymalnych częściach okrężnicy. Przy pomocy wlewu baru wykrywa się wada wypełniająca o gładkich konturach. W niektórych przypadkach można zauważyć impregnację mas kału za pomocą środka kontrastowego.

Oddzielne kamienie kału mogą symulować nowotwory jelita grubego o słabo wyrażonych oznakach niedrożności jelit. Długie stolce prowadzą do zmian troficznych w ścianie proksymalnych części jelita, aż do powstania diastatycznego pęknięcia.

Leczenie niedrożności jelit spowodowane blokadą lub stolcem cieląt powinno być zachowawcze. Z wiarą w diagnozę, aby wyeliminować stolce, pomocne są powtórne czyszczenie lub lewatywy. W przypadku obturacji cielętami lub kamieniami odbytnicy czasami trzeba je usunąć palcami lub użyć do tego mocnej łyżki stołowej.

Jeśli leczenie zachowawcze pacjentów nie powiedzie się, konieczne jest działanie. Podczas operacji w dystalnym okrężnicy określenie mocno, ale palce składane stolca, powyżej której okrężnicy jest pompowana. W takich przypadkach trzeba tylko upewnić się, że nie ma niedrożności guza poniżej stolca. Jeżeli zostanie odrzucony, a pacjent ma czyste kału przeszkodę, konieczne jest już w czasie pracy przy jednoczesnym działaniu jamie brzusznej, oraz (innej operacji) z odbytu, aby uwolnić okrężnicy fekaliami.

W niektórych przypadkach niedrożność powoduje kamieni kału. Przed zabiegiem można je zażyć jako obrzęk jelita grubego. Podczas zabiegu zazwyczaj można odróżnić stolec od guza. Taktyka chirurgiczna zależy od wielkości, gęstości i ruchliwości kału. Na początku powinieneś spróbować rozciągnąć je palcami i umieścić powstałą masę w odbytnicy. Jeśli kamień jest nieruchomy i gęsty, to aby go usunąć, należy wykonać kolotomię lub resekcję odcinka jelita grubego. Według danych V.I. Struchkowa (1955), po operacjach na coprostasis, śmiertelność wyniosła 2,7%, wśród nieoperowanych pacjentów - 0,1%.

We wszystkich przypadkach, aby zapobiec nawrotom niedrożności po operacji, zaleca się utrzymywanie codziennego miękkiego stolca za pomocą racjonalnego odżywiania, gimnastyki terapeutycznej, środków przeczyszczających na roślinach.

Obrzęk-bliznowaciejąca niedrożność jelita

Obecnie pierwszym miejscem częstości wśród innych form niedrożności jelit jest niedrożność klejowa jelita cienkiego. Niedrożność jelita grubego jest znacznie mniej powszechna. TE Gnilorybov (1955) zauważył, jednego pacjenta z klejem niedrożności esicy 271 wykonywanego przez ostra niedrożność jelit. A. Gerber i in. (1962) z 325 przypadków niedrożności jelita grubego, tylko 4 znalazło formę spoidłową. Według JD Toropova (1984), u 432 pacjentów z ostrym niedrożności kleju w 88,4% z nich miało niedrożności jelita cienkiego, z 8,7% - tłuszcz 2,9% - jelita cienkiego i grubego.

Zrosty powodujące niedrożność okrężnicy mogą tworzyć się po operacjach na narządach jamy brzusznej, chorobach zapalnych, uszkodzeniach żołądka. Przylegającą przeszkodą okrężniczą może być duszenie i obturacja. Pierwsza forma rozwija się najczęściej w tych przypadkach, gdy ruchome części okrężnicy wraz z jej krezką są owinięte wokół gęstego pasa bliźniąt. Ten typ przeszkody różni się od klasycznego skrzywienia jelita grubego, tutaj główną rolę odgrywa sznur, który ściska krezkę jelita grubego. Częściej proces klejenia powoduje obturacyjną niedrożność okrężnicy. Ale w takich przypadkach, kolce, w celu spowodowania obturacji okrężnicy, powinny być gęste, silne, blizny. W związku z tym, w przeciwieństwie do niedrożności kleju w jelicie cienkim, konieczne jest omówienie niedrożności narządowej lub bliznowatej w zależności od częstości występowania zrostów lub blizn.

Zaobserwowaliśmy, 10 pacjentów z niedrożnością jelita kleju, z których 6 było opracowane zrostów po operacji ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (2) żołądka i wrzody dwunastnicy, (3), rak żołądka (1). U jednego pacjenta na 10 przeszkoda miała charakter uduszenia, reszta miała niedrożność obturacyjną.

Pacjent N., lat 60, został przyjęty 28.01.73 r. Z powodu skurczów bólu brzucha, zatrzymania stolca i gazu oraz wymiotów. Choruje przez 2 dni, w trakcie których stan pacjenta stopniowo się pogarszał, nasilenie tych objawów wzrastało. Rok temu wykonano resekcję żołądka na wrzody. Przy przyjęciu do kliniki było wszystko, łącznie z objawami prześwietlenia ostrą przeszkodą jelitową. Lewatywa syfonu była nieskuteczna. Po 6 godzinach pacjent był operowany. Operacja ujawniła ostro napompowaną poliomy w okrężnicy prawej okrężnicy i wyraźny proces adhezji, który zatrzymuje środkową część poprzeczną w środkowej części. Jądro zostaje uwolnione od zrostów, jego drożność zostaje przywrócona, gumowa rurka przechodzi przez odbytnicę do żaluzji. Odzyskanie.

Należy pamiętać o możliwości wystąpienia niedrożności bliznowokomórkowej okrężnicy po urazach brzucha i przestrzeni zaotrzewnowej.

Pacjent N., 42 lat, zapisał 29.07.81, skarży się na trudności w wykonywaniu gazu i stolca, wzdęcia, ból w lewym górnym kwadrancie. W październiku 1980 r. Został zmiażdżony przez pojazd mechaniczny, podczas gdy otrzymał siniak i ucisk lewego skrzydła z powodu złamania żeber VII-X. Traktowano go konserwatywnie. Na początku 1981 roku było dudnienie w brzuchu, skrócenie odprowadzania kału i gazów, wówczas wzdęcia i ból w lewym górnym kwadrancie. Już w tym czasie badanie radiograficzne i endoskopowe wykazało zwężenie w obszarze lewego zgięcia okrężnicy. Przy przyjęciu do szpitala z rozpoznaniem pourazowego blizny zwężeniem lewego zgięcia okrężnicy, przewlekłej niedrożności jelita. Operacja w lewym hipochondrium ujawniła dużą liczbę blizn i zrostów, jest również przylutowana i duża sieć. Te formacje spowodowały ostre zwężenie bliznowate jelita grubego. Podczas mobilizacji ujawniono wyraźne zmiany blizny w tkance zaotrzewnowej. Wykonano lewostronną hemikolektomię z zespoleniem end-to-end. Zdalny preparat jelita wykryto zwężenie w najwęższym miejscu do 0,5 cm. Histologicznym w ścianie części zwężonego widoczne blizny ogniskowej limfoplazmokletochnoy infiltracji. W bliższej części jelita - przerost błony mięśniowej. Pacjent wyzdrowiał.

Niedrożność jelitowa może rozwinąć się po długim czasie od urazu.

Pacjent, pilot z zawodu, w 1943 i 1944. poniósł dwa wypadki lotnicze z wielokrotnymi złamaniami kości miednicy, kręgosłupa, żeber, powstanie krwiaka zaotrzewnowego. Dopiero w 1977 r. Pojawiły się pierwsze oznaki niedrożności jelita grubego, a po prześwietleniu i badaniu endoskopowym wykryto bliznę zstępującą okrężnicy. Podczas operacji stwierdzono wiele zrostów i gęstych pasm, powodując zwężenie jelita grubego.

W rzadkich przypadkach, zwężenie bliznowatości lewej połowy okrężnicy rozwija się w wyniku zatarcia dolnej tętnicy krezkowej. J. Loyque i in. (1969) znaleziono w literaturze 16 podobnych przypadków.

Obrzęk i niedrożność bliznowatości zwykle rozwija się stopniowo, w ciągu kilku miesięcy. Jednak taki powolny rozwój trwa na pewnym etapie. Gdy światło okrężnicy zwęża się do 1 -1,5 cm, objawy niedrożności rosną szybko.

Zachowawcze leczenie pacjentów z przyklejoną i bliznowatą niedrożnością okrężnicy może tylko tymczasowo odnieść sukces i dopiero na początku jej rozwoju. W tym czasie pomocne mogą być lewatywy oczyszczające lub lewatywy, dobowe blokowanie neokiny, spazmolityki (no-shpa, baralgin).

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, a objawy niedrożności wzrastają, wskazana jest interwencja chirurgiczna. W niektórych przypadkach wystarczające jest usunięcie zrostów i blizn. Operację tę wykonano u 6 pacjentów, których obserwowaliśmy. Dwóch pacjentów musiało przejść resekcję jelita z zespoleniem end-to-end z jednym śmiertelnym wynikiem i 2 pacjentami - operacja Hartmanna także z jednym niekorzystnym rezultatem.

Obturacyjna niedrożność nowotworowej etiologii jelita

Częstość występowania raka jelita grubego w naszym kraju, jak również w innych rozwiniętych krajach wyraźnie rośnie. Tak więc, w ZSRR liczba nowo zdiagnozowanych pacjentów z rakiem jelita grubego jest zwiększone od 6609 do 1962 27600 w 1986 roku w 100 000. częstość występowania raka jelita grubego jest zwiększona o 66,7% [1975 Church GF ; Napalkov NP i inni, 1982]. Znacznie wzrosła liczba pacjentów z rakiem okrężnicy. W Moskwie w 1965 r. Znaleziono 8,2, aw 1980 r. - 20,3 przypadków na 100 000 mieszkańców. W odniesieniu do raka jelita grubego wartości te wzrosły z 7,6 do 14,6.

Częstość występowania raka okrężnicy w Stanach Zjednoczonych rośnie. W 1968 r. Zidentyfikowano 73 000 pacjentów w tym kraju, aw 1984 r. Było ich już 130 000.

Pewna rola w tej dynamice polega na poprawie rozpoznawania złośliwych guzów okrężnicy. Jednak wśród pacjentów ze świeżo zdiagnozowanym rakiem okrężnicy odsetek IV etapu pozostaje wysoki, aw 1976 r. W naszym kraju wynosił 27,9%. Pod tym względem częstość występowania skomplikowanych postaci raka okrężnicy nie zmniejsza się.

Według NN Alexandrov i in. (1980), częstość niedrożności jelit w raku jelita grubego wahała się od 4,2 do 69% (od 1960 do 1973) i wynosiła średnio 26,4%. Według autorów krajowych i zagranicznych, w latach 1976-1985. z 4798 pacjentów z rakiem okrężnicy, jego niedrożność zaobserwowano w 1371, co stanowi 27,5%. Tak więc nie można mówić o zmniejszeniu częstości obturacyjnej przeszkody okrężnicy, należy wziąć pod uwagę, że liczba takich powikłań raka okrężnicy wzrasta.

Zmienił się stosunek różnych form niedrożności jelit. Tak więc, zgodnie z danymi AE Norenberg-Charkviani (1969), obturacja okrężnicy z guzem stanowiła jedynie 2% wszystkich postaci niedrożności jelit. Tylko nieliczni autorzy zgłosili około 5% [Altshul AS, 1962; Kolomiychenko M.I., 1965]. W ostatnich latach ciężar właściwy obturacyjnej niedrożności jelita grubego w strukturze wszystkich postaci ostrej niedrożności zwiększył się do 20-24% [Tishinskaya 3.V., 1978; Askerkhanov RP i wsp., 1982; Gorbashko AI i inni, 1982; Leite J. i wsp., 1984] i nawet do 40% [Shaposhnikov Yu. G. i wsp., 1981; Dronbi S., 1983].

Cechy zmian w homeostazie w przypadku jelita grubego

Ilościowy i jakościowy charakter zmian homeostazy w organizmie w dużej mierze zależy od lokalizacji i rodzaju przeszkody.

W zasadzie należy wziąć pod uwagę, że przy niedrożności okrężnicy zmiany mają ten sam charakter co w jelicie cienkim, ale są bardziej wyraźne w porównaniu czasowym i rozwijają się później. Ponadto, przy niedrożności jelita grubego, naruszenie homeostazy zależy od lokalizacji i typu okluzji. Tak więc, podczas obracania kątnicy śluzowej wraz z terminalem, zmiany histopatologiczne będą odpowiadały niedrożności jelitowej. Te same zmiany rozwijają się w przypadku wgłobienia jelita krętniczo-kątniczego, gdy kątnicę zamyka się w obszarze zastawki krętniczo-kątniczej.

Ale nawet bardziej odległe umiejscowienie okluzji w okrężnicy prowadzi do naruszeń wielu istotnych cech ciała. Mechanizm tych naruszeń może być inny. Jedną z najwcześniejszych teorii patogenezy zaburzeń homeostatycznych w ciele jest toksyczność (sticoremia), wysunięta przez francuskiego chirurga J. Amussata (1838). Uzasadnił swoje poglądy obserwując pacjenta z obturacyjną obturacją w raku jelita grubego. Teoria ta została przekonująco potwierdzona przez niezdolność jelita cienkiego, ale zatrucie, zwłaszcza pochodzenia mikrobiologicznego, można zaobserwować nawet w niedrożności okrężnicy. Tak więc angielski chirurg S. Williams (1927) uważał, że zatrucie z niedrożnością jelitową jest wynikiem działania Clostridium perfringens, które u ludzi występuje w jelicie grubym.

Ciecz nagromadzona w pętli lub powyżej obturacji jest dobrą pożywką dla mikroorganizmów [Teodorescu-Exarcu I., 1973]. Rozwój w tym środowisku różnych drobnoustrojów, w tym Clostridium perfringens, może prowadzić do ciężkiego zatrucia w niedrożności okrężnicy.

Więcej możliwości dla rozwoju zatrucia mikrobiologicznego z niedrożnością w prawej połowie okrężnicy, gdzie toksyny są dobrze absorbowany w okrężnicy wstępującej i kątnicy i mogą przenikać do jelita cienkiego, resorpcji, który jest jeszcze bardziej widoczny w niższości zastawki krętniczo-kątniczej.

Jeżeli niedrożność pozostaje w lewej połowie jelita grubego, obserwuje się również toksyczne działanie produktów pochodzenia drobnoustrojowego, ale w tych przypadkach występuje wolniej.

Według VP Sazhin i in. (1984), po 9,3 godzinach od pojawienia się pierwszych oznak obturacyjnej przeszkody w uprawach z jamy brzusznej, wysiewano florę bakteryjną i bakterie beztlenowe.

Oprócz zatrucia mikroorganizmami, niedrożność okrężnicy może zatruwać produkty rozpadu tkanki, substancje podobne do histaminy. I.M. Matyashin i in. (1978) stwierdzili oznaki ciężkiego zatrucia z nieprawidłowościami kardiologicznymi, hemodynamiką, metabolizmem wody i elektrolitów oraz funkcją wydalniczą nerek w mechanicznej niedrożności kolki. Takie zmiany zaobserwowano u 18 z 70 pacjentów z mechanicznym niedrożnością jelita grubego.

Teoria zaburzeń krążenia soków trawiennych ma również zastosowanie głównie do niedrożności jelit. NN Samarin (1938, 1953), IG Kadyrow (1942) szczegółowo badał zmiany zachodzące w organizmie z małą niedrożnością okrężnicy. W warunkach doświadczalnych, po podwiązaniu dystalnej części okrężnicy, zwierzęta żyły do ​​2 miesięcy. W tym czasie nastąpił niewielki wzrost liczby leukocytów, stopniowy spadek poziomu hemoglobiny i erytrocytów, a także limfocytów, na początku i na końcu eksperymentu zaobserwowano hipochloremia. Autorzy zauważyli znaczny spadek masy ciała zwierząt, który pod koniec eksperymentu osiągnął 45% pierwotnej masy. Badania morfologiczne zmiany zanikowe miała ściany jelita grubego, zwłaszcza zanik błony śluzowej i martwicę skrawków wątroby, dystroficzne zmiany w kłębuszkach nerkowych i kanalików nerkowych. Podsumowując wszystkie uzyskane dane, autorzy doszli do wniosku, że zwierzęta z niską niedrożnością okrężnicy zmarły z głodu z powodu zakłóceń w obiegu soków trawiennych.

Odwodnienie organizmu odgrywa ważną rolę w patogenezie niedrożności okrężnicy [Darensky DI, 1977; Lubensky, Yu.M., 1981; Zavgorodny LG, itp., 1983, i inne].

Według ISBelya i in. (1977) oraz Wybrzuszanie okrężnicy w warunkach eksperymentalnych, w ciągu pierwszych 24 godzin zaobserwowano odwodnienie, zmniejszenie BCC zmniejszoną sodu i potasu w osoczu krwi, a hipoproteinemii hipochloremia. Yu.M.Dederer (1971) zauważył, wielkie straty cieczy na volvulus esicy względu na obfite wynaczynienia do światła jelita i do jamy brzusznej. Al'perin J. L. (1963) stwierdzili chlorki kropli z niedrożnością jelita 18 godzin od wystąpienia choroby, okrężnicy przeszkód w ciągu 24 godzin. Chloropenia Development na wypełnianie okrężnicy, że w późniejszym czasie niż z jelita cienkiego niedrożność obserwowane T. E Gnilorybov (1955), MD Kovalevich (1960), PI Polyakov (1982).

Znaczące zmiany w stanie elektrolitu w doświadczalnym skręcie esicy okrężnicy zostały odnotowane przez TF Kholod et al. (1981). Zaobserwowali spadek poziomów jonów potasu, sodu, magnezu i chloru we krwi i moczu, pojawienie się kwasicy i hiperglikemii. Ponadto już w dzień później stwierdzono wyraźne zmiany morfologiczne w wątrobie, w nadnerczach.

OD Lukichev i IG Zajcew (1984) we wszystkich pacjentów z obturacyjną nowotworowej niedrożności jelita znaleziono wyrażone zaburzenia metaboliczne, spadek nieswoistej odporności na średnio 1,5-krotnie w porównaniu z grupą kontrolną. VIRusakov i in. (1986) stwierdzili wzrost aktywności hydrolaz lizosomalnych w surowicy krwi z niedrożnością jelitową. KI Myszkin i in. (1984) zauważyli wzrost skażenia mikrobiologicznego skóry na tle zmniejszenia aktywności lizozymu i miana dopełniacza.

Podstawą teorii zatrucia, zaburzeń krążenia soków trawiennych i odwodnienia jest naruszenie funkcji resorpcyjnej ściany jelita z niedrożnością.

Liczne badania potwierdziły możliwość wchłaniania różnych substancji w jelicie grubym [London E.S., 1924; Bykov K.M. i inni, 1955; Faytelberg RO, 1960].

Zainteresowanie badaniem absorpcji w jelicie grubym przeprowadzonym w naszej klinice. Metoda badania była następująca. Podczas fibrocolonoscopy w różnych częściach jelita przez kanał biopsionny radiofarmakologicheskie stosowanych leków z izotopem emitującym promieniowanie gamma w postaci wodnych roztworów w ilości 10 ml o aktywności 20-25 części OPC. W tym badaniu zauważono, z kamery gamma, że ​​okres poluvsasyvaniya sodu oznaczony I, w kątnicy trwa 50 ± 10 min, w poprzecznicy - 32 ± 7 min, esicy - 25 ± 5 min. Tak więc preparat krystaliczny jest absorbowany szybciej w dystalnych częściach okrężnicy.

Inne dane uzyskano badając wchłanianie aminokwasu metioniny znakowanego Se. Preparat ten miał okres połowicznej absorpcji w jelicie ślepym 80 ± 12 min, a w esicy okrężnicy nie był wcale wchłaniany [Petrov VP et al., 1984]. W konsekwencji nasze wyniki i dane innych autorów [Strazhesko ND, 1904; Ovseychik NK, 1956; Schlossel J. i wsp., 1968) sugerują możliwość absorpcji białek w jelicie grubym, szczególnie w jego prawej połowie. Niewątpliwie naruszenie resorpcji okrężnicy wraz z rozwojem jej niedrożności ma negatywny wpływ na stan pacjenta.

Zmiany w ścianie uduszonej pętli oraz w sekcji prowadzącej nad miejscem niedrożności są istotne dla przebiegu niedrożności jelit i rozwoju powikłań. Te zmiany są destrukcyjne. IG Kadyrow (1942) obserwował zmiany zwyrodnieniowe w błonie śluzowej okrężnicy do momentu martwicy okrężnicy.

Writer jak N.N.Samarin (1953), opisuje rozwój wrzodów śluzowych ciśnienie transmembranowe gęstych kału na ścianę jelit. Ryazhskikh N. (1973), na błonie śluzowej okrężnicy esowatej powyżej miejsca wypełnieniem w pierwszych godzinach znaleźć tylko pokrywający nabłonek złuszczanie w okresach od 24 do 72 godzin opracował rozproszone nacieki leukocytów, a w późniejszym czasie obserwowaną ropienia ściany jelita.

Kilka badań narządów wewnętrznych z niedrożnością okrężnicy wykazało wyraźne zmiany dystroficzne w wątrobie, nerkach, nadnerczach i ośrodkowym układzie nerwowym [Kadyrov IG, 1942; Samarin N. N "1953; Rusakov VI, 1982].

Tak więc przy niedrożności okrężnicy w ciele pojawiają się te same zmiany, które obserwowane są również w jelicie cienkim, ale rozwijają się wolniej i pojawiają się później (Alperin L. Ya., 1963; Darensky DI, 1977; Kovalev OA i inni, 1977; Kronberg, L., 1980).

Wczesna mechaniczna pooperacyjna niedrożność jelit

Jest to jedna z najbardziej złożonych form OCN, zarówno pod względem diagnozy, jak i leczenia. Nigdy nie jest łatwo rozpoznać charakter wczesnych powikłań pooperacyjnych u pacjentów poddanych operacji brzusznej. W tym względzie, relaparotomię wykonano późno, na tle rozwoju zapalenia otrzewnej, co zawsze ma niekorzystny wpływ na wynik. Jednocześnie każda sama relaparotomia wiąże się ze znacznym ryzykiem późniejszej dekompensacji czynnościowej, a także ciężkich powikłań ropno-zapalnych.

Powszechne komplikacje pogarszają się wraz z wczesną niedrożnością pooperacyjną. Jego mechaniczna natura na początku jest ukryta przez nieunikniony pooperacyjny niedowład, jego nasilenie jest wygładzone nawet w przypadku uduszenia pętli jelitowych, ból jest rozproszony i umiarkowany.

Podczas diagnozowania mechanicznego pooperacyjnego ICP należy podkreślić znaczenie "lekkiej szczeliny", która trwa po operacji 2-3 dni. Z niedowładami i dynamicznym OKH ta "lekka luka" się nie zdarza, więc jeśli tak jest, to mechaniczny charakter OCN musi być szczególnie wykluczony. To prawda, że ​​w wielu przypadkach iw obecności mechanicznego podłoża, jeśli istniało ono przed operacją lub powstało podczas interwencji, proces ten rozwija się stopniowo, ponieważ wiodąca rola należy do obciążającego czynnika dynamicznego. W związku z tym brak przeszkody w "okresie świetlnym" kliniki bezpośrednio po interwencji nie wyklucza mechanicznego charakteru pooperacyjnego OKH.

Głównie w diagnostyce w sytuacji wątpliwej pozostaje starannej obserwacji, w tym monitorowanie ogólnego stanu, tętna, liczby i rodzaju wyładowania płynący z żołądka wzdłuż sondy, fizyczne dane uzyskane podczas badania jamy brzusznej, a także - dynamiczna ocena kryteriów radiologicznych i laboratoryjnych. Nie należy przesadzać z niebezpieczeństwem wczesnego spożycia baru przez usta do późniejszej seryjnej enterografii. Trwałe zawiesiny opóźnienie baru w żołądku nie wyjaśnia, w rozpoznawaniu, ale jeśli kontrast zatrzymuje się CLUSIVE czasu po opuszczeniu żołądka - mechaniczny charakter IPO staje się widoczna. Technika ta jest szczególnie skuteczna w początkowym okresie po gastrektomii, kiedy jest to konieczne, aby odróżnić pnia sercowego (anastomositis) o wysokiej mechanicznej jelitowej cach spowodowane, na przykład, złe mocowanie pętli jelita w „oknie” krezki okrężnicy.

Szczególnie ważne jest podkreślenie, że wszelkie pomiary diagnostyczne w trakcie intensywnego intensywnego leczenia powinny być prowadzone na tle ciągłego intensywnego leczenia mającego na celu wyeliminowanie czynnika dynamicznego ICD i przywrócenie zaburzonej homeostazy. Korzystanie z tych zasad pomaga wcześnie rozpoznać istotę patologicznego procesu i odpowiednio dobrać odpowiednią taktykę chirurgiczną.

Wraz z wczesną diagnozą zapobieganie mechanicznemu pooperacyjnemu OKH stanowi równie ważne zadanie. Zwykle wczesne pooperacyjne OKH jest jednoznacznie określane jako "wczesna zwiastunowa niedrożność pooperacyjna". W rzeczywistości sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana. Tworzenie się zrostów we wczesnym okresie pooperacyjnym rzeczywiście często służy jako morfologiczny substrat OKH. Fakt ten jest powszechnie znana, zostały omówione w literaturze, tak, jak metod zapobiegania takie wczesne zrostów: wczesny stymulacji ruchliwości jelit, wypełnienie jamy otrzewnowej przed rozwiązań zszywające poliglyukina, dodanie tych roztworów heparyny, lub inne leki. Ale jest też inna opcja, gdy rozwój wczesnej pooperacyjnej niedrożności jelit ze względu na fakt, że podczas podstawowej operacji w jamie brzusznej nie jest wyeliminowany zmiany morfologiczne w warunkach zdolnych jelitowe w funkcji motorycznych stanowią podstawę tworzenia przeszkód mechanicznych. Te zmiany w jamie brzusznej może poprzedzać operację podstawową (na przykład, zewnętrzny lub wewnętrzny przepukliny zrosty nici po zapalnej choroby wewnętrzne, skutki operacji w zdalnym wywiadu chorobowego) lub utworzone w wyniku operacji. W tym ostatnim przypadku mówimy o unsutured „okienek” w okrężnicy lub powstającą w wyniku ciemieniowej otrzewna zszycie i usunięciu ściany brzucha wyizolowane pętli jelitowej w celu entero lub kolostomii. W pewnych przypadkach baza morfologicznych podłoża może być pooperacyjnym cach drenaż rurowy i tampony do jamy brzusznej.

Jako niezależną przyczynę pooperacyjnego IPC należy wyróżnić nacieki zapalne i śródmiąższowe ropnie powstałe w wyniku przeciekania szwów narządów wewnętrznych lub z powodu zakażenia jamy brzusznej podczas operacji.

Przykładem pierwszego wariantu, w którym główną rolą jest tworzenie wczesnych zrostów pooperacyjnych, może być następująca obserwacja.

Pacjent K., 18 lat, wszedł do kliniki 9.07.82 w ostrym zapaleniu wyrostka robaczkowego 3 dni po wystąpieniu choroby i był operowany w nagłych wypadkach. Operacja ujawniła perforowane zapalenie wyrostka robaczkowego ze zjawiskami miejscowego ropnego zapalenia otrzewnej bez wyraźnie określonego granicznego procesu adhezji. Wykonano wycięcie wyrostka, sanację i drenaż okolicy prawego jelita krętego. W okresie pooperacyjnym, począwszy od drugiego dnia, zaczęły się wzdęcia, pojawiły się mdłości, wymioty, pojawiły się ogólne oznaki zatrucia. Biorąc pod uwagę charakter choroby podstawowej, wszystkie te zjawiska zostały po raz pierwszy zinterpretowane jako konsekwencja ospałego zapalenia otrzewnej i niedowładu jelitowego. Jednak brak efektu złożonej terapii zachowawczej i utrzymujące się opóźnienie w postępie zawiesiny baru w jelicie cienkim przez 2 dni determinowały wskazania do relaparotomii, które przeprowadzono w 4 dniu po pierwszej operacji.

W przebiegu relaparotomii występuje wyraźny proces adhezji w końcowym jelicie krętym. Przepełnione pętle jelitowe są pełne treści, wykazują oznaki złamania wewnątrzgałkowego krwawienia: obrzęk, sinica, krwotoki podostrzowe. Kolce są rozcięte. Jelito cienkie cofa się wzdłuż całej długości wzdłuż Zhitnyuk.

W okresie pooperacyjnym wykonano kompleksową stymulację ruchliwości jelit. Został wypisany 26 dnia po operacji w zadowalającym stanie. Przetoka jelitowa zamknęła się po 1,5 miesiącu.

Drugi wariant rozwoju wczesnej pooperacyjnej mechanicznej niedrożności jelita cienkiego ilustruje kolejną obserwację.

Pacjent K., 47 lat, wszedł do kliniki z objawami ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego i żółtaczki mechanicznej. Ze względu na brak efektu leczenia zachowawczego, 2 dni po przyjęciu operacyjnym. Operacja ta zaowocowała zaostrzeniem przewlekłego rzekomego zapalenia trzustki z dominującym wzrostem gruczołu i wtórną cholestazą. Chelatowanie gruczołu 0.25% roztwór noworodki z kontrikalom, worek drenażowy jest odwadniany. Zastosowano zespolenie kostne z zespoleniem Browna. Ciężki przebieg pooperacyjny. Wystąpiły wzdęcia, powtarzające się wymioty, które uznano za konsekwencje zaostrzenia zapalenia trzustki. W związku z pogorszeniem się stanu i pojawiającymi się objawami zapalenia otrzewnej, 3 dni później wykonano relaparotomię. Ujawnił krętego skręt Browna opasuje zespolenia, który znajduje się w przedniej części poprzecznicy, a utworzone w tym samym „oknie” czasowym nie został wyeliminowany utrwalenie bryzheek poprzecznej jelita czczego i jelita grubego. Pętla owinięta jest nekrotyczna w odległości 20 cm, wyróżnia się surowiczym włóknistym zapaleniem otrzewnej. Jelito krętkowe wycięto na 1 m, przy czym proksymalne i dystalne końce zostały wycofane do ściany brzucha. Zmarł 8 godzin po operacji ze zjawiskiem wstrząsu endotoksycznego. Podczas autopsji diagnoza zostaje potwierdzona.

Komentując przedstawione przykłady, chciałbym zwrócić uwagę na pewne szczegóły, których przestrzeganie podczas głównej interwencji operacyjnej pomaga zapobiegać rozwojowi wczesnego pooperacyjnego OKH.

Podstawą zapobiegania zrostom pooperacyjnym jest staranne leczenie tkanek, chęć uniknięcia uszkodzenia surowiczego pokrycia, a jeśli tak się stanie, ostrożna perytonizacja opuszczonych obszarów.

Konieczne jest również, aby wyeliminować wszelkie morfologiczne zmiany w jamie brzusznej, które mogą stanowić podstawę dla rozwoju IPO w okresie pooperacyjnym: wyeliminować „okno” po zespoleniowych pętli jelitowej, odłączyć istniejące w czasie operacji „starej” gruczołu szew lub niektóre pętle jelitowe z ciemieniowej otrzewnej, wziąć w występ i kieszenie otrzewnej. Wszystko to można zrobić tylko po dokładnym audycie wszystkich części jamy brzusznej. Taka rewizja, w przypadku braku specjalnych przeciwwskazań do tego, powinna zakończyć wszelkie operacje na jamie brzusznej. Przeciwwskazania obejmują lokalną ropne zapalenie otrzewnej obszar interwencji w podstawowej narażania procesu upowszechniania i podczas obszernej nowelizacji brzusznej. Jednak w tym przypadku, jeśli istnieje powód, aby wierzyć możliwość niedrożności w wczesnym okresie pooperacyjnym, staranne badania i rozdzielenia zrostów może być konieczne.

Chirurgia dla wczesnego pooperacyjnego cach mechanicznej muszą być wykonywane przez doświadczonego chirurga w dobrym zarządzaniu wieloskładnikowego środka znieczulającego. Wskazania do drenażu w jelicie cienkim w końcowej fazie interwencji w tej postaci niedrożności rozwijać, ponieważ niebezpieczeństwo ciężkiego niedowładu jelita po relaparotomii zwiększa wytrzewienie ryzyka i ciężkich powikłań septycznych, wymaga starannego przestrzegania wszystkich środków zapobiegawczych, które są opisane w ogólnych sekcje dotyczące leczenia IPO. Po operacji także prowadzili intensywne leczenie kombinowane, mające na celu przywrócenie homeostazy zaburzonego eliminuje wspólnego dekompensacji funkcyjną detoksykacji.

Segmentalna, dynamiczna niedrożność jelit

Co do zasady, wraz z dynamiczną niedrożnością, cały przewód żołądkowo-jelitowy jest zaangażowany w proces patologiczny, który determinuje zawartość środków terapeutycznych. Jednak w praktyce często występują sytuacje związane z regionalną, segmentową, funkcjonalną niewydolnością jelita. Najczęściej jest to spowodowane wrodzoną lub nabytą niewydolnością aparatu nerwu wewnątrznaczyniowego ściany jelita, co powoduje stopniowe zmiany dystroficzne i obrzęk mięśni. Dzieje się tak na przykład u pacjentów z przewlekłym zapaleniem jelita grubego, u których długotrwałe zaparcia towarzyszące meteorizmowi całej okrężnicy, a czasami - i izolowana esicy okrężnica, nie są rzadkie. Zazwyczaj zaburzenia te nie prowadzą do dynamicznej niedrożności. Ta ostatnia pojawia się tylko w rzadkich przypadkach w związku z coprostasis w powiększonej pętli esicy okrężnicy i nie jest już dynamiczny, ale obturacyjny.

Opisano również przypadki funkcjonalnej duodenostazy mogącej spowodować przewlekłe naruszenie drożności dwunastnicy. W ostatnich latach zainteresowanie państwa wzrosła z powodu niezadowolenia z chirurgów rezultaty zabiegów chirurgicznych na tzw arteriomesenteric niedrożności. Uogólnienie doświadczenie kliniczne wykazało, że nie jest zespolenie rozładowania nakładania z dwunastnicy towarowym zaotrzewnowy lub rekonstrukcji dwunastnicy kątem nie doprowadzić do pełnego odzyskania zawartości przejście [Faulk D. i inni, 1978 r.; Christensen. J. 1985]. Autor widzi Przyczyną tego stanu rzeczy jest to opóźnienie opróżniania dwunastnicy, nie wiąże się z bariera mechaniczna (na ściskanie zaotrzewnowego jej statków towarowych korzenia krezki jelita) i niedobór organiczne śródścienne nerwowego urządzenia dwunastnicy. Ten brak ujawnia trwałe fukntsii dekompensacji silnika i dalej rozciąganiem okrężnicy, podobnie jak inne zmiany regionalne przewodu pokarmowego (achalazja przełyku, rozszerzenie okrężnicy).

Konieczne było obserwowanie pacjenta, którego przewlekła funkcjonalna dwunastena była okresowo komplikowana przez dynamiczną przeszkodę dwunastniczą. Oto obserwacja.

Pacjent D., 48 lat, zapisał się w jednym ze szpitali w Taszkiencie 09.02.86, skarży się na nudności, wymioty, skurcze w kończynach górnych i dolnych, uczucie ciężkości w sercu, ogólne osłabienie. Zachorował 2 dni temu, kiedy nagle, bez widocznej przyczyny, nastąpiły obfite wymioty treści żołądkowej z domieszką żółci. 08.02 wystąpiły skurcze w kończynach górnych i dolnych. Wymioty wystąpiły po pobraniu niewielkiej ilości płynu. Lekarz wezwał do leków spazolitycznych, dożylnego kroplówki 5% roztworu glukozy. Jednak stan zdrowia nie poprawił się, a pacjent został skierowany do szpitala.

Podobne napady występują od 1979 r. Zwykle obfite powtarzające się wymioty poprzedziły uczucie ciężkości i obrzęk górnej części brzucha. Atak trwał 4-5 dni. Pacjent nie pił, nie jadł, nie miał stolca i oddawało moczu. Po ustąpieniu wymiotów i usunięciu spazmów przywrócono apetyt, a stan powrócił do normy. Chorobę powtarzano cyklicznie po 6-8 miesiącach. W dzieciństwie, przed ukończeniem 16 lat, miały miejsce podobne, ale mniej poważne ataki, które następnie ustały i nie zostały wznowione do 1979 r. Wielokrotnie badano i leczono dystonię naczyniową powikłaną kryzysami. Nie sformułowałem jaśniejszej diagnozy.

Podczas badania stan jest umiarkowany. Tachykardię odnotowano do 110 w 1 minucie. Nie było zmian w narządach klatki piersiowej. W badaniu brzucha została ustalona umiarkowany obrzęk i tkliwość w nadbrzuszu i prawym górnym kwadrancie. Gdy kontrast badanie rentgenowskie bliższego odcinka przewodu pokarmowego po uprzednim opróżniania żołądka przez sondę wykazała gwałtowny rozwój spuchnięte, aż do poziomu kąt dwunastnicy dwunastnicy i odlewane znaczną masę kontrastu z dwunastnicy do żołądka. Gdy pozycja pacjenta została zmieniona, masa kontrastowa została przeniesiona do jelita czczego w małych porcjach w małych porcjach. Po 12 godzinach znaczna część masy kontrastowej pozostała w dwunastnicy.

Sugeruje się, że występuje niedrożność arterio-krezkowa. Po intensywnym przygotowaniu przedoperacyjnym operowano pacjenta. W operacji wykonywanej przez verhnesredinnuyu laparotomii w znieczuleniu intubacji ujawnił dramatycznie równomiernie rozszerzony i zwiększenie rozmiarów wzdłuż dwunastnicy bez jakichkolwiek oznak przeszkód mechanicznych jego opróżnienia. Wraz z kolejną rewizją, zostaje utworzony ostro rozszerzony sigmoidalny okrężnica (megacolon).

Wykonane tylną retrocolic gastroentroanastomoz z pętlą jelita czczego, niepełnosprawnych Roux ponad 40 cm, z jej szycia w dystalnej części dwunastnicy, przejechać na więzadła Treitz według typu end-to-side z myślą o jego wewnętrznym drenażem. Okres pooperacyjny przebiegał bez komplikacji. Przejście przez jelita zostało przywrócone, wypisane po 3 tygodniach. po operacji w zadowalającym stanie. W badaniu kontrolnym rok później nie narzekałem.

Przedstawiona obserwacja wskazuje na możliwość zastosowania metod chirurgicznych do leczenia pacjentów z rzadkimi postaciami dysfunkcji odcinkowych jelit powikłanych ostrą przeszkodą dynamiczną.

Chciałbym jeszcze raz podkreślić złożoność dynamicznych diagnostyce niedrożności jelit, trzeba uważnie monitorować proces w trakcie leczenia zachowawczego i terminowego podejmowania decyzji o leczeniu operacyjnym w celu dekompresji i długotrwałego odwodnienia pasywny pareticheski-zmieniany jelita.

Dynamiczna niedrożność jelit

Zaburzenie czynności motorycznych towarzyszy każdej formie ostrej niedrożności jelit. W obecności mechanicznej podłoża dynamicznego czynnika aktywnego na wczesnym etapie procesu, jest pokazana na gipermotorike otrzymanego karty jelita, a następnie, wraz z rozwojem zaburzeń mikrokrążenia w ściance jelita i niedotlenienia, że ​​zmienia się ponownie uzyskuje prowadzi wartości już w postaci niedowładem, walcowanie na głębię paraliż jelita.

Taki kompleks i dynamicznego oddziaływania elementów mechanicznych w genezie ostrej niedrożności utrudnia dokładne cach dynamicznego przydziału jako specjalna forma.

Ponadto, zaburzenia motoryki jelit, jak wiadomo, nie występuje oddzielnie, ale w połączeniu z zaburzeniami wydzielniczych-resorpcji, ze zmianą w środowisku mikroflory jelitowej, zespołu okładzinowych czynnik wydzielniczej układu odpornościowego, funkcja hormonalnego proksymalnego jelita. Te okoliczności skłoniły Yu.M.Galperina (1975), krytycznego podejścia do alokacji dynamicznej niedrożności i preferują koncepcję „funkcjonalnego niedrożności jelit.” Jednak koncepcja dynamicznej niedrożności jelit, odzwierciedlona w ogromnej większości klasyfikacji klinicznych, jest znana chirurgom.

Adhezyjna niedrożność jelita

Adhezyjna niedrożność jelita cienkiego ma złożony polimorficzny charakter. W większości przypadków, łączy uduszenia i niedrożnością komponenty, jak w konglomeratów spełnia i niedrożność jelit z powodu załamań „dvustvolok” kompresja światła poszczególnych pasm zrostów i uduszenia z powodu zaangażowania w krezki i jelita kompresji swoich naczyń krwionośnych. Ponadto, w przypadku kleju cach często odgrywa kluczową rolę sam składnik funkcjonalny, ponieważ klejące konglomeratu pętle jelitowe mogą występować przez wiele lat i tylko wtedy, gdy przeciążenie powoduje funkcjonalnego rozwoju cach.

Wszystkie trudności związane z rozpoznaniem kleju OKH i wyborem odpowiedniej taktyki terapeutycznej zostały już rozważone. W tym miejscu chciałbym podkreślić potrzebę twórczego podejścia do wyboru sposób, aby wyeliminować morfologiczny klejącą podłoże niedrożności jelita cienkiego podczas operacji.

Czasami, aby wyeliminować przeszkodę, wystarczy po prostu przejść przez jedną lub dwie taśmy klejące, które ściskają światło jelita.

Gdy istotna rozkład zrostów brzucha, gdy trudno jest określić strefę głównych przeszkód mechanicznych colliotomy przekształcony długi skomplikowanej manipulacji, w którym często uszkodzone jelit pokrywy surowiczej poszczególne pętle. Wszystkie takie uszkodzenia powinny być widoczne i zszyte w kierunku poprzecznym. Po wyzwoleniu zrostów w jelicie cienkim, w całości, w oczekiwaniu na nowy proces kleju wskazane jest przeprowadzenie intubacji jelita jednego z sposobów opisanych powyżej, z ostrożnym sekwencyjnego r pętli jelitowej słuchawki zarówno na ramie. W rezultacie, pętle jelitowe są ustalane przez nowo utworzone kolce w funkcjonalnie korzystnej pozycji, co zapobiega rozwojowi OKH.

Jeżeli proces klej jest lokalny i rejestruje mniej niż 1/3 całkowitej długości jelita, a następnie, ze względu na ryzyko uszkodzenia surowiczego pokrywy i możliwości późniejszego wytwarzania nowych zrostów, rozdzielenie konglomeratów nie zawsze jest racjonalne. W takich przypadkach bardziej odpowiednie może być wycięcie całego konglomeratu lub nałożenie zespolenia by-passa.

Różne zabiegi chirurgiczne w przypadku niedrożności jelitowej przedstawiono w następujących obserwacjach.

Pacjent Sh., 37 lat, wszedł do kliniki z powodu ostrej niedrożności jelitowej żołądka po 36 godzinach od wystąpienia choroby. W przeszłości trzy razy operowano mnie z podobną diagnozą. Na ścianie brzusznej w środkowej i bocznej części widoczne były deformujące się blizny.

Diagnoza kliniczna nie budziła wątpliwości. Utrzymujące się próby usunięcia przeszkody środkami konserwatywnymi nie doprowadziły do ​​sukcesu i 18 godzin po przyjęciu pacjent był operowany.

Podczas operacji ustalono, że mechaniczna przeszkoda jest reprezentowana przez gęsty adhezyjny konglomerat w strefie jelita krętego, w tym do 1 m pętli jelitowej. Całkowita długość jelita cienkiego pacjenta wynosi co najmniej 3,5 m. Adhezyjny konglomerat jest mocno przymocowany do otrzewnej ściennej, nie został usunięty z jamy brzusznej. Prowadząca część jelita jest znacznie rozciągnięta przez zawartość, część kierująca jest w stanie uśpienia. W innych częściach jamy brzusznej skoki nie są wyrażane. Niedrożność jelitowa jest eliminowana przez superpozycję ominięcia enteroenteroanastomozy typu bocznego bez podziału nacieku. Kurs pooperacyjny bez powikłań. Wypuszcza się 18 dnia w zadowalającym stanie.

Pacjent S., lat 53, był hospitalizowany 20 godzin po wystąpieniu choroby z powodu nawracającej zwężenia spoiwa. W wywiadzie - wycięcie wyrostka robaczkowego i dwie operacje w przypadku niedrożności kleju. Jeden z nich zakończył się wprowadzeniem przetoki jelita cienkiego w lewym regionie jelita krętego. Po przeprowadzeniu trwałego leczenia zachowawczego w ciągu 10 godzin ustala się wskazania do operacji.

Operacja ujawniła gęsty konglomerat adhezyjny, zawierający około 70-80 cm jelita cienkiego, przymocowany do przedniej ściany brzusznej w obszarze wydalania w przetoce w przeszłości. Gdy podjęto próbę oddzielenia konglomeratu, opróżniono przewlekły ropień w centrum konglomeratu zawierającego około 2 ml gęstej ropy. Dalsze oddzielanie konglomeratu zostaje przerwane. Jelito cienkie wycięto razem z konglomeratem adhezyjnym. Ciągłość jelita przywracała zespolenie do końca. Przebieg pooperacyjny był skomplikowany przez ropienie rany. Został zwolniony po 19 dniach. Odzyskanie.

Te przykłady nie wyczerpują całej różnorodności patologicznych sytuacji napotykanych przez chirurga, podejmując drugą operację z ostrym przyklejonym niedrożnością jelit. Operacje te są zawsze trudne, wymagają od chirurga dużego doświadczenia, umiejętności i przemyślanego podejścia do każdej manipulacji.

Obturacja niedrożność jelit

Obturatsionnnaya niedrożność jelita 1.7% wszystkich form ostra niedrożność jelit i 6,7% całkowitej obturacji jelita [Askerkhanov R. P. i wsp., 1982]. Najczęstsze przyczyny obturacji jelita cienkiego to guzy, blizna i zwężenie zapalne, obce formacje, robaki. Nowotwory jelita stanowią 1-4% wszystkich nowotworów przewodu pokarmowego, z czego 43% jest łagodny i 57% - złośliwą [Klimenkov AA et al, 1981 ;. Lagunchik BP i wsp., 1981; Zaitsev AT, i wsp., 1986; Schier J., 1972; Nordkild P. i wsp., 1986].

Wśród nowotworów złośliwych najczęściej występują nowotwory, mięsaki i rakowiaki. Z łagodnych zmian dominują mięśniaki gładkie, czasami występują włókniaki i tłuszczaki. Przy niedrożności jelitowej do szpitala wchodzi od 50 do 75% pacjentów z rakiem jelita grubego [Mamaev Yu. P. i wsp., 1978; Komakhadze M.E. i wsp., 1979; Levine M. i wsp., 1987]. Mięsak rzadko powoduje obturację jelita, co tłumaczy się porażką jelitowych węzłów nerwowych wraz z rozwojem porażenia mięśniówki jelita, a także pozapalowego wzrostu mięsaka. Rakowiaki spowodowały niedrożność jelit u 7 z 18 pacjentów [Derizhanova IS 1985].

Łagodne guzy jelita cienkiego rzadko prowadzą do obturacji światła [Klimenkov AA i wsp., 1981; Miles R. i wsp., 1979].

Niedrożność jelit spowodowana guzami jelita cienkiego charakteryzuje się powolnym rozwojem. Formy raka w kształcie pierścienia prowadzą do obturacji szybciej niż infiltrujące formy. Obraz kliniczny zależy również od lokalizacji guza. Według zebranych statystyk 58,7% guzów jelita cienkiego znajduje się w jelicie krętym, 28% - w chudym. Niewątpliwie wyższa obturacja jest trudniejsza, chociaż szeroka średnica jelita czczego i jego płynna zawartość przyczyniają się do powolnego rozwoju klinicznego obrazu przeszkody.

U pacjentów rozpoczynających leczenie z wyraźną kliniką niedrożności jelita cienkiego, anamneza może ujawnić obecność objawów zmian jelitowych. Objawy te niepokoić pacjenta czasami przez rok lub dłużej i stanowią kompleks znany jako „dyskomfort w jamie brzusznej”: nawracające bóle brzucha, wzdęcia, przejściowy krótkoterminową opóźnienie fotelu i gazów. W pierwszym, do ustąpienia objawów same lub pod wpływem leczenia objawowego, a stają się coraz częściej, wzrost intensywności i na końcu tworzy niedrożności. JA Ratner (1962) racjonalnie alokowane w obrazie klinicznym raka jelita małego trzy okresy: długi okres małych i niejasnych znaków, a następnie okres względnej niedrożności i okres poważnych powikłań (ostra niedrożność, perforacja).

Rozpoznanie raka jelita grubego jest trudne. Na początku choroby, gdy nie ma objawów niedrożności, nie przeprowadza się ukierunkowanego badania jelita cienkiego. I tylko w drugim okresie choroby, gdy pojawiają się oznaki niedrożności, a patologia jelita grubego jako przyczyna jest wykluczona, można podejrzewać klęskę jelita cienkiego. W takich przypadkach dość dobrze sprawdza się radiogram z jamy brzusznej i kontrastowe badanie jamy ustnej. VI Paszkiewicz i współautorzy. (1986) wskazują na wysoką skuteczność diagnostyczną nadpropionowców.

Jednak większość pacjentów z guzami jelita cienkiego ma objawy niedrożności jelitowej.

Taktyka terapeutyczna u pacjentów z obturacyjną niedrożnością jelita cienkiego zależy od ciężkości obrazu klinicznego. Ze słabymi przejawy obturacji, dobry stan ogólny powinien zaczynać się od konserwatywnych środków: płukanie żołądka, czyszczenia lub syfon lewatywa, prokaina okołonerkowy blokady, przeciwskurczowe, terapii infuzyjnej. Takie leczenie może prowadzić do chwilowej poprawy stanu pacjenta, eliminacji oznak niedrożności. Okres ten należy wykorzystać do wyjaśnienia diagnozy, w szczególności w celu wykluczenia chorób okrężnicy, a następnie rozpoczęcia badań jelita cienkiego. Jeśli leczenie zachowawcze zakończy się niepowodzeniem, a także gdy objawy niedrożności zostaną odnowione, pacjent powinien być operowany.

Podczas operacji zwykle nie jest trudno określić lokalizację guza. Znajduje się na granicy rozszerzonej i zapadniętej części jelita cienkiego iw tym momencie może zostać sondowany. Ważne jest, aby w tym czasie określić, czy nowotwór należy do złośliwych lub łagodnych formacji. Duże rozmiary, gęstość, kiełkowanie błon surowiczych, obecność powiększonych, gęstych węzłów chłonnych jest bardziej prawdopodobna, jeśli chodzi o wzrost złośliwy. W takich przypadkach konieczne jest przeprowadzenie radykalnej operacji zgodnie z wymaganiami onkologicznymi. Jeśli potwierdzony zostanie łagodny charakter guza, operacja może być ograniczona wyłącznie do usunięcia nowotworów. Pilne badanie histologiczne usuniętego guza powinno być częściej stosowane. Enterotomię należy wykonać w kierunku poprzecznym, bezpośrednio w stosunku do wyczuwalnej formacji, na zdrowej ścianie jelita. Po usunięciu guza wskazane jest opróżnienie i oczyszczenie bliższego odcinka jelita za pomocą izotonicznego roztworu chlorku sodu.

Niedrożność przewodu może być spowodowana zmianami tkanki bliznowatej w jelicie cienkim. Według Buachidze M. S. (1973), 1666 pacjentów z ostrym niedrożności jelit u 110 (6,6%) nie były neoplastyczne oddechowych, w tym ze względu na zwężenie 14 w żwaczu. Zwężenie jelita cienkiego może rozwinąć się po zamkniętym uszkodzeniu jamy brzusznej. W tym przypadku zwężenie rozwija się stopniowo, pierwsze oznaki obturacji pojawiają się 1,5-2 lata po urazie. P. Unfried i wsp. (1974) znaleźli 48 takich obserwacji w literaturze i opisali jeden z ich własnych przypadków. Charakterystyczne jest, że operacja ujawniła zwężenie końcowego odcinka jelita krętego powyżej 3 mm. Bliznowatych zwężenie może wystąpić w miejscu naruszenia jelita spontanicznie wyeliminowane, blizny ostrych wrzodów lub poprzedniego zespolenia [Meistier de Ph., 1977]. W takich przypadkach przeszkoda rozwija się stopniowo. Starannie zebrana historia, charakterystyczny przebieg choroby i rutynowe badanie zwykle umożliwiają ustalenie prawidłowej diagnozy jeszcze przed wystąpieniem niedrożności. Przy całkowitej obturacji, interwencja chirurgiczna jest wykonywana w odniesieniu do przeszkody, a tylko operacja określa prawdziwą przyczynę choroby.

Obturacja niedrożności jelita cienkiego może być konsekwencją terminalnego zapalenia jelita krętego (choroba Leśniowskiego-Crohna). Choroba ta zaczyna się od procesu zapalnego w podśluzówce ściany jelita, a następnie rozprzestrzenia się na wszystkie jej błony. Zwężenie światła jelita jest spowodowane zmianami włóknistymi w ścianie jelit, częściej obserwowanymi w jelicie krętym. Długość zmiany zwykle nie przekracza 5 cm [Ponomarev AA, 1982]. W rzadkich przypadkach choroba Leśniowskiego-Crohna jest zlokalizowana w dwunastnicy i rozwija się tu zwężenie bliznowaciejące [Moroz GS, Gritsenko IM, 1987]. VP Belonosov i in. (1971) w 289 operacjach dotyczących niedrożności jelit w dwóch przypadkach wykryto chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Przewlekła obturacja jelit z końcowym zapaleniem jelita krętego rozwija się stopniowo, odpowiednio, zwiększają się objawy niedrożności jelit. Rozpoznanie przed zabiegiem operacyjnym prawdziwa przyczyna niedrożności jest możliwa tylko w przypadkach, w których była wcześniej znana na temat choroby Crohna pacjenta. Niektórzy pacjenci z początkowymi oznakami niedrożności jelit są przyjmowani na operację z rozpoznaniem ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego [Vavrik Zh. M. i wsp., 1981]. Niedawno zaobserwowaliśmy 2 pacjentów z niedrożnością jelit na podstawie choroby Leśniowskiego-Crohna.

Podajemy jedną obserwację.

Pacjent A., 64 lat, został przyjęty do szpitala 20.06.83 Pan Bohlen od stycznia tego roku, kiedy po doznaniu grypę były bóle w okolicy pępka brzucha, obrzęk przerywany. Był badany i leczony w swoim miejscu zamieszkania w przypadku przewlekłego spastycznego zapalenia jelita grubego. Następnie przyjechał do Moskwy i został zbadany w instytucji onkologicznej, w której nie wykryto raka. Po zakończeniu leczenia przeciwzapalnego w naszej klinice, stan pacjenta poprawił się nieco, ale 6.07 ponownie wzrosła ból brzucha, iz 13.07 zaczęli nosić skurcze w przyrodzie, wzdęcia okresowo obserwuje, ale gazy odpadów i był skąpy stolec. 14.07 w badaniu fluoroskopowym jamy brzusznej wykryto łuk jelita cienkiego z poziomym poziomem cieczy. Doustnie podano baru, który przeszedł do jelita grubego, 15.07, lecz dokładna analiza X-Ray stanie określić miejsce zwężenia na granicy czcze i jelito kręte. Do tego miejsca nadaje się także powiększone, chude jelito z płynną zawartością. Poprzez zwężoną sekcję pod ciśnieniem można przepchnąć małe porcje zawartości jelita czczego. Przy podejrzeniu obrzęku jelita cienkiego 15.07 pacjent był operowany. Na 70 cm od ślepego wykryte bliznowatych proces zapalny ponad 10 cm, zwęża się do światła jelita cienkiego, w obszarze 5 cm. Miejsce restrykcyjne gęsty naciek ściany jelita z powłoką włóknikowe. Resekcja 30 cm jelita z zespoleniem bocznym. Odzyskanie. W odległym przygotowaniu, zgodnie z wnioskiem patomorfologów, wszystkie oznaki choroby Leśniowskiego-Crohna.

Niedrożność jelita cienkiego może być spowodowana tworzeniem wewnątrzczołowych krwiaków o dużych rozmiarach, zwężających światło jelita. Opisano dwie główne przyczyny krwiaków śródściennych: uraz brzucha i leczenie przeciwzakrzepowe. S. Hughes i in. (1977) zgromadził 260 przypadków w literaturze i opisał 17 własnych obserwacji tego powikłania. Najczęściej krwiaki śródścienne są zlokalizowane w dwunastnicy i w początkowej części jelita czczego [Varney M. i wsp., 1983; Costecalde M. i wsp., 1984]. Niedrożność w tych przypadkach rozwija się wystarczająco szybko, wraz z krwawymi wymiotami lub krzesłem w kolorze czarnym. Skuteczną metodą diagnozy jest badanie rentgenowskie z przyjmowaniem baru przez usta. Jeśli istnieje podejrzenie krwiaka jako przyczyny niedrożności jelit, po pierwsze, anuluj antykoagulanty i rozpocznij terapię hemostatyczną. Wraz ze wzrostem objawów obturacji, jak również z szybkim rozwojem tych objawów po urazie brzucha, wskazana jest pilna operacja. Interwencja chirurgiczna może polegać na ewakuacji krwiaka po enterotomii lub resekcji uszkodzonego odcinka jelita. Śmiertelność po tych operacjach jest wysoka i wynosi odpowiednio 13 i 22% [Hughes C. i wsp., 1977].

Niedrożność jelit spowodowana niedrożnością światła jelita przez kamień żółciowy w ostatnich latach zaczęła występować częściej, co tłumaczy się zwiększeniem liczby pacjentów z kamicą żółciową. Ta przeszkoda stanowi 6% wszystkich obserwacji mechanicznej niedrożności jelit i występuje u 3,4% pacjentów z kamicą żółciową [Topchiashvili 3. A. i wsp., 1984]. Według tych autorów w światowej literaturze są doniesienia o 3500 pacjentach z obturacją kamieni żółciowych oraz w publikacjach krajowych - o 139. Obserwowano sześciu pacjentów z nagromadzeniem kamieni żółciowych w jelicie cienkim.

Kamienie żółciowe mogą dostać się do jelita na dwa sposoby: poprzez utworzoną przetokę między pęcherzykiem żółciowym lub wspólnym przewodem żółciowym i jelitem oraz przez wspólny przewód żółciowy. Pierwszy sposób jest bardziej powszechny | Borovkov SA, 1984; Kasahara V. i wsp., 1980]. Według D. Deitz i in. (1986), 23 pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym kamieni żółciowych niedrożność tylko jeden kamień dostał się do jelita cienkiego przez wspólnego przewodu żółciowego, w innych przypadkach był pęcherzowo-jelitowego przetoki. 3. A. Topchiashvili i IB Kaprov (1984) zaobserwowali u 128 pacjentów ze spontanicznym wewnętrznej przetoką żółciową, z których 25 miało kliniczne niedrożności. Przez takie przetoki kamienie mogą przepuścić do 9 cm [Kasahara V. et al., 1980]. Opinie o tym, które kamienie mogą przechodzić przez wspólny przewód żółciowy są niejednoznaczne. Większość lekarzy umożliwić wyjście w dwunastnicy złogów średnicy i 0,8 cm, a Borovkov SL (1984) usunięty z kamienia jelita wielkość 3X3,5 cm, który przeszedł przez przewód żółciowy wspólny i znajduje się w jelitach przed usunięciem ciągu 40 dni.

Wchodząc w kamień jelita można przejść do odbytnicy i wyjść z kałem, nie powodując u pacjenta żadnych problemów. Kamień może pozostać w jelicie przez długi czas, nie ujawniając się ani nie informując go o przejściowych objawach. Obturacja kamieni żółciowych najczęściej powstaje w jelicie krętym, którego średnica jest znacznie mniejsza niż w innych częściach jelita cienkiego.

W typowych przypadkach kamień poruszający się wzdłuż jelita objawia się okresowymi bólami skurczowymi, wzdęciami, nudnościami. A lokalizacja bólu przy każdym ataku zmienia się zgodnie z postępem kamienia. Między atakami może występować dokuczliwy ból lokalny. Objawy te są leczone niezależnie lub pod wpływem leczenia. Ale jeden z takich ataków może od samego początku przybrać charakter ostrej niedrożności jelitowej wraz ze wszystkimi jej oznakami. Charakterystyczne jest, że taki atak zaczyna się od nudności lub wymiotów, a następnie bóle przywiązują. Dla prawidłowego rozpoznania kamicy żółciowej istotna jest anamneza. Ta choroba w większości przypadków występuje u kobiet, częściej w starszym wieku. Połowa pacjentów cierpiała na kamicę żółciową przed [Raiford T., 1962; Lausen M. i wsp., 1986]. Ważnym czynnikiem w diagnostyce obturacji kamieni żółciowych jest badanie radiologiczne. W tym przypadku w jamie brzusznej możliwe jest określenie stężenia, poziomy poziomy płynu w obrzęk pętli jelita cienkiego. Charakterystyczna jest obecność gazu w przewodach wątrobowych lub poziom płynu z gazem w pęcherzyku żółciowym. Objaw ten stwierdzono u 26% pacjentów [Lausen M. i wsp., 1986]. Kontrastowe badanie z użyciem baru może być stosowane tylko podczas remisji, może ujawnić przeszkodę w jelicie cienkim. Według D. Deitz i in. (1986), radiologiczne objawy kamicy żółciowej występują u 2/3 pacjentów. Sonografia umożliwia ustalenie prawidłowej diagnozy niedrożności jelit w 68% przypadków [Lansen M. i wsp., 1986].

Samorozładowanie kamicy rzadko [Klimanskii IV i wsp., 1975], przy czym Korneev Al (1961), w odniesieniu do innych autorów pisze, że spontaniczna lekarstwa z kamieni żółciowych niedrożność występuje w 44-45% przypadków.

Leczenie pacjentów z niedrożnością jelita cienkiego przez kamicę żółciową powinno być chirurgiczne. Ustalenie lokalizacji obturacji podczas zabiegu zwykle nie jest trudne: kamień częściej zamyka jelita krętego. Operacja powinna polegać na enterotomii, usunięciu kamienia i zamknięciu jelit. Nacięcie jelita musi być wykonane na kamieniu lub nieco dalej od niego, na niezmienionej ścianie. W rzadkich przypadkach, przy wyraźnych zmianach w ścianie jelita na poziomie kamienia i wątpliwości co do jego żywotności, należy zastosować resekcję jelita. Większość chirurgów nie zaleca jednoczesnej interwencji na pęcherzyku żółciowym i okolicy przetoki jelitowej.

Śmiertelność po operacji kamicy żółciowej pozostaje wysoka. Według danych zebranych przez T. Raiforda (1962) było to 26,1%, według W. Ungera (1987) - 36%. IV Klimansky i SG Shapovalyants (1975) informują o 5 zgonach z 8 operowanych. W ostatnich latach śmiertelność pooperacyjna wynosi 14-16% [Topchashvili 3. A., Kaprov IB, 1984; Zubarev PN i wsp., 1986; Lausen, M. i wsp., 1986]. Główną przyczyną śmierci jest zapalenie otrzewnej, które rozwija się z powodu opóźnionych interwencji chirurgicznych. Znaleźliśmy opis jednego przypadku powtarzającej się niedrożności jelit spowodowanej kamieniami żółciowymi, a zatem pacjent musiał działać po raz drugi 15 dni po pierwszej operacji. Zarówno kamienie żółciowe zostały usunięte z jelita czczego [Chuenkov VF, Pichugin AM, 1975].

Jako rzadką przyczynę obturacji jelita cienkiego opisano Enterolitis [Singleton J., 1970] i kamień nerkowy, który wszedł do jelita przez przetokę jelitową kotów [Kiger.]. i wsp., 1962]. W obu przypadkach konieczne było usunięcie jelita cienkiego, a drugi pacjent miał nefrektomię w drugim etapie. L. Wagenknecht (1975) przedstawiła 3 obserwacje niedrożności dwunastnicy z powodu kompresji jej zwłóknienia zaotrzewnowego (choroba Ormonda).

W ostatnich latach często pojawiały się doniesienia o rozwoju obturacyjnej niedrożności jelita cienkiego z powodu zablokowania fitobezoar lub niestrawionych produktów spożywczych. Figobezory to gęsta masa, składająca się ze sklejonych ze sobą włókien roślinnych, nasion. Powstają w żołądku, ponieważ wymaga to kwaśnego środowiska. Około 80% bezoarów zawiera niedojrzałą persimmon [Kishkovsky AN, 1984], ale mogą one składać się z pomarańczy, winogron, brzoskwiń [Norberg R., 1962]. Z żołądka te formacje przechodzą do jelita cienkiego, gdzie powodują niedrożność.

Nieco bardziej często obturacja z niestrawionymi produktami roślinnymi. Jest to ułatwione przez złe żucie, szybkie połknięcie, brak całości lub części żołądka. Niedrożność może być spowodowana przez pomarańcze, brzoskwinie, winogrona, grzyby, otręby, jabłka [Norberg R., 1962 |. O. Capatina (1971) opisał 3 pacjentów, których ziarno kukurydzy, kawałki ziemniaka, skórka i kości winogronowe służyły za czynniki etiologiczne. Dzieci obturacja często przychodzi po zabraniu dużo suszonych owoców. P. Norberg (1962) opisał 45 różnych produktów żywnościowych, które spowodowały niedrożność jelit u 178 pacjentów. Wszyscy autorzy zauważają, że mięso nigdy nie prowadzi do obturacji jelit.

Kliniczny obraz niedrożności w tych przypadkach rozwija się stopniowo. Ból porusza się wzdłuż jamy brzusznej, stają się ciasne, wzdęcia i inne oznaki wzrostu przeszkody. Ostrożnie zebrana anamneza może pomóc w ustaleniu prawidłowej diagnozy. Leczenie zachowawcze rzadko jest skuteczne. Tylko P. Norberg (1962) opisał 5 chorych (na 30), którzy wyzdrowali bez operacji. Ten sam chirurg podczas interwencji chirurgicznej u 14 pacjentów przenosił roślinę "guza" z jelita krętego do ślepej bez otwierania światła jelita. Większość autorów produkuje enterotomię i usuwa masy pokarmowe z jelita [Capatina O., 1971; Meissner, K., 1971]. Obserwowaliśmy 5 pacjentów z podobnymi chorobami. W jednym z nich przeszkoda rozwinęła się w okresie zbliżonym do pooperacyjnego.

Pacjent V., 65 lat 18.02.87, był operowany z powodu zatkania miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Zrobiono alloprotezę aortowo-udową, lewostronną sympatektomię. Okres pooperacyjny przebiegał bez powikłań, ale w 6.03 były małe bóle w podbrzuszu, które wkrótce minęły. Było krzesło. 8 03 powtórzył bardziej intensywny ból, co spowodowało 9.03 uzyskanie kontrastu radiologicznego. W tym przypadku, obrzęk pętli jelita cienkiego, poziome poziomy płynów, miska Kloyber. Barium osiągnął tylko ileum. Żołądek był spuchnięty, gęsty, słychać było plusk wody, pozytywny objaw Shchetkina-Blumberga. W przypadku rozpoznania ostrej niedrożności jelita cienkiego pacjent jest obsługiwany. W jamie brzusznej stwierdzono obrzęk pętli jelita cienkiego, wysięk surowiczy. W środkowej części jelita krętego uszczelka została zamknięta, zamykając jej światło. Poniżej tej formacji jelita są w stanie zwiniętym. Wykonano enterotomię, wykonano formację o wymiarach 4X3 cm, składającą się z resztek owoców i błonnika roślinnego. Po opróżnieniu bliższej części jelita ścianka jest zamknięta. Kurs pooperacyjny bez powikłań. Po operacji okazało się, że rano 6.03 pacjent zjadł kilka płatków grejpfruta.

Obturacja niedrożności jelita cienkiego może być spowodowana przez ascarids. W ostatnich latach ta forma jest rzadka. AI Gorbashko i współautorzy. (1982) z 224 pacjentów z ostrym niedrożnością jelitową tylko 2 (0,9%) stwierdzili obturację pasożytami. Choroba ta występuje częściej u dzieci [Okumura M. i wsp., 1974]. Obturacja jelita cienkiego za pomocą ascaridów objawia się zwykłymi objawami niedrożności jelit, jednak bardziej charakterystyczne są wczesne wymioty. Może to być jedzenie, żółć i kał. W celu ustalenia prawidłowej diagnozy pomoże danych na temat obecności pasożytów w jelicie, wyjście robaków z mas wymiotnych. Charakterystyczne dla ascariasis jest zdjęcie rentgenowskie: na tle baru widoczne są plamy wstążkowe, o długości 3-20 cm, szerokości 4-6 mm, ze względu na pasożyty. Kontury oświecenia są jasne, a końce zaostrzone [Kishkovsky, AN, 1984]. Według M. Okcumuro i in. (1974), z badaniem radiograficznym, prawidłowa diagnoza została ustalona w 88% przypadków.

Jeśli zostanie wyjaśniona prawdziwa przyczyna obturacji jelita grubego, należy zastosować leczenie zachowawcze. Okazało się skuteczne u 56% leczonych dzieci [Okumu-th M. i wsp., 1974]. Jeśli leczenie zachowawcze zakończy się niepowodzeniem lub wystąpi ostra niedrożność jelit z nieznaną przyczyną, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Podczas operacji zwykle nie jest trudno wykryć cewkę robaków, które powodują obturację. Dalsza taktyka zależy od stanu jelita. W miejscu pasożyta jelita mogą mieć nieodwracalne zmiany iw takich przypadkach konieczne jest ich usunięcie w zdrowych obszarach. W żywym jelicie, najprostszym i najbezpieczniejszym sposobem jest przeniesienie robaków z jelita cienkiego do grubego [Nikonov AA, 1987]. W związku z tym pasożyty zazwyczaj znikają same lub za pomocą lewatywy. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie enterotomii i wyjęcie kulki z jelita. Należy pamiętać, że robaki mogą przechodzić przez szwy w wolnej jamie brzusznej, dlatego konieczne jest uszczelnienie rany jelita w 2-3 rzędach. Według M. Okumuro i in. (1974), śmiertelność pooperacyjna u dzieci jest wysoka i sięga 24,5%.

Uduszenie niedrożności jelita

Cechą tej formy niedrożności jest zaangażowanie krezki jelita cienkiego w jej podłożu morfologicznym. Taki mechanizm rozwoju OKH wiąże się z wczesnym włączeniem składnika niedokrwiennego, który w dużej mierze determinuje dynamikę zmian patomorfologicznych i klinicznych objawów choroby.

Najczęściej prążkowanie jelit rozwija się wraz z uszkodzoną przepukliną. Obserwowaliśmy 584 pacjentów z niedowładem jelita cienkiego. W 157 dysfunkcji rozkurczowej wyniku procesu kleju w jamie brzusznej, a pozostałe pacjentów - przepuklin brzusznych zewnętrzne ścienne (w 182 - przepukliny pachwinowej 75 - udowej, y 84 - 86 i y pępowinowej - pooperacyjny przepuklina brzuszna).

Samo złamanie odcinka jelita cienkiego wraz z krezką w zdecydowanej większości przypadków tworzy dość jasną, ostrą patologiczną sytuację, w której wyraźny zespół bólowski zajmuje pierwsze miejsce od samego początku. Nagłe wystąpienie choroby i nasilenie zespołu bólowego powoduje, że pacjenci uporczywie poszukują pomocy medycznej wcześnie. Według danych, w ciągu pierwszych 6 godzin od wystąpienia choroby, dopuszczono 236 pacjentów z naruszeniem jelita cienkiego.

Nasilenie objawów klinicznych zmusza również lekarzy w szpitalu do szybszego rozwiązania problemu interwencji w nagłych wypadkach, zmniejszenia objętości przedoperacyjnych badań diagnostycznych i zmniejszenia przedoperacyjnego przygotowania do najbardziej niezbędnych interwencji. Według danych wszystkich pacjentów, którzy później wykazali naruszenie jelita cienkiego, 516 operowano w ciągu pierwszych 2-4 godzin po przyjęciu. Jednak w tej grupie pacjentów wykonuje się bezwzględną większość resekcji jelita cienkiego. Dlatego na 157 pacjentów ze zrostem śródotrzewnowym konieczne było wykonanie resekcji jelita cienkiego w 112 (71,4%), aw przypadku niedrożności jelit w przepuklinie zewnętrznej ściany brzucha - w 175 (40,9%).

Tak znaczna różnica w częstości resekcji jelita cienkiego u pacjentów z zewnętrznym i wewnętrznym naruszeniem jest całkiem zrozumiała. Po naruszeniu w przepuklinie zewnętrznej, w większości przypadków istnieją wystarczająco wyraźne znaki zewnętrzne i charakterystyczne dane anamnestyczne, które od pierwszych minut badania eliminują wątpliwości w diagnozie. Przy naruszeniu śródotrzewnowym, pomimo ciężkości obrazu klinicznego, okres diagnostyczny jest czasami nieuzasadniony opóźniony. Do pewnego stopnia ułatwia to niekiedy spotykanie się z zaleceniami dotyczącymi potrzeby rozpoczęcia leczenia jakiejkolwiek postaci OCP konserwatywnymi środkami. W odniesieniu do duszenia niedrożności jelita z powodu uwięźnięcia jelita, zalecenia takie wydają się niewłaściwe. Utrata czasu tutaj może być szczególnie trudna do wpłynięcia na wynik.

Należy zauważyć, że w wielu przypadkach i w przypadku niedrożności spowodowanej naruszeniem jelita, obraz kliniczny rozwija się nie tak gwałtownie, w związku z czym pacjenci są zaangażowani w samoobsługę i późno poszukują pomocy medycznej. Jest możliwe, że w takich przypadkach chodzi o tzw. Naruszenie cielęcia, gdy pętla jelitowa ustalona w dootrzewnowym "oknie" zostaje naruszona dopiero po przepełnieniu jej zawartością.

Rozwój uduszenia OKN w wyniku naruszenia jelita cienkiego w przepuklinie zewnętrznej jest łatwiejszy do identyfikacji wcześnie z powodu obecności zewnętrznych oznak. Jednak w przypadku braku wyraźnych skarg i charakterystycznej anamnezy istnieją również niefortunne błędy, które pociągają za sobą opóźnienie koniecznych korzyści operacyjnych.

Dla ilustracji podajemy następującą obserwację.

Pacjent B., 82 lata, wszedł do kliniki 22 października 822, 76 godzin po wystąpieniu choroby w wyjątkowo ciężkim stanie. Jest silnie hamowana, słaba, skarżyła się na bóle brzucha. Według krewnych, skargi na ból w dole brzucha zaczęły być prezentowane od 19.10, w tym samym czasie wystąpiły pojedyncze wymioty. Leczenie domowymi lekami nie przyniosło ulgi. 20.10 zbadany przez lekarza rejonowego. Brak oznak ostrej choroby. Środki rozkurczowe są przepisywane, zaleca się wizytę w poliklinice do badania po 2 dniach. Jednak w kolejnych dniach stan się pogorszył, powiększenie wzdęcia, wymioty powtarzały się wielokrotnie. Lekarz pogotowia wezwał pacjenta do szpitala z rozpoznaniem "ostrej niedrożności jelit" (?). Wchodząc do szpitala prowadzącego w obrazie klinicznym stwierdzono oznaki ciężkiej endotoksykozy, zapalenia otrzewnej. Częstość akcji serca 104 w 1 min, migotanie przedsionków, ciśnienie krwi 60/40 mm Hg. Art. Liczba leukocytów wynosi 5,6-109 / l. Temperatura ciała jest normalna.

Podczas badania brzuch jest umiarkowanie napompowany, tympanitis ustala się na całej jego powierzchni. Naprężenie ochronne mięśni brzucha we wszystkich częściach. Symptom Shchetkina-Blumberga jest wyraźnie wyrażony. Odgłosy jelitowe były nieobecne. Z uwagi na widoczny kliniczny obraz rozlanego zapalenia otrzewnej i niepodważalnych wskazań do operacji ratunkowej, nie przeprowadzono dalszego badania pacjenta w celu ustalenia diagnozy etiologicznej. Po wykonaniu EKG, badaniu terapeuty i krótkim przygotowaniu przed zabiegiem pacjent jest zabierany na salę operacyjną godzinę i 30 minut po przyjęciu. Operacja ujawniła naruszenie naścienne jelita cienkiego w przepuklinie prawej kości udowej, rozproszone ropne zapalenie otrzewnej. Wykonano resekcję 2,5 m jelita cienkiego z zespoleniem typu side-to-side. Po operacji doszło do połączenia obustronnego zapalenia płuc z drenażem, co spowodowało śmierć 24.10.82.

W tym przypadku, zaawansowany wiek i niedokładność klinicznych objawów choroby spowodował błąd diagnostyczny, które doprowadziły do ​​błędu taktycznego i koniec hospitalizacji. W odniesieniu do tej obserwacji należy ponownie wymienić potrzebę dokładnie ukierunkowane badania typowych miejscach wyjścia przepuklin ściany brzucha, naruszenia, które, zwłaszcza w podeszłym wieku starczego i nie może towarzyszyć typowych objawów klinicznych. Jeszcze bardziej irytujące, gdy takie błędy diagnostyczne są popełniane w szpitalu.

Inną formą przepukliny zewnętrznej, w której naruszenie jelit i związane z nią ostre niedrożności jelita cienkiego stanowią istotne trudności diagnostyczne i taktyczne, są wielokomorowe rozległe pooperacyjne przepukliny brzuszne. Obecność takich przepuklin często powstrzymuje chirurgów od planowanych interwencji ze względu na złożoność ich radykalnej eliminacji i oczywiste bezpieczeństwo w odniesieniu do naruszenia. Taka widoczność bezpieczeństwa tworzy ogrom ogólnej wady ściany brzusznej. Jednak obecność kilku komór w przepuklinach, brak wyraźnie wyrażonego worka przepuklinowego stwarzają zagrożenie utrwalenia, a nawet naruszenia oddzielnej pętli jelitowej w jednej z tych komór. W tym samym czasie przez resztę przepuklinowego występu utrzymuje miękkość, zgodność, stosunkowo łatwo wchodzi do jamy brzusznej. To oszukańcze samopoczucie i często jest przyczyną błędów w rozpoznawaniu OKN spowodowanych rozległymi przepuklinami brzusznymi.

Szczególnie interesujące są wrodzone przepukliny z utrwaleniem pętli jelitowych w workach i kieszeniach otrzewnej. W takich przypadkach naruszenia postępują zgodnie z typem niedrożności uduszenia z wyraźnym obrazem klinicznym. Obserwowano 9 takich pacjentów. Dwie z tych obserwacji zasługują na uwagę.

Jedna z obserwacji dotyczy rzadkiej postaci przepukliny okołobocznej z okolicy tylno-otrzewnowej, po raz pierwszy opisanej w 1857 r. Przez W. Treitza, a następnie nazwanej jego imieniem. Głównym objawem klinicznym takich przepuklin jest rozwój ICD w przypadku naruszenia różnych części jelita w przepuklinach. Przepuklina okołoprzełykowa (przepuklina przepuklinowa) często łączy się z innymi anomaliami rozwojowymi i częściej występuje u osób młodych (do 25 lat). Charakterystyka anamnestycznych danych u tych pacjentów: ponowne skierowanie do szpitali chirurgicznych na temat "Ostrego brzucha", długich i różnych zaburzeń funkcji jelitowej [Andreev AL i wsp., 1970; Agorazov AA, 1975; Borukhovsky A. Sh., 1975; Dzagojew, 1975, i inni]. We wszystkich obserwacjach przedstawionych autorów jelita cienkie zostały naruszone w bramach przepuklinowych. Leczenie polegało na rozwarstwieniu pierścienia unieruchamiającego, uwolnieniu strangulated jelita i zszywaniu przepuklinowych bram. Objętość resekcji jelita cienkiego zależała od ciężkości i częstości występowania zmian niedokrwiennych. Autorzy zwracają uwagę na dokładną rewizję jamy brzusznej przed przeszyciem, aby wykluczyć inne anomalie.

Pacjent M., 52 lat, został hospitalizowany pilnie 04.6.84., Po upływie 3 godzin od wystąpienia choroby, ze skargami na ból w lewej okolicy lędźwiowej, promieniujący do pachwiny, częste oddawanie moczu. W wywiadzie nie ma informacji o poprzednich chorobach narządów układu trawiennego i układu moczowego.

Stan pacjenta ma umiarkowane nasilenie. Wziąłem wymuszoną pozycję po mojej lewej stronie. Skóra blada, węzły chłonne nie są powiększone. Puls 80 w 1 min, ciśnienie krwi 120/70 mm Hg. Art. Dzięki osłuchiwaniu dźwięki serca są czyste, rytmiczne, w pęcherzykowym oddychaniu płuc. Język jest suchy. Brzuch o odpowiedniej formie, brał udział w akcie oddychania, z miękkim wyczuwaniem palców. W górnej połowie lewej wyczuwalne bolesne, gęsto elastyczne, nie przesunięte formacji. Nad guzem był słabo wyrażony objaw Shetkina-Blumberga. Wątroba i śledziona nie są powiększone. Gdy obszar lędźwiowy jest wykwitem, umiarkowana bolesność jest po lewej stronie. Diagnoza: skręcenie esicy okrężnicy (?).

W znieczuleniu dotchawiczym wykonano górną medianę laparotomii. W jamie brzusznej stwierdzono nieznaczną ilość płynu surowiczego. Po lewej stronie brzucha znaleziono guz, przez przezroczystą ścianę, z której błyszczały pętle jelita cienkiego. Na przyśrodkowej stronie guza sąsiadującego z kręgosłupem stwierdzono otwór, w którym początkowa część jelita czczego i pętla biodrowa uległy uszkodzeniu, cofając się o 50 cm od zastawki krętniczo-kątniczej. Z trudem wchodzi do otworu palec. Na przednim brzegu ringu nie ma naczyń krwionośnych. Stwierdzono zwężoną przepuklinę para-dwunastniczą. Pierścień unieruchamiający zostaje odcięty, jelita usuwa się z worka przepuklinowego, który jest wycinany. Uduszone miejsce jelita krętego jest siniczne, z słabą pulsacją naczyń krwionośnych. W krezce jelita wprowadza się 60 ml ciepłego 0,25% roztworu nowosyny. Za pomocą wizualnej angiotensometrii ustalono, że przepływ krwi do jelit w jelitach jest wystarczający. Przy rewizji jamy brzusznej nie ujawniają się patologiczne zmiany innych narządów. Ściana brzuszna jest ściśle przyszywana warstwami.

Okres pooperacyjny przebiegał bez komplikacji. W 15 dni po operacji pacjent został wypisany. Bada się po 6 miesiącach. Nie ma żadnych skarg.

Kolejna obserwacja dotyczy krezkowych-ciemieniowej (mesentericoportal-ciemieniowej) przepukliny opisaną po raz pierwszy w N. W. Waldeyera 1874 Miasto zwykle worka przepuklinowego jest kieszeń otrzewnej, które jest utworzone na bazie krezki jelita cienkiego bezpośrednio poniżej tętnicy krezkowej. W obserwacji klinicznej podobną kieszeń utworzono w miejscu przejścia tętnicy krezkowej dolnej.

Pacjent S., 25 lat, został zabrany do kliniki w dniu 12.01.78 z rozpoznaniem perforowanego wrzodu żołądka. Stan pacjenta ma umiarkowane nasilenie. Grozi z powodu bólu brzucha. Skóra jest blada. Węzły chłonne nie są powiększone. Puls 92 w 1 minutę, rytmiczny. Osłuchiwanie w płucach, oddychanie pęcherzykowe. Język jest mokry. Brzuch ma regularny kształt, jest napięty i nie uczestniczy w akcie oddychania. Gdy palpacja brzucha zaznaczyła ostrą bolesność w górnej części i lewej połowie. Tutaj ustalono symptomy Shchetkina-Blumberga. Hałas perystaltyczny nie był słyszalny. Przy perkusji zachowuje się otępienie wątroby. Temperatura ciała wynosi 36,7 ° C. Liczba leukocytów we krwi wynosi 10,8 - 10 9 / L. Rozpoznanie rozproszonego zapalenia otrzewnej.

Wykonano górną środkową laparotomię. W jamie brzusznej nie ma wysięku. Pętle jelita cienkiego znajdują się w torebce utworzonej przez duplikat otrzewnej w obszarze korzenia krezki jelita cienkiego po lewej stronie kręgosłupa. Na brzegu worka otrzewnowego przeszła tętnica krezkowa dolna. Ścisnęła miejsce jelita krętego, które wychodzi z worka przepuklinowego. Obszar beznaczyniowy worka przepuklinowego zostaje wycięty. Przez to okno zawartość worka przepuklinowego zostaje wycofana do jamy brzusznej. Jelito cienkie jest umiarkowanie napompowane. Niższa tętnica krezkowa była rzucana przez końcowe jelita krętnicze. Jelito i krezka są wypreparowane, tętnica zostaje przeniesiona do tylnej części jamy brzusznej i przymocowana do ciemieniowej otrzewnej. Ciągłość jelita jest przywracana przez zastosowanie końca zespolenia do końca. Ściana brzuszna jest ściśle przyszywana warstwami. Rozpoznanie pooperacyjne: lewostronna przepuklina krezkowa-ścienna.

Okres pooperacyjny przebiegał bez komplikacji. Pacjent został wypisany 10 dni po operacji. Wygląda to na 3 miesiące. Nie ma żadnych skarg. Działa na specjalności.

Tak więc u pacjentów z niedrożnością uduszenia jelita cienkiego obserwuje się wyraźne zaburzenia homeostazy. Jest to ułatwione przez szybki rozwój martwicy jelit i endotoksykozy. W związku z tym w okresie pooperacyjnym wymagana jest odpowiednia terapia infuzyjna, detoksykacja organizmu, antybiotykoterapia.

Leczenie pacjentów z niedrożnością jelit w okresie pooperacyjnym

Zarządzanie okresem pooperacyjnym należy traktować jako kontynuację ujednoliconego programu działań medycznych rozpoczętych w trakcie przygotowania przedoperacyjnego i samej operacji. Z pewną konwencjonalnością w kompleksie środków terapeutycznych okresu pooperacyjnego można wyróżnić pewne kierunki. Jednocześnie należy pamiętać, że wiele konkretnych środków spełnia zadania nie jednego, lecz kilku patogenetycznie uzasadnionych kierunków terapeutycznych.

Szczególne znaczenie ma przywrócenie wewnętrznego środowiska organizmu. Problem rozwiązuje odpowiednia, racjonalnie zaprogramowana terapia infuzyjna. Tkanki Hypohydration pojawiają się już na stosunkowo wczesnym etapie wystąpienia niedrożności, w zaawansowanych stadiach zaawansowania rozwoju toksycznych i końcowych fazach zapalenia otrzewnej hypohydration przechwytuje sektor komórek i utrata płynów wewnątrzkomórkowych osiągnąć 12-15% lub więcej [Biały VY 1985 ]. W sposób naturalny, bez usuwania hydropenias komórek, t. E. bez przywrócenia podstawowy nośnik, w którym źródłem wegetatywnej wszystkich procesów, jest możliwe obliczenie korekcji zaburzeń metabolicznych. W związku z tym wprowadzenie dużych ilości niskim stężeniu (izotoniczne i hipotoniczne) polijonowe roztwory (do 100-150 ml na 1 kg wagi ciała) w dużej mierze decyduje o treści i zakresu terapii infuzyjnej 1 dnia okresu pooperacyjnego. Wyeliminowanie hydropenias komórka musi być stale w połączeniu z wymianą objętości, przywrócenia wodnego elektrolitu koloidalnego osmotyczne i związku kwasowo-zasadowej. Osiąga się to przez racjonalne stosowanie kontrolowanego hemodylucji przy użyciu roztworów polijonowych, koloidalnych, 5% roztworu glukozy. Oczywiście, do przygotowania indywidualnych programów terapii infuzyjnej należy uznać za szczególnie pacjenta - jego wiek, obecność i charakter współistniejących. W kontekście szpitala chirurgicznego wyposażonego w nowoczesną wyraźnej laboratorium, indywidualny program terapii infuzyjnej może być niezwłocznie korygowane zgodnie ze zmianami podstawowych wskaźników. Przy wykorzystaniu wzorów na obliczanie objętości płynu wtryskiwanego szybkość infuzji (liczba kropli na minutę), skład elektrolitu [DEDERER YM 1971] stanowi tylko przybliżoną lub substytut oparty Laboratoryjny terapii infuzyjnej z korekcją błędów.

Konieczność wyeliminowania niedotlenienia tkanek w okresie pooperacyjnym występuje u pacjentów z zaniedbanymi postaciami ostrej niedrożności jelit. Duże znaczenie w tym względzie ma normalizacja funkcji oddychania zewnętrznego, centralnej i obwodowej hemodynamiki. W razie potrzeby przedłużona wentylacja jest stosowana pod ścisłą kontrolą COS krwi i parametrów hemodynamicznych. Uzupełnienie BCC, stosowanie leków kardiotonowych i poprawa reologicznych właściwości krwi podczas terapii infuzyjnej zapewniają odpowiednie zaangażowanie czynnika hemodynamicznego w eliminacji niedotlenienia tkanek.

Eliminacja zatrucia ułatwia leczenie infuzyjne za pomocą roztworów glukozy, natywnej plazmy, albuminy, a także samo w sobie hemodilucję. Jednak w ostatnich latach metody sorpcji detoksykujące organizm stały się coraz powszechniejsze w leczeniu endotoksyn chirurgicznych [Lopukhin Yu. M. i wsp., 1977; Kochnev OS, 1984; Lopukhin Yu.M., Molodenkov MN, 1985 i inni). Należą do nich hemosorpcja, limfosorpcja i enterosorpcja.

Ostra niedrożność jelitowa, zwłaszcza jej późny etap, kiedy dołącza się rozproszone zapalenie otrzewnej - ciężki proces, któremu towarzyszy masywny katabolizm. Pod tym względem bez uzupełniania zasobów plastycznych i energetycznych nie można liczyć na dodatnią dynamikę choroby. Cechy procesu wykluczają na wczesnym etapie okresu pooperacyjnego aktywne włączenie żywienia dojelitowego. Dlatego natychmiast po pilnych działaniach mających na celu skorygowanie wewnętrznego środowiska organizmu konieczne jest żywienie pozajelitowe. W tym samym czasie, zawartość kalorii dostarczana jest głównie przez stężone (20-30%) roztwory glukozy z odpowiednim dodatkiem insuliny. Jeśli to możliwe, do 1/3 zapotrzebowania na energię jest uzupełniona wprowadzeniem 20% emulsji tłuszczowych (intralipid, lipofundin). Plastikowe potrzeby ciała są dostarczane przez wprowadzenie hydrolizatów białkowych i roztworów aminokwasów. Przeciętnie pacjenci powinni otrzymywać co najmniej 2500-3000 kalorii dziennie.

Wydaje się obiecujące zbadanie możliwości wczesnego żywienia dojelitowego z dietami elementarnymi i preparatami enzymatycznymi nawet po operacjach wykonywanych w warunkach zapalenia otrzewnej, jednak kwestia ta jest obecnie przedmiotem badań. Ponadto konieczne jest ciągłe uważne monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, funkcji oddychania zewnętrznego, stanu wątroby, układu wydalniczego, przywrócenia czynnościowej czynności jelit. Pod tym względem, jeśli to konieczne, stymuluje się diurezę leku na tle odpowiedniego uzupełniania BCC, stosuje się leki kardiotropowe, sanacja drzewa tchawiczo-oskrzelowego, tlenoterapia itp.

Odzyskanie motoryki jelit u chorych operowanych z IPO, to ma szczególne znaczenie w okresie pooperacyjnym. Problem ten został rozwiązany w kompleksie, ponieważ jelita dekompresji podczas pracy i podczas pierwszych dni po nim, a następnie - przez usunięcie sympatyczny nadciśnienie długo neriduralkoy blokadę (Trimekain) i stosując sympatykolitycznym lub A parasympathomimetic narkotyków (pituitryną, metylosiarczan neostygminy) w połączeniu z dożylną 10% roztwór chlorku sodu, hipertoniczne, terapeutyczne micro enema stosując metody refleksoterapii (kompresy elektrostymulacji magnitofory et al.). Jednak odzyskanie aktywności funkcjonalnej jelita jest szczególnym problemem, który ma rozwiązać w różny sposób, u pacjentów z różnymi postaciami cach.

Terapia antybiotykowa w leczeniu IPO powinna być prewencyjna i kompleksowa. Wymagania te zaczynają być realizowane przez pozajelitowe podawanie antybiotyków o szerokim spektrum działania przed operacją i podczas interwencji. W okresie pooperacyjnym antybiotyki podaje się z reguły dwojako: pozajelitowo i miejscowo, dootrzewnowo. To ostatnie jest szczególnie konieczne, jeśli operacja jest wykonywana w warunkach rozlanego zapalenia otrzewnej. W tym przypadku antybiotyki są dodawane do roztworu dializatu podczas przepływu, ale co najważniejsze - przy ułamkowym nawadnianiu jamy brzusznej. Zwykle 1-2 dni po operacji, w celu irygacji przez perforowaną rurkę o średnicy 3-4 mm, kapać do 1,5 litra izotonicznego roztworu chlorku sodu z dodatkiem 1,5-2 g kanamycyny. Później, w ciągu 2-3 dni, wprowadza się frakcyjne wprowadzenie przez rurkę do 50-100 ml 0,25% roztworu nowosyny z 1-2 g kanamycyny lub 2-3-dniowego pasma.

Sposób dootrzewnowo stosowanie antybiotyków podczas przepływu irygacji lub frakcyjnej, po przejściu przez jamę brzuszną jest znacznie większe ilości (4-8 litrów lub więcej) rozwiązania różni się nieco w zaleceniach poszczególnych autorów [Derjabin IP Lizanets MK 1973 ; Kochnev OS, 1984], ale całkowita dzienna dawka leków jest ogólnie zachowana i odpowiada mediasterapii lub submaksymalnemu (w zależności od zastosowanego antybiotyku).

Śródotrzewnowe podawanie antybiotyków należy łączyć z podawaniem pozajelitowym (dożylnym lub domięśniowym). Wybierając kombinację antybiotyków kierując się ich kompatybilnością i wynikami określania wrażliwości mikroflory. W przypadku niekorzystnego, przedłużonego przebiegu pooperacyjnego, dominująca mikroflora zazwyczaj ulega zmianie, podczas której pozycja wiodąca jest zajęta przez beztlenowce beztlenowe. W związku z tym w złożonej terapii należy zapewnić stosowanie leków, które wykazują szczególną wysoką aktywność przeciwko tego typu mikroorganizmom. Takimi lekami mogą być antybiotyki (klindomycyna, bursztynian lewomycetyny) lub preparaty z szeregu metranidozoli (flagel, trichopolum).

W ostatnich latach rozpowszechniło się stosowanie antybiotyków drogą wewnątrzaortalną [Radzivil GG et al., 1983; Pietrow VP i inni, 1983; Lytkin MP, Popov Yu A., 1984; Popov Yu.A., 1986, i inni.] W tym przypadku racjonalne jest łączenie terapii przeciwbakteryjnej z użyciem leków wazoaktywnych i poprawiających reologię (trental, komplamin, rheopolyglucin).

Do działań, które tłumią początek infekcji, ma również wpływ na stan odporności. W ciężkim pooperacyjnych szczególnie ważne biernej immunoterapii specyficznej i niespecyficznej leczniczy antistaphylococcal hiperimmunizowaną osocza i płytek krwi buffy masy svezhetsitratnoy lub svezhegeparinizirovannoy krwi gamma globuliny [Kanshin N. i wsp., 1981].

Wszystkie wskazane obszary oddziaływania leczenia charakteryzują tylko ogólny schemat, który podlega indywidualnej korekcie i określeniu w leczeniu każdego pacjenta.

Czynniki ryzyka w leczeniu ostrej niedrożności jelit. wskazania do leczenia chirurgicznego

Omawiając ogólne przepisy dotyczące traktowania IPO, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na bezpośrednią zależność wyników od momentu uzyskania korzyści z leczenia. Ten punkt jest podkreślany przez wszystkich autorów [Dederer Yu M., 1971; Signal 3. M., 1972; Struchkov VI, Lucevich EV, 1976; Filin VI, Elkin MA, 1978; Kutushev F. X. i wsp., 1984; Wangensteen O., 1978 i inni), wiarygodność tego nie budzi wątpliwości, a jednocześnie ważna jest późna hospitalizacja pacjentów jako jedna z głównych przyczyn niezadowalających wyników leczenia.

Według danych, spośród 829 pacjentów przyjętych do szpitala, a następnie operowanych z powodu ostrej mechanicznej niedrożności jelit, 254 (30,6%) przybyło później niż 24 godziny po wystąpieniu choroby, a 153 z nich (18,4%) - po 48 godzinach Oprócz niedociągnięć w promowaniu wiedzy medycznej wśród populacji i obiektywnych trudności w diagnozowaniu niedrożności jelit w okresie przedszpitalnym, przyczyną późnej hospitalizacji pacjentów jest brak czujności w zakresie diagnozy IPO przez pracowników medycznych. Według naszych danych 13,8% pacjentów przyjętych do szpitala z powodu ostrej niedrożności jelit nie zostało skierowanych do hospitalizacji z powodu podstawowej opieki medycznej; Spośród 829 pacjentów (25,1%), u których rozpoznano niedrożność w szpitalu, weszli oni do wydziału dopuszczenia z innymi diagnozami (w tym leczniczymi).

Na istniejących wadach w pracy łącza przedszpitalnego wskazuje inne stanowisko. Spośród 829 pacjentów z mechanicznym OKH w 425, niedrożność była spowodowana uduszoną przepukliną brzuszną. Oznacza to, że u niemal połowy pacjentów można zapobiec rozwojowi najbardziej groźnej postaci niedrożności uduszenia za pomocą zaplanowanej operacji prewencyjnej. Niepokojące jest to, że u 260 pacjentów z tej grupy doszło do przedłużenia życia o ponad pięć lat, aw 196 (46,1%) o dziesięć lat. W tym okresie wielu z nich przeniosło się do starszej grupy wiekowej, kilkakrotnie ubiegało się o pomoc lekarską przy różnych okazjach i nie otrzymywało od lekarzy uporczywych zaleceń dotyczących usunięcia przepukliny. Z przedstawionych danych wynika potrzeba wyraźnego oddzielenia tych trzech przepisów.

Po pierwsze, gryzhenositelstvo, wady wrodzone, wady rozwojowe lub inne okoliczności, które determinują ryzyko rozwoju ciężkich postaci mechanicznej niedrożności jelit, trzeba prewencyjnie usunąć chirurgicznie, a jeżeli nie jest to możliwe, pacjenci z tej grupy muszą spełniać szczególne przepisy ochronne odnoszące się do diety, fizycznej ładunki itp.

Po drugie, konieczne jest aktywniejsze propagowanie potrzeby wczesnego leczenia w celu leczenia z pojawieniem się pierwszych objawów, które sprawiają, że jeden podejrzany jest OKN.

Po trzecie, obecność jedynie podejrzenia o ostrą niedrożność jelit jest podstawą do pilnej hospitalizacji pacjenta w szpitalu chirurgicznym. Przeprowadzanie diagnostyki różnicowej nawet w ograniczonym czasie na etapie przedszpitalnym jest w tym przypadku niedopuszczalne.

Kiedy taki pacjent wchodzi do oddziału przyjęć szpitala chirurgicznego, najpierw ocenia się ogólny stan pacjenta i, począwszy od tej oceny, natychmiast, wraz z procesem diagnostycznym, rozpoczyna się leczenie.

Chciałbym przede wszystkim zauważyć, że mówimy o potrzebie wczesnego włączenia środków terapeutycznych ukierunkowanych głównie na walnym korekty stanu pacjenta. Wymóg ten nie może być utożsamiane z czasem znaleźć zalecenia, aby rozpocząć leczenie wszelkich form niedrożności jelit ze środków zachowawczych i dopiero po ostatniej awarii przez 3-4 godzin, aby umieścić kwestię leczenia chirurgicznego. Na podstawie koncepcji genezy zaburzeń naczyniowych z ciężkimi postaciami cach, takie podejście należy uznać za zasadniczo nielegalne. Ustanowienie niedrożności mechanicznej, szczególnie uduszenie jej kształt wymaga pracy awaryjnej, która musi być poprzedzony krótkim intensywnego treningu. Oznacza to, że w większości przypadków, zwłoka w działaniu jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli jest to uzasadnione wątpliwości w diagnostyce ostrego niedrożności jelita w całości lub mechaniczną som neniyah jej natury. To jest pryncypialna pozycja. Jednak głównym w rachubę nie wyklucza sytuacji, w której decyzja o operacji stanowi poważne wyzwanie i wymaga niestandardowego, indywidualne podejście.

Jedną z najtrudniejszych sytuacji w tym zakresie jest powtórzony klej OKH. Często konieczne jest spotkanie z pacjentami, którzy przeszli już kilka operacji związanych z niedrożnością kleju. Wielokrotne blizny na przedniej ścianie jamy brzusznej sprawiają, że konieczne jest przewidywanie istotnych trudności podczas interwencji związanych z niebezpieczeństwem uszkodzenia nadmiernie rozciągniętych pętli jelitowych utrwalonych w procesie klejenia. Ponadto, nawet pomyślny wynik złożonej interwencji traumatycznej nie zwalnia pacjenta od zagrożenia pojawieniem się drugiej przeszkody w przyleganiu w przyszłości. Jednak techniczna złożoność interwencji nie może stanowić przeciwwskazań do zagrożenia życia. Osobliwość sytuacji jest inna. Długotrwałe istnienie procesu adhezyjnego w jamie brzusznej nieustannie stwarza zagrożenie niedrożnością, ale samo jej pojawienie się jest odpowiedzią na funkcjonalne przeciążenie jelita, które jest ograniczone w jego aktywności motorycznej. Tak więc rozwój OKN ma tutaj mieszane pochodzenie. W nim zasadnicza rola należy do czynnego, dynamicznego czynnika. Stąd też zasadność intensywnego leczenia mającego na celu wyeliminowanie tego czynnika. W tym celu przede wszystkim należy opróżnić bliższe części przewodu żołądkowo-jelitowego. Czasami jedno takie zdarzenie wystarcza, aby wyeliminować nadmierne pętle jelitowe powyżej poziomu głównej przeszkody, wyeliminować zaburzenia mikrokrążenia i przywrócić napięcie mięśniowe ściany jelita. Prowadząc jednak konserwatywne zabiegi medyczne w podobnej sytuacji, należy stale monitorować ogólny stan pacjenta. W przypadku braku efektu terapii, jak również w przypadku objawów zwiększonej endotoksyczności, opóźnienie w stosunku do korzyści operacyjnych jest nie do przyjęcia.

Inna sytuacja, w której pomimo obecności mechanicznej niedrożności jelit, dopuszczalne jest na początek środków konserwatywnych tworzony w rozwoju niskich IPO okrężnicy u osób starszych. Takie zachowanie nowotworów z wyjątkiem być może ze względu na niekompletne lub coprostasia skręt wydłużony esicy. W tych przypadkach, przeszkoda jest często możliwe, aby umożliwić dokładne metodycznie kompetentnie wykonywane manipulacje terapeutyczne, w tym palcu opróżniania ampułkę odbytnicy z kamieni kałowych, oleju, czyszczenia, a czasem syfon lewatywa. Wdrożenie tych środków musi być współmierne do konkretnej przyczyny przeszkody i rezerwowych możliwości funkcjonalnych pacjenta.

Nie ma wątpliwości co do trafności wytrwałych zachowawczych środków w pierwotnej dynamicznej naturze niedrożności jelit. Ale w tym przypadku terapia zachowawcza ma swoje ograniczenia. Jeżeli w ciągu 2-3 dni trwała leczenia długotrwałego zewnątrzoponowego ganglioliticheskih blokady i parasympathomimetic leków, dekompresję w górnej części przewodu pokarmowego nie jest skuteczne, konieczne jest ustawienie wskazania na operacje pasywnego odprowadzania i rury dekompresji jelit. W przeciwnym razie w tym i stopniowo zwiększa się naczyniowy czynnik intensywności mogą prowadzić do znacznych zmian w ścianie jelita i rozwoju zapalenia otrzewnej.

Zatem wskazania do chirurgicznego leczenia ICD są określane różnicowo, w zależności od postaci przeszkody i czasu jej rozwoju. Przy mechanicznej naturze OKH wskazania te z reguły są pilne i ważne.

Ostra niedrożność i funkcja endokrynna układu apudowego jelit

Ten problem patogenezy ostrej niedrożności jelit jest najmniej badany. Jednak uwaga poświęcona badaniu rozproszonego układu APUD jelita cienkiego w ostatnich latach jest tak wielka, że ​​błędem byłoby zignorowanie dyskusji o możliwych aspektach jego udziału w ogólnej patogenetycznej koncepcji niedrożności jelit.

Funkcja wewnątrzwydzielnicza jelita prowadzi rozproszony umieszczone komórek śluzowych wydziela do krwi biologicznie aktywnych peptydów, które biorą udział w regulowaniu interakcji różnych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego i mieć wpływ na procesy życiowe organu. Komórki te są dokonywane w celu zintegrowania tzw APUD-System otrzymał swoją nazwę od krótkiej definicji pochodzenia procesów biochemicznych w nich (zawartość amin, Precustor wychwyt, De-carboxilation): wychwytu i dekarboksylacji prekursorów amin biogennych. W jelicie najczęściej badane w tej grupie są enterohromaffinotsity, różne typy, które wydzielają serotoniny i motyliny biorące udział w regulacji aktywności ruchowej jelit i haemocirculation obwodowej [Adruan T. i wsp., 1985].

Serotonina (substancja P) przydzielone enterohromaffinotsitami rozpraszający się przez jelito cienkie, ma złożonego wieloaspektowy działanie hormonalne, a szczególne znaczenie w odniesieniu do problemu jest tu demontować serotoniny związany motoryki jelit [Nilsson, G., Brodin F „, 1977; Adrian T. et. al., 1985]. Wydzielanie odpowiednie serotoniny naruszenie wpływem niedotlenienia krążenia i jego strat z dna naczyń włosowatych zwiększenie filtracji stanowi jeden z powodów, dla hamowania aktywności ruchowej i niedowład jelit w rozwiniętych form niedrożności.

Równie ważne w leczeniu zaburzeń funkcji ruchowych jelitowej mogą być aktywne w innych produktów redukcji motyliny regulacyjnego peptydu uwolnionego enterohromaffinotsitami w dwunastnicy i proksymalnym jelita czczego [Strunz U. i wsp., 1975]. Stymuluje MMK. Jest to logiczne, aby oczekiwać na eliminację tej działalności poprzez zmniejszenie wydzielania motyliny w rezultacie przelania i niedotlenienie krążenia proksymalnym jelita.

Nieco inny mechanizm działania w rozwoju ostrej niedrożności jelitowej w neurotensynie, wydzielanej przez specyficzne komórki N jelita krętego. Są to bardzo wrażliwe komórki zdolne do szybkiego zwiększania aktywności wydzielniczej w odpowiedzi na zwiększenie wypełnienia bliższego odcinka jelita. Zwiększenie stężenia we krwi neurotensyny powoduje zmniejszenie mięśni gładkich jelita, rozszerzenie naczyń krwionośnych z niedociśnieniem obwodowym [Carraway R., Leeman S., 1973]. Wraz z działaniem tego hormonu, ataki zespołu duszności są obecnie powiązane [Blackburn A. i wsp., 1980]. Jest możliwe, że neurotensyna, wraz z odruchową stymulacją nerwowo-mięśniową, powoduje wzrost aktywności perystaltycznej wyższy, a czasami poniżej poziomu przeszkody we wczesnych stadiach niedrożności jelit.

Możliwe jest uczestniczenie w innych hormonach jelitowych (sekretynie, cholecystokininie, enteroglukagonie itp.) W patogenezie złożonych zaburzeń czynnościowych związanych z rozwojem ostrej niedrożności jelit.